Neden Böyle ?

[Mahir Kara]

Selamlar. Bugün sürecimin 17. günündeyim.
İlk günlerdeki kadar depresif hissetmesem de, kendimi tamamen iyileşmiş saymıyorum. Beyin sisi hâlâ devam ediyor; düşünceler ve kontrolsüz hayal kurma (daydreaming) beni rahat bırakmıyor.


Bu kadar zarar veren bir şey varken, bu konu üzerinde durup düşünmek istiyorum. Bu illet beni çok ama çok geriye attı. Hayatımı elimden aldı desem yeridir. Zararlarını saysam bitmez.


Bazen kendi kendime soruyorum: Bir şey insana bu kadar mı zarar verir?
İnsan adeta zombi gibi oluyor. Söylenenleri, yaşananları tam olarak algılayamıyorsun. Amaçsızca dolaşıyorsun. Bu gerçekten bu kadar zarar verebilir mi? İnsanı bu derece aptallaştırabilir mi? Yoksa her şeyi bağımlılığa yükleyip, bireyin kendisiyle mi ilişkilendirmek gerekir?


Şunu net olarak söyleyebilirim: Daha önce iyileştiğim bir dönemde, kaybettiğim tüm özelliklerimi geri almıştım. Aradaki fark inanılmazdı. Gerçekten insan insandan farklı oluyor. Çünkü bu bağımlılık, beni ben yapan ne varsa elimden aldı.
En azından benim yaşadığım tam olarak buydu.

 

[Lazrail]

Selamlar. Bugün sürecimin 17. günündeyim.
İlk günlerdeki kadar depresif hissetmesem de, kendimi tamamen iyileşmiş saymıyorum. Beyin sisi hâlâ devam ediyor; düşünceler ve kontrolsüz hayal kurma (daydreaming) beni rahat bırakmıyor.


Bu kadar zarar veren bir şey varken, bu konu üzerinde durup düşünmek istiyorum. Bu illet beni çok ama çok geriye attı. Hayatımı elimden aldı desem yeridir. Zararlarını saysam bitmez.


Bazen kendi kendime soruyorum: Bir şey insana bu kadar mı zarar verir?
İnsan adeta zombi gibi oluyor. Söylenenleri, yaşananları tam olarak algılayamıyorsun. Amaçsızca dolaşıyorsun. Bu gerçekten bu kadar zarar verebilir mi? İnsanı bu derece aptallaştırabilir mi? Yoksa her şeyi bağımlılığa yükleyip, bireyin kendisiyle mi ilişkilendirmek gerekir?


Şunu net olarak söyleyebilirim: Daha önce iyileştiğim bir dönemde, kaybettiğim tüm özelliklerimi geri almıştım. Aradaki fark inanılmazdı. Gerçekten insan insandan farklı oluyor. Çünkü bu bağımlılık, beni ben yapan ne varsa elimden aldı.
En azından benim yaşadığım tam olarak buydu.

Hocam plasebo kitabını okuyun derim.

 

[Mahir Kara]

Hocam plasebo kitabını okuyun derim.

Hocam plasebo etkisi olduğunu sanmıyorum.Pmonun zararsız olduğunu düşündüğüm zamanlarda bile negatif etkilerini sonuna kadar yaşıyordum.

 

[DexterMorgan_]

Kesinlikle mastürbasyon veyahut porno bağımlılığının zararı olduğunu düşünüyorum. Yakın bir tarihte 130 günlük sürecimi bozmuştum ve o zamanki hislerim algılarım birşeye olan tepkim şimdikine göre daha iyidi o zamanlar kendimi canlı hissediyordum bu tamamen günlerin verdiği ve nofapin verdiği etkiden kaynaklanıyor 1 aydan sonra hemen hemen o sis bulutu dağılır diye umuyorum, başarılar.

 

[Lazrail]

Kesinlikle mastürbasyon veyahut porno bağımlılığının zararı olduğunu düşünüyorum. Yakın bir tarihte 130 günlük sürecimi bozmuştum ve o zamanki hislerim algılarım birşeye olan tepkim şimdikine göre daha iyidi o zamanlar kendimi canlı hissediyordum bu tamamen günlerin verdiği ve nofapin verdiği etkiden kaynaklanıyor 1 aydan sonra hemen hemen o sis bulutu dağılır diye umuyorum, başarılar.

