biraz düşündüm ve artık gerçekten köklü birkaç değişikliğin zamanı geldi çünkü bu şekilde olmaycak artık zamanı değil şu geçsin gibi bahaneleri bir kenara bırakıyorum şuan ne gerekiyorsa onu yapacağım

hayatımda gün gün birşeyleri değiştirmeye başlayacağım bunu yaparken mükemmel olmak zorunda değilim tam yapmak zorunda değilim ama yapmak zorundayım bugün namaz kılmak ve dua etmek ile başladım sabah namazı hariç kılıyorum bakalım ilerlemeye devam edicem

Tuhaf şeyler yaşıyorum bu ara allah hayırlara vesile etsin

dün 10 dk md yaptım pmo ve md şuan gördüğüm kadarı ile alışkanlık haline geldi yani uzak durduğumda dengem bozulmuyor ama kötü bir alışkanlığım var gibi geliyor

bilmiyorum ya kafam çok dolu çok karışık ne yapacağımı bilmiyorum

yarın iyi bir şey olacak inşallah

Neler olup bitiyor biraz anlatayım

Haftaya part time bir işe başlıyorum okul tatil olunca full time çalışıcam
Yüzmeyi öğrendim en azından boğulmayacak düzeydeyim artık haftada 1 yüzmeye gideceğim
Fitness a gidiyorum bunu haftada 3 e çıkaracağım
Bu yaz için planlarım var ama hepsini aynı anda yapamayacağımın farkındayım
İlk önce ehliyetlerimi alacağım
araba ve motor ardından
İngilizce öğrenmek veya tiyatro eğitimi almak var ama şuan için hangisini seçeceğimi bilmiyorum niyetim tiyatro kursu bu benim gelişimim için daha iyi olacağını düşünüyorum kurs fiyatlarına ve iş düzenime uygun hangisi uyarsa ona yönelicem ama kesinlikle bir tanesini yapacağım

Bağımlılık kısmında günde 1-2 kez pmo ve ortalama 1-2 saat md yapıyorum ama önümüzdeki hafta ile günlerimin dolu geçiceğini birazda irade ile bağımlılıklarımın üstesinden geleceğimi düşünüyorum

Burda önemli birşey anladım yeni şeyler denemek için zamanın gelmesini veya bağımlılıkları bırakmayı beklemek fazla zaman kaybı kötü hissetsende denemek adım atmak bence çok önemli 1 ay önce eğer yüzmeyi erteleseydim şuan hala yüzme bilmiyordum ve bağımlıklardsnda kurtulamamıştım ama şuan herşeye rağmen öğrendim

Son olarak burayı okuyan müslüman arkadaşlar varsa
ismi azam duası ile ilgili yaşadığımı anlatayım ben salı akşamı bu bu duayı iş bulmak için yaptım ve çarşamba öğlen iş başvuruma dönüş oldu haftayada işe başlıyorum dün akşam ise başka bir başvuruma dönüş oldu bence bir deneyin inananarak youtubede hüseyin çevik ismi azam duası yazarsanız çıkar orada anlatıyor bence bir bakın

Son Son olarak şuan sanki istediğim hayata doğru gidiyorum gibi geliyor engeller birer birer kalkıyor ve istediğim şeyleri alacağım gibi hissediyorum ve bu zamana kadar geçen süreci hazırlık olarak geçiyor gibi hissediyorum halledeceğim hepsini

Bazı insanlar gerçekten sizi kötülemeye ve sürekli bir eleştiri bulma çabasındalar bu beni çok yoruyor kimseye birşey kanıtlama çabasında değilim ama kendi dar dünyalarında beni aşağılamaları çok zoruma gidiyor belli etmesemde bugün akrabama işe girsiğimi söyledim x bir işyeri diyelim hemen bana yakıştımı sana niye oraya girdin gibi şeyler söylemeye başladı ben bu işi bulduğum için seviniyorum şükür ediyoru onlar işi beğenmiyor ve beni aşağılıyor şimdi konuşşsam kötü olacaz diye sustum ama çok sinir bozucular kendileri bir bol değil kalkıp seni kötülüyorlar yaprığıkın ne kadar iyi birşey olduğunu anlamıyorlar yani öğrenciyim ve çalılıyorum tebrik beklemiyorum ama hayırlı olsun deyip geçmek bu kadar zor olmamalı ya ne bileyim benmi çok iyi niyetliyim bilmiyorum

