Son Paylaşımlar

Sitemize Hoşgeldiniz NeverFap Türkiye

Bize katılmak için kayıt olabilir veya giriş yapabilirsiniz.

Forum Rehberi >>>

Neverfap Türkiye Forum kurallarını öğrenmeniz ceza almanızı engeller. Kurallarımızı okuyunuz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Yönetimle İletişime Geç >>>

Sitemizi kullanırken yaşadığınız sorun ve önerilerinizi yöneticiler ile paylaşabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Çözüm Yolunu Netleştirmek Istiyorum

Tregon

Yeni Üye
Katılım
15 Ocak 2021
Mesajlar
1
Tepki puanı
1
Puanları
3
Merhaba arkadaşlar. 4-5 yıldır bağımlılıktan kurtulmaya çalışıyorum. 5 kere 90 günü geçtim bu süre zarfında. Fakat son iki aydır sanki başladığım noktaya geri dönüyor gibiyim.


Çok fazla yöntem denedim. Bunların içinde her hafta kriz tatbikatı yapmak, bileğime paket lastiği takıp her düşünce geldiğinde çekip bırakmak, her gün 10 dk telkin vermek ve geçmişte denediğim pek çok şey var.


Süreçte belli bir noktaya gelmeyi canı gönülden istiyorum. Lakin gelebildiğim max gün 110. Bu yüzden tipik bir krizimi detaylarıyla anlatıp kaçırdığım noktayı burada krizlerin üstesinden gelmiş pek çok insandan en azından birinin bulabileceğini düşünüyorum. Bu yaklaşım aramızdaki çoğu kişinin kaçırdığı noktaları bulmamızı sağlayabilir.


Öncelikle kriz geldiğinde masanın başında oluyorum. Artık bir krizin geleceğini 1-2 saat önceden fark ediyorum. Tatlı krizlerine benziyor. Tok olmanıza ve o gün yeterli kaloriyi almanıza rağmen vücudunuzun size o geceyi cehennem etmesi gibi zihnimde o gün gerekli dopamini almasına rağmen(Ders çalışarak, spora giderek, şükran günlüğü doldurarak, meditasyon vs.) kafamın içini görüntülerle dolduruyor. Tabiki ilk krizde teslim olmuyorum. Zaten ilk krizler hafif oluyor. Fakat bir arkadaş çok güzel tarif etmişti. Güdümlü füzelere benzeyen krizler önceden tasarladığım kriz tatbikatını uygulasam bile "Aferin iyi bir iş yaptın. Şimdi şu kelimeyi arat da kendimize gelelim" diye beni takip ediyor. Vaziyet buyken ders çalışmak için kendimi zorluyorum. Biraz kafam dağılıyor. Fakat tam gitti derken bir daha geliyor. Ben de en sonunda "Yeter lan seninle mi uğraşacağım!?" diyip istediğini veriyorum. Bu kriz çeşidi zamanında 100 günleri geçtiğimde 4 gün beni takip etmişti. O süre zarfında tetikleyicilere bakmama rağmen inatçı krizler bana galip geldi. Bu durum hakkında birkaç sorum var:

+İnatçı düşünceler gelirken o yol ayrımında ilk yapmak gereken nedir?

+İyi bir kriz tatbikatı nasıl olur?

+O gün yapmanız gereken işler varken ve sınırlı süreye sahipken kriz uğruna yapmanız gereken işler feda edilmeli midir?

+Farkındalık arttıran meditasyonu tam olarak nasıl yapıyorsunuz?

+Stresinizi azaltmak için yaptığınız aktiviteler neler?

Geleceğini düşündüğüm birkaç soruya şimdiden cevap vereyim:

-Tüm günüm sınava çalışmakla dolu. Günün başında elimde bir iş listesi oluyor. Gün sonuna kadar %90'ı bitmiş oluyor. Boş günümde 9-10 saat çalışıyorum.

-Relapse olsam bile toparlanıp devam ediyorum. Videolara dalmıyorum.

-Pkby kitabını okudum. Allen Carr belgeselini izledim.

-Bulunduğum evde yalnızım.

-Kriz tatbikatım Meditasyon>Neverfap'ten metin okuma>Cinsel organ yıkama>Plank>Yerli yabancı random bir nofap videosu izleme şeklinde 30 dk süren bir rutin oluyor.

-Telkin kısmı relapse olduğum bir noktada kaydettiğim sesimi dinlemem ve sonra 10 dk kendime telkin verme şeklinde oluyor.

-Vücut geliştirme ile uğraşıyorum.

-Bu bağımlılık dışında başka bir bağımlılığım yok.
 

Start

Merkür Yolcusu
Katılım
3 Ağu 2023
Mesajlar
296
Tepki puanı
214
Puanları
70
+İnatçı düşünceler gelirken o yol ayrımında ilk yapmak gereken nedir?
Süreçte iki önemli mesele vardır: 1. Stressli ve ya Krizli anlarda mantıklı düşünmeyi korumak 2. Krizleri yenmek için iradeni güçlendirmek
Sürecin ilk başlardında bir çok olumsuz hiss ve yanıltıcı (inatçı aynı zamanda) düşünceler geldi. Ilk başlarda iradem zayıftı ve bu düşüncelerle fazla savaşmak irademi fazla yoruyordu. O zaman bende bu düşünceler gelince odağımı değiştirmek için başka işler yapmaya karar verdim. Ama beynim bir tür stress halinde olduğu için beyin gerektiren işler yapmadım. Dışarıda yürüyüş, tıraş, duş almak, evi toparlamak, ve s. Bu işleri yapmaya kendimi zorlamakda zordu. Ama olan irademle kendimi buna zorladım. Süreç ilerledikce bu kolaylaştı ve düşünceler azaldı. Pek sürmedi, 10 gün sanırım.

