Kaç senedir içinde bulunduğum bir bataklık söz konusu. Giderek kendimden daha da uzaklaştım kaç sene oldu hala yine aynı noktadayım ben ilerleyemedim arkadaşlar maalesef yine iradesizliğimle baş başayım.Bu halimi kimse sevmedi hep yüzümde donuk bir ifade vardı gözlerimden anlaşılıyordu çaresizliğim giderek daha da zayıfladım hiçbir şey yapmıyordum tek yaptığım şey bir gün bir şeyler yapacağımı beklemekti ama o gün hiç gelmedi ben hep kendimi bi kenara bırakıp başka insanların ne yaptığına odaklandım çevremle ilgilendim sınırlarımı korumadım önceliklerimi hep erteledim gece eve her döndüğümde değerimi sorguladım kim olduğumu sorguladım ne istediğimi bilmiyordum kaç senem böyle geçti fotoğraflarda hep yüzüm asık gözükürdü sağlık sorunlarım hiç bitmedi bakımımı hep ihmal ederdim kazandığım parayı hemen harcardım hiçbir şey tatmin etmezdi ihtiyaçlarımı bile unuttum ben hep yemeğe gereksiz alışverişlere paralarımı verdim gidip bi kitap almadım ben bu haldeyken birileri gelsin kolumdan tutsun kaldırsın ilgilensin istedim yol göstersin istedim korkuyordum çünkü kendim başaramamaktan korkuyordum bi gün kendimi yaşadığımı hissedemeyeceğimden korktum bu hep böyle devam edecek diye korktum ben yaşım 22 hala büyük bir bağımlıyım kendimi artık değerli hissetmek istiyorum bir bağımlı olarak kalmak istemiyorum artık pmo ya sığınmak istemiyorum ben de özgür hissetmek istiyorum farklı bir ben olmak istiyorum değer görmek istiyorum sevilmek aşık olmak istiyorum bugün dayanamadım telefonumdaki gereksiz uygulamaları sildim sonra bi güzel formatladım temiz hissetmek istedim uzun zaman sonra ilk defa buna ihtiyacımın olduğunu hissettim korktum kaç senemi boşa heba ettiğimi görünce korktum eski neşeli günlerimi hatırlayınca korktum neler oluyordu artık bi daha öyle hissetmicek miydim kaç gündür evde oturmuş telefona gömülmüşüm bi anda farkındalık geldi gözyaşı döktüm napıyorum dedim bunları yazarken de döküyorum ben artık iyileşmek istiyorum yaşadığımı hissetmek istiyorum ekranlardan uzaklaşmak elimle ayağımla bi şeyler yaparken görmek istiyorum kendimi beni yüceltecek bi şey değerli hissettirecek bi şeyler başarmak istiyorum artık kendimi sevmek istiyorum aynaya bakarken gülmek istiyorum benim 2025 özeti böyleydi hala bir bağımlıyım artık kurtulmak istiyorum uzun zaman sonra ilk defa gözlerim doldu ağladığımı gördüm nefes almayı özlemişim kaç yıldır nefes almadığımı farkettim seneye böyle devam etmek istemiyorum yeni seneye böyle bir farkındalıkla başladım bu yazıyı yazmam gerektiğini hissettim içimi dökmem gerekiyordu artık basit şeylerden bile zevk almak istiyorum en basiti bir kahve içmekten benim bunlara ihtiyacım var arınmak tertemiz bir ruha sahip olmak istiyorum yaşım 22 bana destek olur musunuz yazılarınızla bu mektubum sizlere sadece beni aydınlatmanızı istiyorum yanımda olduğunuzu destek çıktığınızı görmek istiyorum etrafımda böyle destek olacak arkadaşlarım yok.

Sana destek olabilmeyi çok isterdim ama bende kısmen seninle aynı sıkıntılardan muzdaribim diyebilirim, sana diyebileceğim tek şey bir şekilde bu sıkıntıların üstesinden gelmek gerek.

İrade yeterli değil, inanç da olmalı. Olmak istediğin kişiye inan. Bazen insan değişmekten de korkabilir, çünkü değişeceğin gün yeni kararlar, yeni sorumluluklar getirecek. İşte sen buna hazırlık yapacaksın. Bu yola çıkmaya da sen karar vereceksin.