insanlar o kadar güzel rol yapıyorlarki yani düşündükleri şeyleri söylemiyorlar ama hoşlarına gitmeyen birşey olursa veya sinirlenirse senin canını nasıl yakacaklarını çok iyi biliyorlar eğer gardın açıksa nakavt ediyorlar yaptığın veya şuanki içinde bulunduğun kötü durumları hiç çekinmeden yüzüne vuruyorlar benim zoruma giden bu aslında bana noröal bir zamanda iyi davranıp rol yapıp bir yanlış yaptığımda tüm olanı yüzüme vurmaları bana aptal gibi hissediyorum ve tiksiniyorum ve en kötüsüde bunu yapanın ailen olması ve bir defa değil birden fazla kez hatta çoğu zaman yapmaları asıl düşüncelerini saklayıp beklemediğin bir anda yüzüne vurmaları bu insanın çok zoruna gidiyor

bir işe giricem hayırlısı ile evrakları teslim ettim ama birkaç sorun var onları hallolmasını bekliyorum keşke bugün olsada çağırsalar gerçekten o kadar bunladım ve sıkıldımki bazı zamanlar nefes alamıyorum gibi hissediyorum bir an önce olur inşallah

ev işleri yapmak istemiyorum dediğim günden beri sürekli istisnasız 2 günde 1 bana birşeyler yapmamı söylüyorlsr veya laf sokuyorlar ama sorsan yapma biz yapıyoruz sana yap diye zorlamıyoruz derler anlamıyorum insan hiç demezmi bu çocuk 2-3 yıl yaptı şimdide yapmak istemiyor saygı duyalım rahat bırakalım ama yok illa üstüme gelecekler laf sokacaklar bıktım yemin ediyorum bıktım hem kendi içimde bir mücadele veriyorum hem aileme karşı mücadele ediyorum ne yapacağımı şaşırdım gerçekten artık hiç tahammülüm kalmadı bir an önce evden kurtulmak istiyorum yani dayanılmaz bir hal almaya başladı bu gerçekte anladığım 2 şey var bir iyliği sürekli yapmaya başladığın zaman o senin görevin oluyor zorunlulğun haline geliyor yapmıycam dediğinde insanlar düşman kesiliyor diğeride insanların nankörlüğü bugün ben 3 yıldır ev işlerine yardım ediyorum hatta yeri geldiğinde herşeyi tek başıma yapıyorum ve 2 ay önce yapmama kararı aldım bu seferde hiç yapmıyosyna döndü yanş bir anda yaptığım 3 yıl boşuna gitti söylesen başıma kakıyon diyecekler susuyorum diğer türlü insan kendini kullanılmış hissediyor
yani insanın 40 yıl sırtında taşı 1 gün indir 40 yıl taşıdı demez 1 gün indirdi der misali bilmiyorum belki hayat beni hazırlıyordur brlkş ama artık dsrsldım bunaldım

bugün hem iyi hem kötüydü sinamaya gittim ama sosyalleşmeye çok uygun muhteşem bir fırsatım vardı ona gitmedim neden bilmiyorum ama ayaklarım geri geri gitti bende zaman geçsin diye sinemaya gittim çok kötü hissediyorum kendimi hayatta çok basit şeyler için bile artık mücadele veriyorum ama dışarı baktığımda insanlar bunlar için düşünmüyorlar bile hayatı kaçırmış gibi hissediyorum önceki zamanda yaptıklarım bana çok şey kattı dövüşmek vs ama şuan baktığımda boşamı geçti acaba diye düşünüyorum acaba başka bir hayatım olurmuydu kafam karışık yani zaten film izlerken bunları düşündüm bilmiyorum ya bazen boşa kürek çektiğimi düşünüyorum bazen iyki denemişim diyorum karışık birde üstüne ailemde üzerime gelmeye başlayınca gerçekten bıkkınlık geliyor beynim o kadar doluki yaşadıklarım ailemin baskısı bağımlılklarım yarım kalmış hayaller keşkeler amalar yapmak istediklerim yolunda gitmeyen şeyler tam iyimolacakmış gibi olup son anda bozulan şeyler bir sonuca bağlanmayan işler sıkıldım artık ve bu yüzüme o kadar yansımışki anlatamam nefes alan ama yaşamayn birine dönmüşüm bunların tüm suçlusu benmiyim bilmiyorum suçlu aramak mantıklımı onuda bilmiyorum resmen beynim sızlıyor artık bıktım çabalıyorum mğcadele ediyorum gerçekten birşeyler deniyorum ama bir sonuö alamıyorum bilmiyorum ya artık herşeyden tiksinmeye başladım neyse iyi olacağız inşallah mücadeleye devam edelim biz

