unnamed1337
Yeni Üye
- Katılım
- 8 Ağu 2023
- Mesajlar
- 12
- Tepki puanı
- 6
- Puanları
- 3
Herkese selamün aleyküm,
Ben 18 yaşına girecek olan bir bireyim. Size kısaca özet geçmek gerekirse hayatta sürdürmek istediğim bazı işlerim var ancak bunun önüne geçen bazı sıkıntılarım da var. Size hayatımdan örnek vermek gerekirse yaklaşık bu kış spora başladım. Her şey çok güzel gidiyordu 3-4 ay civarı bu işe devam ettim. Sonra araya Ramazan vesaire girdi ve spora ara verdim, sonra devam etmek istedim ancak istediğim verimi alamadım gitmemeye başladım ertelemeye başladım kendime bahane üretmeye başladım. Bu süreçte tabii ki relapse de olmuştum bunu avantaja çevirmek için ondan sonra kendime söz vermiştim "Her şeyimi tamı tamına yapacağım" diye. Bu da işe yaramadı.
İkinci bir örnek olarak da bu sporla beraber devam ettirdiğim derslerim. Düzende olduğum ve her şeyi tamı tamına yaptığım o kış döneminde her gün herhangi bir üşengeçlik yaşamadan testlerimi aksatmazdım ancak şimdi yüzüne bile bakasım gelmiyor bu beni çok yoruyor. Bu sadece spor ve ders ile alakalı da değil herhangi bir devamlılık gerektiren işe başlamak veya devam etmeye çalışmak çok yorucu geliyor hatta bunu düşünmek bile beni çok yoruyor. Örneğin yakın bir zaman olarak yarın gitmem gereken bir spor kursu var yeni başlayacağım ancak bu işi devamlı yapabileceğime inanmıyorum ve yarın içimden gitmek gelmiyor böyle durduk yere isteksizliklerim var bir kaç ay öncesinde hiç böyle problemlerim yoktu ancak bu zamanlar kafama tak etti neden anlamıyorum. Bu sorunu nasıl çözebilirim?
Danışacak bir kimsem yok. Bu durum çok canımı sıkmaya başladı yardımcı olursanız sevinirim.
Ben 18 yaşına girecek olan bir bireyim. Size kısaca özet geçmek gerekirse hayatta sürdürmek istediğim bazı işlerim var ancak bunun önüne geçen bazı sıkıntılarım da var. Size hayatımdan örnek vermek gerekirse yaklaşık bu kış spora başladım. Her şey çok güzel gidiyordu 3-4 ay civarı bu işe devam ettim. Sonra araya Ramazan vesaire girdi ve spora ara verdim, sonra devam etmek istedim ancak istediğim verimi alamadım gitmemeye başladım ertelemeye başladım kendime bahane üretmeye başladım. Bu süreçte tabii ki relapse de olmuştum bunu avantaja çevirmek için ondan sonra kendime söz vermiştim "Her şeyimi tamı tamına yapacağım" diye. Bu da işe yaramadı.
İkinci bir örnek olarak da bu sporla beraber devam ettirdiğim derslerim. Düzende olduğum ve her şeyi tamı tamına yaptığım o kış döneminde her gün herhangi bir üşengeçlik yaşamadan testlerimi aksatmazdım ancak şimdi yüzüne bile bakasım gelmiyor bu beni çok yoruyor. Bu sadece spor ve ders ile alakalı da değil herhangi bir devamlılık gerektiren işe başlamak veya devam etmeye çalışmak çok yorucu geliyor hatta bunu düşünmek bile beni çok yoruyor. Örneğin yakın bir zaman olarak yarın gitmem gereken bir spor kursu var yeni başlayacağım ancak bu işi devamlı yapabileceğime inanmıyorum ve yarın içimden gitmek gelmiyor böyle durduk yere isteksizliklerim var bir kaç ay öncesinde hiç böyle problemlerim yoktu ancak bu zamanlar kafama tak etti neden anlamıyorum. Bu sorunu nasıl çözebilirim?
Danışacak bir kimsem yok. Bu durum çok canımı sıkmaya başladı yardımcı olursanız sevinirim.
Moderatörün son düzenlenenleri: