Herkese iyi akşamlar, bunu şu an yazarken bile zorlanarak yazdığımı belirtmek isterim çünkü üreme isteği ile diğer eksikleri bu şekilde ertelemeye alışmıştım ve halen tam anlamıyla geçmedi. Hemen geçmesini beklemeyen birisi olarak bunun bir inşa süreci olduğunu düşünüyorum. Çünkü etik davranıştır, harekettir. Zamanla kazanılır. Bir günde değişemezsin ama bir günde değişim için adım atabilirsin. Ben bugün yapmayacağım demek, hiçbir zaman yapmayacağım demekten hem daha doğru hem daha tutarlı olabilir. Nihai amacımız hiçbir zaman yapmamak olsa da elimizde olan şu an olduğu bilincinden kaynaklı söylüyorum, yarın yapıp yapmayacağını değil, bugün yapmayacağını düşün. (Nihai amaç "Never" tabi ki) Ayrıca süreci sadece kazanç- kayıp olarak görmeyi de eksik buluyorum. Kazançları saymak motive sağlayabilir, zararlar uzaklaşmak için nedenimize dönüşebilir olsa da tüm irademizin bu kalıpla değişmesi olası gözükmemektedir. Dolayısıyla "Ben kendime bu davranışı yakıştıramıyorum" bana kalırsa çok daha büyük bir motivasyon kaynağı sağlamaktadır. Böylece süreç bir karakter oluşturma sürecine dönüşecek ve etkisi çok daha uzun sürecektir. "Bana yakışmaz." cümlesi "Şu statüye sahip olmak için..." cümlesine kıyasla dışsal değil içsel motivasyon kaynağıdır ve dışarıdan yıkılması çok daha zordur. Bu sebeple bu yazıyı yazmak istedim birilerine faydası olursa ne mutlu bana. Ancak bir şey oldu ve bu içsel motivasyon dahi sizi tutamadı diyelim, karakter inşanız bitmiş olmuyor çünkü değişim bir günde olmuyor ani kararlarla değil duygusal eşiklere dokunarak oluyor, "tekrar + anlam + zamanla" oluyor. Elimizde bir sürecimiz var çünkü istedik ve erteledik zorlandık ama başardık. Kendimize yakışanı yaptık. Bu istek gelse de geçici, bugün yapmayacağım zamanla işim daha kolaylaşacak bazen çok şiddetli bir şekilde gelebilir ama elimde şu an var ve bunu şu an yapmayacağım, demek istiyorum. Sağlıcakla kalın.