çok öfkeliyim öfkem başkasına değil kendime ne zaman bu hale geldim ne ara bu kadar insanlıktan çıktım bilmiyorum yavaş yavaş eriyor gibi hissediyorum hani sınavda 2 şık arasında kalır ve yablışı işaretlersin ya benim şuana kadar hayatta neredeyse çoğu seçimim bu şekilde oldu her sefwrinde yanlış kararı verdim ve bundan nasıl çıkıcam bilmiyorum okuyanlar adım at konfor alanından çık vs diyebilirsiniz ama işler inanın öyle olmuyor ve herşey sosyal medyada göründüğü gibi kolay değilmiş bunu uzun zaman önce farketmiştim zaten ama ne kadar bilinçli olsanda psikolojik olarak içine çekiyor demekki

uğruna mücadele ettiğim bana karşı çıkan yapmamı istemeyen herkesi ikna etmeye çalıştığım dil döktüğüm beni aşağılayan herkese kendimi kanıtlamaya çalıştığım bir 2 yıl geçirdim ve sonunda onların dedikleri oldu ve bıraktım ama beni yolculukta yoran şey ne antremandı nede yediğim yumruklar insanları ikna etmek onlara kendimi kanıtlamakla uğraşmaktı bu o kadar çok yormuşki beni içindeyken anlamıyorsun ama bırakıp biraz uzaklaşınca farkediyorsun sanki bir savaştan çıkmış gibi hissettim oysa kimseye açıklama yapmadan kendimi kantışamadan devam etseydim belki bambaşka olurdu bilinmez ama en azından bu kadar yorulmazdım ama sonunda dedikleri oldu umarım şuan mutlulardır beni yolumdan dönderdiler başarılı olamadım umarım mutlulardır pes ettim haklı çıktılar umarım mutlulardır onları haklı çıkardığım içinmi yoksa pes ettiğim içinmi öfkeliyim bilmiyorum ama bunu ben kimseye yapmayacağım genel olarak şunu yapmak çok zor olmamalı biri bir yola girmişse ve heveside varsa denemesine izin verilmeli be hevesi kırılmamalı bu bana çok kez yapıldı yani antremana giderken dayak yenek için gidiyorsun seni döverler boş iş şöyle böyle ve ben her diyene açıklama yapmak onu ikna etmek veya kendimi kanıtlamaya çalışıyordum bu gerçekten insanı çok ama çok yıpratan birşeymiş şimdi anlıyorum yani bırakalı 6 ay oluyor ilk ay kafamı yastığa koyduğumda eski zamanlar aklıma geldi ve ne kadar yoruluğumu o zaman farketmiştim bunlar yaşarken insan anlamıyor ama iş nihayete erip sonlandığında arkana yaslanıyorsun ve kuş bakışı bakıyosun ve işte o zama anlıyosun ne kadar yıprandığını artık kimseye karşı bir açıklama veya kanıtlama ihtiyacı hissetmiyorum hafif bir tebessüm ve doğrudur diyorum

başka bir yerdende iş görüşmesi aldım hangisi dönerse oraya giricem ama büyük ihtimal bayramdan sonraya kaldı hayırlısı olsun ama inşallah 2.iş olur

bir tane ufak bir kıvılcım yetecek ya inanıyorum yani o eski hırsımı geri gelmesi bir tane kıvılcıma bakıyor olacak inşallah

kafam şuan karışık evde tek olduğum birgün kalem kağıt alıp herşeyi ölçüp biçecğim kafamda bin türlü şey dönüyor o hesapları tek tek kapatmak gerek burayıda çok fazla yazı yazmısım birkaç mesajla neler yaşadığımi hepsini özetleyip yeni sayfa açacağım