Son Paylaşımlar

Sitemize Hoşgeldiniz NeverFap Türkiye

Bize katılmak için kayıt olabilir veya giriş yapabilirsiniz.

Soru Sor >>>

NeverFap hakkında sormak istediğiniz soruları buradan sorabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Forum Rehberi >>>

Neverfap Türkiye Forum kurallarını öğrenmeniz ceza almanızı engeller. Kurallarımızı okuyunuz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Yönetimle İletişime Geç >>>

Sitemizi kullanırken yaşadığınız sorun ve önerilerinizi yöneticiler ile paylaşabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Nofap Süreçlerimi Neden Bozuyordum Ve Yaşadıklarım

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Merhabalar arkadaşlar. Beni sabahın 7'sinde ayağa kaldırıp bu konuyu açtıran şeyin ne olduğunu bilmek isterseniz o, canımı yakan fakat hiç kaybolmayan o gerçek. Bugün ve günlerdir sürecimin her gününde deneyimlediğim, ilk günlerin acısı mıdır nedir bilinmez, her seferinde sürecimi bozmama sebep olan şey. Zihnimin hiçbir vakit düşünmeyi durduramaması. Buraya gelip süreci düşünmekten ziyade hissetmemiz gerektiğini, ünlü karakterlerin yazılarını yazdım durdum. Uyuyamıyorum beyler, uyuyamıyorum. İçimde en ufak bir fab isteği yok nitekim ona karşı büsbütün nefret doluyum ve çok kıymetli zamanımı onunla verimsizleştirmek istemiyorum. Fakat boşaltmaya çalışmaya rağmen susmayan zihnim bütün uyku ve yaşam verimimi elimden alıp bana acı çektiriyor, yaptığım tüm işleri yapmamı engelliyor. Süreci günlerce devam ettiriyorum 15 gün 20 gün fakat geçmiyor bu durum. En sonunda pmo yapan fakat hayatlarında böyle problemler çekmeyenler geliyor aklıma, ve her zamanki soruyu soruyorum kendime. Acaba sorun pmo dan ziyade bakış açısı mı. Öyleki hangi konumda olursam olayım bakış açımın sorunu çözmek zorunda olduğu konusunda diretiyorum. İlk günde dahi olsam tüm olay kafamda bitince huzur bulacağıma inandırmaya çalışıyorum kendime fakat sanırım doğa kanunları bu şekilde işlemiyor. Ne kadar acı çekersem çekeyim bırakmayacağım bu sefer. Zaten acıdan bir an olsun kurtulup boş hissetmek için yapıyorum fabı çoğu zaman başka bir sebebi bile yok. Bu kadar basit bir kişi olmak, sırf PMO yüzünden bu hale gelmek gururumu incitiyordu bunca zaman. Bundan ötürü diretiyor, yapacağım ve her şeye rağmen iyi hissedeceğim, olay günlerde değil bakış açısında diyordum kendi kendime. Doktor tarafından ilaçla reçetelendirildim. Nitekim etraftaki herkes PMO yu küçümsüyor. Onlara göre bu herkesin yaptığı bir şey ve bu durumun SEBEBİ değil. Fakat bu defa 15 20 gün değil, 100'lerce gün sabredeceğim. Arkadaşlar PMO bağımlılığı zannedersem inanılmaz ciddi bir olay oyun falan değil bu. Bıraksam daha iyi ama bırakmasam da olur denebilecek bir şey değil. Başkaları için öyleyse de benim için ve bu durumu yaşayan diğerleri için değil. Dün forumda yazamadım saatlerce yolculuk, spor ders çalışmakla geçti vaktim fakat boşluklar vardı ve müzik dinledim bir an olsun rahatlamak için. Fakat sanırım acıdan lezzet almayı hiç değilse 2022 yılına kadar öğrenmem gerekecek. Bugün 10'larca kitap siparişi verip akla hayale gelmeyecek şekilde çalışmaya başlayacağım. Bakın bu anlık bir motivasyon değil aylardır sürünüyorum. Açık söyleyeyim ÇALIŞMAYI İSTEMİYORUM İNANILMAZ ZOR VE SAATLER ÇOK UZUN. Fakat sanırım yapmak zorundayım, eğer tek ilacım buysa saatlerce çalışmaya hazırım. 50 günlük monke mod nofab süreci eğer bir dem olsun beni rahatlatmassa diyebilecek bir şeyim yok sorun başka yerde demektir. Günlük yazmaya başlayayım ben.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Bilgelik sadece boş sözlerde değil doğa kanunlarını da kavramaktaymış meğer. Elime alıp antidepresan içersem huzurlu hissederim olayın felsefesi falan yok. Nitekim felsefe insanların yaşayış tarzıymış, hissediş değil...
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Son zamanlarda aklıma ne gelirse yazıyorum ve duygularım sürekli değişiyor. Bir süre sağlıklı düşünmem gerek. O yüzden yazıyı değiştiriyorum.
 
