Sürece adamakıllı yeniden başlıyorum baylar, pmo yüzünden pek çok şeyi kaybettiğimi biliyorum. Bunları unutup önümüze bakma zamanı, normalde durum güncelleyerek yazıyordum ama sanırım günlük açmam daha doğru.

5. gündeyim şuan, 5 gündür sıfır tetikleyici maruziyeti ve dolayısıyla sıfır kriz, boş zamanlarımda kitap okuyor, sudoku çözüyor ve spora gidiyorum. Henüz çalışma düzenimi tam oturtamadım ama gerçekten sudokudan veya kitaptan sıkılıp çalışmaya oturma isteği yavaş yavaş beni yokluyor. Günlük yazmaya gerçekten üşeniyorum yorgun olduğum günler, içimden geldikçe buraya yazacağım

Gerçekten 1 aydır bir yakınımın çok zor bir hastalık sürecini geride bıraktım, insan başına gelmeyince bilmiyormuş beyler.

Neyse çok şükür şu anda atlattım ve böyle durumlarda gelen 'Kutlama relapse'ı isteği sadece bende olamaz diye düşünüyorum. Çünkü ya aniden üzerime sorumluluk yüklendiğinde, ya da aninden rahata erdiğimde, enteresan olanı her ikisinde de kriz yaşıyorum.

Bugünkü krizi 3 set dar tutuş şınav çekerek atlattım. Güzel bir göğüs antrenmanı oldu hem de. Şimdi duş alıp namazımı kılıp yatacağım...
5. günde neleri farkettin derseniz, sadece özgüvenimde ve yürüyüşümde hafif bir farklılık oldu. Karşı cinsin bakışlarında bariz değişimler görüyorum. Bunun zaten en büyük sebebi bu sürece girdiğinizde müthiş bir öz saygı ve özgüven artışına sebep olması. "Ben bir karar aldım" düşüncesi bile insanın her haline yansıyor.

Bu kararlılığıma devam edeceğim, gün gün değil aklıma geldikçe yazacağım...

6. gün

Çok garip bir şeyden bahsetmek istiyorum beyler, Gibi izleyen belki bilir ekibe gereksiz bir enerji yüklenmesi gelip durduk yerde evi falan boyadıkları, mobilyaları vernikledikleri bir bölüm vardı, bugün tam olarak bu oldu. Hazır elim değmişken şunu da halledeyim diyerek kirlettiğim bir masayı ısak mendille abanarak silip tertemiz hale getirdim

Süreçte başıma gelen böyle ufak detayların işte hastasıyım, dağınık odada oturmak istemiyor, kirli yer görünce rahatsız oluyorum