Düşüncelerimi kötü hissettiğimde mi yoksa sabah - akşam, çoğunlukla veya günün her hangi bir saatinde mi yazsam. Bu fikir iyiymiş ama kağıdı yakmayı düşünüyorum böylece tamamen yok etmiş gibi hissederim.
Gece\Karanlık Olunca Içim Sıkılıyor
- Konuyu başlatan Hades
- Başlangıç tarihi
Bence içinden çıkamadığın düşünceler geldiğinde yaz. Cok düşünüyorsan. Yakarsan da dikkatli ol evi yakma
Yarın staj var stajdaki ortamdan nefret ediyorum. Ama..Bence içinden çıkamadığın düşünceler geldiğinde yaz. Cok düşünüyorsan. Yakarsan da dikkatli ol evi yakma
İnsan içine çıkacağımm bunun sevinci var içimde. Ah özgüvenli olsam birde 1 arkadaş.. Neyse umarım dediğin şey işe yarar. Sağol.
Umarım yakında ben tavsiye verecek konuma gelebilirim.
Ne stajı? Bence yarın bir arkadas edin. İnsanlardan kaçma. Yarınki görevin bu olsun. Ama doğal ol kasma kendini. Konus işte öylesine stajlar ilgili bireylerden konu aç. Ozguvensiz değilsin çekingenlik vardir. Herkes aynı ya bosver kafana göre takıl. İster konus ister konusma ortamı sevmediğin için rahat olmuyorsundur belki. Normal yani
Ben de o konumda değilim insanlardan cekinmece oluyor bende mesela telefon edicem ya 15 20 dk söyleyeceğim şeyi tasarladim.iyice anksiyete oldum. Daha sonra zor durumda kaldım ve direk aramak zorunda kaldım.ikisinin arasında çok fark vardı. 1. Tasarladığım gibi kötü bir konuşma olmadı direk halloldu. 2.si ise doğaçlama rahat konuştum. 2.sinde direk hızlı bi şekilde aramıştım ve çok az heyecan oldu. İlk aramada ise çok gergindim. Yani demem o ki. Cok düşünmeden direk yaşa. Ne yapman gerekiyorsa yap
Meslek lisesindeyim ben, yasaktan önce gidiyorduk sonra yasak girdi ara verdik. Yasaklar kalktığı için tekrar başladık. Ama orası ne bileyim benden çok şey bekliyorlar başkasıyla kıyaslıyorlar mesela en sevmediğim ve zaten yapamadığım şey onlara karşı yağ yakmak. bunu yapmadığım için soğuk sanıyorlar beni gerçi zaten onları sevmiyorum orası ayrı bir konu. Arkadaş edinmek.. Oturulan bir yer olsa cesaretimi toplayıp yaparım. Ama ayak üstü pek olmuyo. bir de burası biraz soğuklar gibi ben ise çocuksu biriyim arkadaş kabul edecek biri var mıdır denemeden tabi bilemem ama biraz ön yargım da var gibi ama birden böyle olmadım ben. Neyse bu sorunun da üstesinden geleceğim inşallah.
Düşünmeden yapmaktan bahsediyorsun galiba. Haklısın düşündükçe batıyorsun bu gibi durumlarda halbuki büyütecek bir şey yokmuş diyorsun sonradan. Sorun ön görememek yada öyle yapmaya çalışmak sanırım
Anladim üzerinde baskı oluşuyor geriliyorsun. Beklentiler olabilir insanlar öyle ona yapacak bir şey yok. Burada kendine hatırlatman gereken şey zamanla gelişecegim her şey bir anda olmaz. İnsanlar bunu unutuyor. Hemen bir şeyleri basarmamizi isteyebilirler.
Illa samimi olmak zorunda değilsin ayak üstü de konuşabilirsin. İletişim kurmak iyi gelir. Olduğun gibi davran zaten başkası olmaya çalışmanın bir anlamı yok.
Üstesinden gelebilirsin. Sadece çok düşünme sorunlara odaklandikca sorunların sendeki etkisi artıyor olabilir
Muhtemelen öyle, tavsiyene uymayı deneyeceğim belki uzun muhabbet olmaz ama bişeyler sorarım sıkmayacak kadar. Belki iyi gelir. İçimde deftere döktüğüm alışkanlıkları nasıl bitirecem diye düşünüyorum belki de bu yüzden bu kadar sıkıntı çekiyorum. Aa sorunu buldum galiba sabahları olmamasının nedeni hava aydınlık. Günlük yapacak bana düşen işler var biraz da olsa boş geçmiyor. Akşam ise yemekten sonra telefon oluyor elimde, annem babam zaten TV ye kilitleniyor. Sıkıntımın tamamı buysa eğer çözüm listeyi tamamlayıp tek alışkanlığa odaklanmak acele etmeden onu bitirdikten sonra diğerine geçmek. Şimdi bile iyi hissetmeye başladım. Sen var ya sen harika birisin. İçime Bi huzur geldi ya. Bakalım nasıl bitecek düşüncesi gelmez inşallah bir daha.
N
Bende de o dediğin gibi bir vicdan azabı oluşuyor. Lakin burada aşağı yukarı herkesin göz ardı ettiğini düşündüğüm bir nokta var: Kaç gündür PMO dan uzak kaldın da kendinden yüksek çalışma performansı bekliyorsun? Ben de zihnim bulandığı ve kafam karıştığı zaman kendime bu soruyu sormaya başladım artık. Bizim eski pislik alışkanlıklarımızdan dolayı zaten dopamin dengemiz yerinde değil. Artı olarak başımızda covid-19 denen bir gerçeklik hala var. Bu şartlar altında kendimizi zorlamak çok saçma olur bence... Ben dün kendimi çok kasmadım ve yağmurun altında yanımda ağaçların ve bitkilerin olduğu bir yolda telefondan internetten uzak bir şekilde uzun süre yürüdüm mesela... Zannedersem Umut Bural da hayatımızı bu şekilde geçirmemizi tavsiye ediyordu. Yani teknolojiden ve toksik alışkanlıklardan uzak kaldıktan sonra ne yaptığının çokta önemi kalmıyor ilk zamanlarda.(Komik videolar gibi şeyler iyi hissettiriyorsa çokta önemi yok. Yeter ki hayatını olumsuz etkileyeceğini düşündüğün bir takım şeyden uzak dur.)
İzin almadan getirip bakımı ve temizliği konusunda diğerlerinin de hassasiyetine özen gösterirsen belki kabul ettirebilirsin. Genelde alıştıktan sen sonra göndermesi daha zor olur başkalarının. Böyle bir ihtimal görüyorsan degerlendireblirsin.
Kedi, köpekten farklı olarak çok sıcak kanlı bir hayvan değil ama hem dini açıdan hem bakım kolaylığı açısından hem de ekonomik açıdan beslemesi daha müsait ve yalnızlık hissine iyi geliyor.
Denedim aslında. İyi de gidiyordu, ama annem süt var bozulabilir diye kediye verdi suyla karıştırmama rağmen çok verdiğinden kedi ishal oldu kurtardık tabi ama ben okuldayken kuma gidene kadar... Öyle olunca geri verdirdi annem.
Haklı olabilirsin, ama ne bileyim hem gelecek kaygısı hem başka şeyler olunca bir şey öğrenmek istiyorum, ama abartıyorum galiba. Bende yağmurda yürümeyi severim, iyi hissettiriyor.
Minibüsteyken yanımda oturan herhangi bir hemcins ile nasıl konu açabilirim?