Kardeşim 130 gün yapmışsın. Niye hala buradasın? Cidden merak ediyorum. Neden?

 

[Lazrail]

Hocam plasebo etkisi olduğunu sanmıyorum.Pmonun zararsız olduğunu düşündüğüm zamanlarda bile negatif etkilerini sonuna kadar yaşıyordum.

Zihnindeki pmo algısını değiştir. Daha doğrusu cinsellik. Dinde de olan cinsellik günahtır kötü bir şeydir algısından kurtulduğumdan bu yana daha az zarar görüyorum. Tabi bu normalleştir ve devam et demek değil. Tek suçlu pmo değil. Düzgün uyumuyorsan düzgün beslenmiyorsan ekran süren günde 3 saat ise zihninin berrak olmamasından daha normal bir şey yok. Özellikle yediklerimizin kalitesi çok düşük. Sağlık sayfalarına bakın. Kendi cinselliğinizi ve bu güdünün gücünü kabullenin. Zaten neverfap videolarında da anlatılan şey hep budur. Bu gücü işine kanalize etmek. Ne kadar mümkün ise artık. Çift vardiya çalışan birisinin buna vakti olmadığı için uzak durur diye düşünüyorum.

 

[Ottoman]

Selamlar. Bugün sürecimin 17. günündeyim.
İlk günlerdeki kadar depresif hissetmesem de, kendimi tamamen iyileşmiş saymıyorum. Beyin sisi hâlâ devam ediyor; düşünceler ve kontrolsüz hayal kurma (daydreaming) beni rahat bırakmıyor.


Bu kadar zarar veren bir şey varken, bu konu üzerinde durup düşünmek istiyorum. Bu illet beni çok ama çok geriye attı. Hayatımı elimden aldı desem yeridir. Zararlarını saysam bitmez.


Bazen kendi kendime soruyorum: Bir şey insana bu kadar mı zarar verir?
İnsan adeta zombi gibi oluyor. Söylenenleri, yaşananları tam olarak algılayamıyorsun. Amaçsızca dolaşıyorsun. Bu gerçekten bu kadar zarar verebilir mi? İnsanı bu derece aptallaştırabilir mi? Yoksa her şeyi bağımlılığa yükleyip, bireyin kendisiyle mi ilişkilendirmek gerekir?


Şunu net olarak söyleyebilirim: Daha önce iyileştiğim bir dönemde, kaybettiğim tüm özelliklerimi geri almıştım. Aradaki fark inanılmazdı. Gerçekten insan insandan farklı oluyor. Çünkü bu bağımlılık, beni ben yapan ne varsa elimden aldı.
En azından benim yaşadığım tam olarak buydu.

Hocam çünkü uyuşturucu çekiyorsun, pornoda bir uyuşturucudur, uyuşturucu bağımlısı birinin beyniyle porno bağımlısı birinin beyni incelendiğinde birbirine benzedikleri bilimsel olarak kanıtlandı. Yani sen her porno izlediğinde evet gerçek uyuşturucu gibi bir etki görmesen tamamende yinede uyuşturucunun etkisini az çok alıyorsun.

 

[Lazrail]

Hocam çünkü uyuşturucu çekiyorsun, pornoda bir uyuşturucudur, uyuşturucu bağımlısı birinin beyniyle porno bağımlısı birinin beyni incelendiğinde birbirine benzedikleri bilimsel olarak kanıtlandı. Yani sen her porno izlediğinde evet gerçek uyuşturucu gibi bir etki görmesen tamamende yinede uyuşturucunun etkisini az çok alıyorsun.

