Son Paylaşımlar

Sitemize Hoşgeldiniz NeverFap Türkiye

Bize katılmak için kayıt olabilir veya giriş yapabilirsiniz.

Soru Sor >>>

NeverFap hakkında sormak istediğiniz soruları buradan sorabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Forum Rehberi >>>

Neverfap Türkiye Forum kurallarını öğrenmeniz ceza almanızı engeller. Kurallarımızı okuyunuz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Yönetimle İletişime Geç >>>

Sitemizi kullanırken yaşadığınız sorun ve önerilerinizi yöneticiler ile paylaşabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Tek Bir Sorum Var: Neden?

Lazkopat

Yoda
Katılım
10 Kas 2020
Mesajlar
408
Tepki puanı
509
Puanları
160
Yaş
17
En büyük savaş zihinle verilen savaştır. Öldükten sonra ya da başka bir dünyada mutlu olabileceğimi düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Hayal dünyamda daha mutlu şekilde yaşarım gibime geliyor. İçinde bulunduğum durumu bağımlı olduğumu kabul ediyorum. Ancak hiç bir şeyin iyiye gideceğine mutlu günler yaşayacağıma inanasım gelmiyor. Belki de nihai mutluluk için ölmek gerekir. Her ne kadar ölümden sonra ne olacağını bilmesem de. Mutlu olmak için ölmem mi gerekir? Şimdi burada cennette olamaz mıyım? Kısa vadeli hazlardan uzaklaşırım ve çökmüş dopamin sistemimi düzeltirim belki. Her şey daha güzel olmaz mıydı? Neden bu eylemden kurtulamıyorum? Neden bu hayattaki tek zevk benim için mastürbasyondan ibaret? Neden menimi harcamadan duramıyorum ki? Birazcık nefsime ya da dürtülerime hakim olsam ne olurdu? Her şey daha güzel olmaz mıydı? Uygun içerik için geçirdiğim saatler, kirlenen üstüm başım, utanç verici durumlar, beynimde fosfor kalmadığı için zihnimin çalışmaması da cabası. Ölmeden mezara koymuşum resmen kendimi. Korona yüzünden miydi? Bana adaletsiz davranan, iyi bir hayat sunmayan ve kötü günler geçirmemi sağlayan üst irade(Tanrı, Allah, Tengri) yüzünden mi bu başıma gelenler? Neden? Bu durumda olduğumun için ben sorumluyum biliyorum. Ancak özgür irade diye bir şey yoksa ve kaderi değiştiremeyeceksem NEDEN? Hedef ben miyim Tayfun ya? Bana cevap versene. Neden bu kadar acı? Afrikada yaşayan insanlara bakıp da şükretmemizi beklerler bir de. Lan ütopyanın içinde mutsuzuz biraz düşünsenize. Hızlıca tüketiyoruz. Hiç bir şeyin zevki kalmadı. Belki de bu anlamsız değersiz hayata bir an önce son vermeliyim. O zaman gerçek huzura kavuşurum. Gerçi o huzura kavuşur muyum? O da belli değil. O zaman yine soruyorum: Neden? Bu soruya ben cevap veremem. Ancak cevaplayacak olursam her zaman vereceğim cevap şu olacak : Bilmiyorum
 
Moderatörün son düzenlenenleri:

Lazkopat

Yoda
Katılım
10 Kas 2020
Mesajlar
408
Tepki puanı
509
Puanları
160
Yaş
17
Süreci bozduktan sonra bugün yazdığım bu yazıyı yazan ben ile dün günlüğüme yazı yazan ben acaba aynı kişiler mi?
 
Son düzenleme:

nova

Mars Yolcusu
Katılım
21 Eyl 2021
Mesajlar
58
Tepki puanı
165
Puanları
43
Yaş
22
Senin neden sorunun cevabı, neden sigara içen insanlar daha depresif ve umutsuzdur sorusunun cevabıyla aynı. Bozulmuş dopamin sistemi. Bak yıllarca bende senin gibiydim, dopamin sistemim aşırı şeker, bazen gunde 4 sefer pmo, antidepresan ve sigara gibi illetler yuzunden oyun hamuruna, çamura dönmüştü, o zamanlar depresifligin bir sonucu zannettigim bu seyler aslında depresifligimin asıl sebepleriymiş. Tabi yavas yavas birbir cözdüm hepsini. Ve şuan bildigim bir sey varsa o da sudur, dopamin sistemime olumlu etki eden her hareketimde biraz daha iyilestim; ha kötü hissettigim gunler tabiki oluyor insanım sonucta surekli %100 modda olamam ama en azindan her saniyem sorgu ve depresyonla gecmiyor. Surecine devam et, goreceksin bir yerde kırılma olacak. Şu grafikteki Y noktası gibi:
 