Son düzenleme:

Jemabel

Yeni Üye
Katılım
10 Mar 2021
Mesajlar
6
Tepki puanı
4
Puanları
3
Merhabalar arkadaşlar. Beni sabahın 7'sinde ayağa kaldırıp bu konuyu açtıran şeyin ne olduğunu bilmek isterseniz o, canımı yakan fakat hiç kaybolmayan o gerçek. Bugün ve günlerdir sürecimin her gününde deneyimlediğim, ilk günlerin acısı mıdır nedir bilinmez, her seferinde sürecimi bozmama sebep olan şey. Zihnimin hiçbir vakit düşünmeyi durduramaması. Buraya gelip süreci düşünmekten ziyade hissetmemiz gerektiğini, ünlü karakterlerin yazılarını yazdım durdum. Uyuyamıyorum beyler, uyuyamıyorum. İçimde en ufak bir fab isteği yok nitekim ona karşı büsbütün nefret doluyum ve çok kıymetli zamanımı onunla verimsizleştirmek istemiyorum. Fakat boşaltmaya çalışmaya rağmen susmayan zihnim bütün uyku ve yaşam verimimi elimden alıp bana acı çektiriyor, yaptığım tüm işleri yapmamı engelliyor. Süreci günlerce devam ettiriyorum 15 gün 20 gün fakat geçmiyor bu durum. En sonunda pmo yapan fakat hayatlarında böyle problemler çekmeyenler geliyor aklıma, ve her zamanki soruyu soruyorum kendime. Acaba sorun pmo dan ziyade bakış açısı mı. Öyleki hangi konumda olursam olayım bakış açımın sorunu çözmek zorunda olduğu konusunda diretiyorum. İlk günde dahi olsam tüm olay kafamda bitince huzur bulacağıma inandırmaya çalışıyorum kendime fakat sanırım doğa kanunları bu şekilde işlemiyor. Ne kadar acı çekersem çekeyim bırakmayacağım bu sefer. Zaten acıdan bir an olsun kurtulup boş hissetmek için yapıyorum fabı çoğu zaman başka bir sebebi bile yok. Bu kadar basit bir kişi olmak, sırf PMO yüzünden bu hale gelmek gururumu incitiyordu bunca zaman. Bundan ötürü diretiyor, yapacağım ve her şeye rağmen iyi hissedeceğim, olay günlerde değil bakış açısında diyordum kendi kendime. Doktor tarafından ilaçla reçetelendirildim. Nitekim etraftaki herkes PMO yu küçümsüyor. Onlara göre bu herkesin yaptığı bir şey ve bu durumun SEBEBİ değil. Fakat bu defa 15 20 gün değil, 100'lerce gün sabredeceğim. Arkadaşlar PMO bağımlılığı zannedersem inanılmaz ciddi bir olay oyun falan değil bu. Bıraksam daha iyi ama bırakmasam da olur denebilecek bir şey değil. Başkaları için öyleyse de benim için ve bu durumu yaşayan diğerleri için değil. Dün forumda yazamadım saatlerce yolculuk, spor ders çalışmakla geçti vaktim fakat boşluklar vardı ve müzik dinledim bir an olsun rahatlamak için. Fakat sanırım acıdan lezzet almayı hiç değilse 2022 yılına kadar öğrenmem gerekecek. Bugün 10'larca kitap siparişi verip akla hayale gelmeyecek şekilde çalışmaya başlayacağım. Bakın bu anlık bir motivasyon değil aylardır sürünüyorum. Açık söyleyeyim ÇALIŞMAYI İSTEMİYORUM İNANILMAZ ZOR VE SAATLER ÇOK UZUN. Fakat sanırım yapmak zorundayım, eğer tek ilacım buysa saatlerce çalışmaya hazırım. 50 günlük monke mod nofab süreci eğer bir dem olsun beni rahatlatmassa diyebilecek bir şeyim yok sorun başka yerde demektir. Günlük yazmaya başlayayım ben.
Dostum pmo gerçek bir bağımlılık bunda gram şüphen olmasın. Yazından anladığım kadarıyla içinde bir boşluk hissi var ve bu pmo bağımlılığı ile bağlantılamaya çalışıyosun fakat çevren bunun gayet doğal bi şey olduğunu söylüyor. Ve kanıt olarak da pmo ya bağımlı olup bu sorunları yaşamayan insanlar gösteriliyor. Burda sen ise ikilem yaşıyosun ve 50 gün bi sabredip pmo ile içimdeki nahoş hislerin alakalı olup olmadığına kanaat getiriyim diyosun. Dostum yazından bunları anladım yanlış anladıysam affola, şimdi kendi yorumlarımı söyliyim:

1- bu kesinlikle bir bağımlılık bunu çevresel bazda değil akademik bazda inceleyip kavraman lazım. Bunun için gary wilsonun sitesi paha biçilemez bi kaynak

2- içindeki o acı, ızdırap, insomnia ya sebep olan şey ben ona boşluk hissi demek istiyorum bunun bir çok sebebi olabilir yanlış ebeveyn durumu, kötü çevre ve bağımlılıklar vs ya da hepsi birden ama genelde bu boşluk hissi çocukluk travmaları dan kaynaklanıyor olabilir bunun için gabe mate in kitaplarına bakmanı öneririm ondan önce gabe mate in ted konuşmasına bi bak derim.

Aklıma gelenler bu kadar unutma bi kısmımız bu süreçlerden çok sert bir şekilde geçiyor benim de çok zorlandığım zamanlar oldu -o kadar canım acıyordu ki kafamı hafif hafif duvara vurmanın acısı bile huzur veriyordu- ama bunu hayatın bir parçası olarak kabul edip sorunların üstesinden dürüst ve gerçekçi yaklaşımlarla gelmek gerek, burda yalnız olmadığını unutma biz birbirimize destek için burdayız :)

Spoiler: çektiğim tüm bu acılara değdi.
 
Son düzenleme:

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Yazınız için çok teşekkürler. Eksik bir nokta bırakmamışsınız ne diyeceğimi bilemiyorum. Tavsiyelerinizi harfiyen dikkate alacağım.
 
shape1
shape2
shape3
shape4
shape5
shape6
Üst