+O gün yapmanız gereken işler varken ve sınırlı süreye sahipken kriz uğruna yapmanız gereken işler feda edilmeli midir?
Böyle durumlarda iki tür işler belirledim: Core Routines ve Normal işler. Core Routines mutlaka yapılması gerekenler idi. Sabah zamanında uyanmak, sabah rutini tamamlamak (diş fırçalamak falan), meditasyon, yemek kurallarına uymak, ve spor. Bunlar yapılmazsa gün içerisindeki kalite çöküyordu ve krizlere karşı daha savunmasız ve stressli oluyordum. Bu işler stresse karşı bir duvardı. Ders çalışmak ve s. işler eğer çok kriz varsa yapılmıyordu. Çünki zaten stressliyim ve ders çalışmak stressi artırıyordu. O gün erteliyordum ve fiziksel işlere zaman ayırıyordum. Bitince devam ediyordum. Ama Core Routines yapmazsam artık bağımlılık davranışlarına başlıyordum, bir tür insan tarafım kaybediyordu.
-Bulunduğum evde yalnızım.
Bende öyleydim. Yalnız ve ya aile evi süreçte bana pek fayda etmedi. Yalnız olunca daha iyi oldu.
-Bu bağımlılık dışında başka bir bağımlılığım yok.
Bundan tam emin olmadan böyle bir eminlik hatadır bence. Sonuçları ciddi ola bilir.

Ben pbyk okumadım.
 

Lazkopat

Emektar Üye
Katılım
10 Kas 2020
Mesajlar
527
Tepki puanı
698
Puanları
160
Yaş
20
Merhaba arkadaşlar. 4-5 yıldır bağımlılıktan kurtulmaya çalışıyorum. 5 kere 90 günü geçtim bu süre zarfında. Fakat son iki aydır sanki başladığım noktaya geri dönüyor gibiyim.
Bende aynı durumdayım bir kere 90 günü geçemedim :)
Çok fazla yöntem denedim. Bunların içinde her hafta kriz tatbikatı yapmak, bileğime paket lastiği takıp her düşünce geldiğinde çekip bırakmak, her gün 10 dk telkin vermek ve geçmişte denediğim pek çok şey var.
Hepimiz bir çok yöntem denedik. Kimimiz bu konu üzerine yöntem geliştirdi.
Süreçte belli bir noktaya gelmeyi canı gönülden istiyorum. Lakin gelebildiğim max gün 110.
Daha fazla gidilecek bir yol var mı sence? Hayat bu bağımlılıktan ibaret mi?
Bu yüzden tipik bir krizimi detaylarıyla anlatıp kaçırdığım noktayı burada krizlerin üstesinden gelmiş pek çok insandan en azından birinin bulabileceğini düşünüyorum.
O krizlerin üstesinden sen gelmelisin. Her bağımlıda çalışan bir yöntem yok maalesef. Bilimsel çalışması yapmak gerekir onun için.
+İnatçı düşünceler gelirken o yol ayrımında ilk yapmak gereken nedir?
Farkına varmak. Üremek mi istiyorsun porno izlemek mi? Aradaki fark çok fazla.
+O gün yapmanız gereken işler varken ve sınırlı süreye sahipken kriz uğruna yapmanız gereken işler feda edilmeli midir?
İş başında çalışan birisini düşün. İşini bırakıp gidebilir misin?
-Bu bağımlılık dışında başka bir bağımlılığım yok.
O zaman ilk cevaplaman gereken soru şu : Neden porno izliyorum? Bu sorunun cevabı 5 yılımı aldı :) Bu soruyu bir kenara yaz ve bir kaç gün iyice düşün.
+İyi bir kriz tatbikatı nasıl olur?
İnsanlar üremek istediğinde ya mastürbasyon yapar ya da sevişir. O yüzden bunu bir tatbikat olarak görme. Cinsellik kaçınılması gereken bir yangın değildir.

Yaşın kaç? Bilmiyorum. Ama kendi tecrübelerime dayanarak verebileceğim tavsiye cinsel isteğinizi engelleyemezsiniz. Bu yüzden kızlardan ya da mastürbasyondan uzak durmayın. Uzak durulması gereken ilk şey pornodur. Kim bilir? Belki bağımlı dahi olmayabilirsin. (Kanaatim bu yönde 90 gün üstüne çıkabilmen büyük başarı :) ) İlk önce neden porno izlediğini anlaman gerek. Bunu anlamak için her porno izleyişinin ve mastürbasyonun farkında ol son olarak doğru mastürbasyon pornosuz mastürbasyondur.
 
shape1
shape2
shape3
shape4
shape5
shape6
Üst