Arşimet

Mars Yolcusu
Katılım
25 Eyl 2021
Mesajlar
123
Tepki puanı
160
Puanları
53
En büyük savaş zihinle verilen savaştır. Öldükten sonra ya da başka bir dünyada mutlu olabileceğimi düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Hayal dünyamda daha mutlu şekilde yaşarım gibime geliyor. İçinde bulunduğum durumu bağımlı olduğumu kabul ediyorum. Ancak hiç bir şeyin iyiye gideceğine mutlu günler yaşayacağıma inanasım gelmiyor. Belki de nihai mutluluk için ölmek gerekir. Her ne kadar ölümden sonra ne olacağını bilmesem de. Mutlu olmak için ölmem mi gerekir? Şimdi burada cennette olamaz mıyım? Kısa vadeli hazlardan uzaklaşırım ve çökmüş dopamin sistemimi düzeltirim belki. Her şey daha güzel olmaz mıydı? Neden bu eylemden kurtulamıyorum? Neden bu hayattaki tek zevk benim için mastürbasyondan ibaret? Neden menimi harcamadan duramıyorum ki? Birazcık nefsime ya da dürtülerime hakim olsam ne olurdu? Her şey daha güzel olmaz mıydı? Uygun içerik için geçirdiğim saatler, kirlenen üstüm başım, utanç verici durumlar, beynimde fosfor kalmadığı için zihnimin çalışmaması da cabası. Ölmeden mezara koymuşum resmen kendimi. Korona yüzünden miydi? Bana adaletsiz davranan, iyi bir hayat sunmayan ve kötü günler geçirmemi sağlayan üst irade(Tanrı, Allah, Tengri) yüzünden mi bu başıma gelenler? Neden? Bu durumda olduğumun için ben sorumluyum biliyorum. Ancak özgür irade diye bir şey yoksa ve kaderi değiştiremeyeceksem NEDEN? Hedef ben miyim Tayfun ya? Bana cevap versene. Neden bu kadar acı? Afrikada yaşayan insanlara bakıp da şükretmemizi beklerler bir de. Lan ütopyanın içinde mutsuzuz biraz düşünsenize. Hızlıca tüketiyoruz. Hiç bir şeyin zevki kalmadı. Belki de bu anlamsız değersiz hayata bir an önce son vermeliyim. O zaman gerçek huzura kavuşurum. Gerçi o huzura kavuşur muyum? O da belli değil. O zaman yine soruyorum: Neden? Bu soruya ben cevap veremem. Ancak cevaplayacak olursam her zaman vereceğim cevap şu olacak : Bilmiyorum
Knk şu anki bütün gençler aynı şekilde hissediyor. Mutsuz , umutsuz, karamsar. Böyle kişiler ile takılıyorsan hastalıkları Sana da geçmiş olabilir. (Hastalık dediğim az önceki saydığım şeyler.) Birde yani artık şöyle birşey var. İnkar eden çok olur ama şu o Afrika da aç çocuklar varya onlar dünyanın geri kalanının çoğundan daha mutlu. Az şeylerle mutlu olmayı öğrenmişler. Karınları aç ama mutlular , huzurlulardır. Bizim burda herşey için bahane bulabiliriz. Arabam yok. Param yok. İşim yok. Daha iyi elbiselerim, telefonlarım yok. Ama orda öyle değil. Herkes eşit. Birgün dünya düzeni böyle olurmu bilmem ama insanların daha hazla huzursuz olacağını biliyorum. Zengin ile fakir arasındaki fark daha fazla açılıyor ve açılıcakta.
 

jesus tod

Ay Yolcusu
Katılım
11 Kas 2020
Mesajlar
38
Tepki puanı
63
Puanları
21
Umutsuz düşünceler olur, en azından bu düşüncelerden bağımlılıkla kaçmayan insanlarız.

Düşünceleri analiz eder veya kayıt altına alırsanız bunu uzun süre devam ettirirseniz düşünelerin geçici olduğunu görebilirsiniz.

Düşüncelere teslim olmayın hepsi nefesten farksız.
 

Defkhan5960

Raskolnikov
Çevirmen Üye
Katılım
16 Şub 2021
Mesajlar
548
Tepki puanı
1,267
Puanları
160
Konum
Türkiye
Web Sitesi
1000kitap.com
Bence isyan etmeye hakkımız yok. Eski deki insanların hepsi isyan etseydi şuan burda olmazdık. İsyan değil çözüm odaklı düşünmek gerekir. Yukarıdaki yoruma katılıyorum çok fazla seçenek olması bizi bunaltiyor. İbn-i Haldun ' un çok güzel bir sözü var. " İnsanları öldüren açlık değil alışmış oldukları tokluktur." Bizde bir sürü imkan görüp ulaşamayınca acı çekiyoruz . Oysa onları görmesek varlığını bile bilemeyecektik.
 

Defkhan5960

Raskolnikov
Çevirmen Üye
Katılım
16 Şub 2021
Mesajlar
548
Tepki puanı
1,267
Puanları
160
Konum
Türkiye
Web Sitesi
1000kitap.com
Birde şunu da belirtmek istiyorum . Ilerde bir gün geriye baktığında ne kadar saçma düşünmüşum diyeceksin. Demezsen bile deme ihtimalin var . Ya o kadar akıllı değilsen . Ya ilerde bir gün daha mutlu olursan . Hayat her ne olursa olsun arzu edilir. Bizleri yaşatan umuttur .
 

Lazkopat

Yoda
Katılım
10 Kas 2020
Mesajlar
408
Tepki puanı
509
Puanları
160
Yaş
17
Hepinizin yorumları için teşekkür ederim. İçinde bulunduğum duruma daha farklı pencerelerden bakabildim sayenizde. Bana farkındalık kattınız. Neden sorusunun cevabını da aldım. Ben bu soruyu aslında din açısından sormuştum. (Hatta dikkatlice bakarsanız bu soruyu aslında direk tanrıya ya da üstün iradeye sorduğumu görebilirsiniz.) Ama o tarafa çekmeden mantıklı bir cevap verilmiş: Bozulan dopamin sistemi. Şu işler bir bitsin düzelicez inşallah be :) Neyse işte sözlerimi zamanında günlüğüme yazdığım şu cümle ile bitirmek isterim: Güneşli günler elbet gelecektir.
 
Son düzenleme:
shape1
shape2
shape3
shape4
shape5
shape6
Üst