Bu benzetme halendaha çürütülmedi mi ya. Yahu kardeşim doğamız bizi bu kadar çok gevşeten bir şeyi elemez miydi sizce? Uyuşturucu bağımlılığı net bir şekilde elenirken cinsellik neden öyle değil? Çapkın insanların elenmesi lazım o zaman. Uyuşturucu bağımlılığı insanı fonksiyonel açıdan iş görmez hale getiriyor ve dışarıdan belli oluyor da porno da neden bu böyle değil. Tamam porno zararlı ama atalarımız mastürbasyon yapmıyor muydu? Birisi uzaktan gelirken uyuşturucu bağımlılığını mı anlarsın porno bağımlılığını mı anlarsın daha rahat? Uyuşturucunun beyinde açtığı tahribatla başka hiçbir alışkanlık kıyaslanamaz. Araştırmada görülen şey beynin aynı bölgelerine uyarması ki bu da normal. Beynimizdeki zevk mekanizması hep aynı yerde. Prefrontal korteksi amigdala üzerinde hakimiyet kuramayan insanlar bağımlı oluyor. Çünkü bağımlılar mantıksal değil dürtüseldir. Bu yüzden faydalı alışkanlıklar kazanın öz kontrolünüzü arttırın tavsiyesini duymuşsunuzdur hep. Ancak genetik açıdan bağımlılığa yatkın diye bir şey duydunuz mu hiç? Bir araştırın bakalım.

 

[hasanmertayd]

Selamlar. Bugün sürecimin 17. günündeyim.
İlk günlerdeki kadar depresif hissetmesem de, kendimi tamamen iyileşmiş saymıyorum. Beyin sisi hâlâ devam ediyor; düşünceler ve kontrolsüz hayal kurma (daydreaming) beni rahat bırakmıyor.


Bu kadar zarar veren bir şey varken, bu konu üzerinde durup düşünmek istiyorum. Bu illet beni çok ama çok geriye attı. Hayatımı elimden aldı desem yeridir. Zararlarını saysam bitmez.


Bazen kendi kendime soruyorum: Bir şey insana bu kadar mı zarar verir?
İnsan adeta zombi gibi oluyor. Söylenenleri, yaşananları tam olarak algılayamıyorsun. Amaçsızca dolaşıyorsun. Bu gerçekten bu kadar zarar verebilir mi? İnsanı bu derece aptallaştırabilir mi? Yoksa her şeyi bağımlılığa yükleyip, bireyin kendisiyle mi ilişkilendirmek gerekir?


Şunu net olarak söyleyebilirim: Daha önce iyileştiğim bir dönemde, kaybettiğim tüm özelliklerimi geri almıştım. Aradaki fark inanılmazdı. Gerçekten insan insandan farklı oluyor. Çünkü bu bağımlılık, beni ben yapan ne varsa elimden aldı.
En azından benim yaşadığım tam olarak buydu.

O kadar beni anlatmışsın ki üzerine bir şey söylememe gerek kalmamış

 

[Mahir Kara]

O kadar beni anlatmışsın ki üzerine bir şey söylememe gerek kalmamış

Maalesef , bizim gibi beyin yapısına sahip olan insanlar bu bağımlılığa karşı hassastır.Bir kez yaptıktan sonra beyin altüst oluyor , dağılıyor.Oysa her sabah gözünü açar açmaz bunu yapan ve hiçbir şey olmamış gibi yaşayan insanlar var.Hatta günde 3-4 kez yapan ve bizim gibi zarar görmeyen çok insan tanıdım (tabi zararlarını görüyorlar , PMO zararsız bir şey demiyorum , fakat bizimki kadar değil).Onlar benim durumumu anlamıyor ve "neden böyle?" diye soruyorlar.Benim düştüğüm durum onlara komik geliyor.Onlar yaptıktan sonra benimki kadar anksiyeteleri artmıyor , beyinleri zarar görmüyor.

Elbette aile değerleri ve yaşam kalitesi gibi faktörler de etkili.Ama benim gibi aynı sosyo-ekonomik ortamda doğmuş , benden daha çok yapan ama benim kadar zarar görmeyen insanlar da tanıyorum.Buradan şunu söyleyebiliriz: burada belirleyici rol genetik ve beyin yapısına aittir.Biz bu açıdan şanslı değiliz.Başkası günde 2-3 kez yaptıktan 10 gün içinde iyileşmeye başlayabilir , ama bizim durumumuz farklı; 30-40 güne gelsek bile tam iyileşme gözlemlenmiyor.Uzun süre ve faydalı alışkanlıklar gerekiyor.

Böyle bir beyinle doğmak bizim suçumuz değil.Ama kişisel gözlemlerim gösteriyor ki , böyle beyinlere sahip olanlar başkalarını daha iyi anlıyor ve daha aktif oluyorlar , okuduğunu daha çabuk kavrıyor.Allah bizim gibilere sabır versin.

İstersen bu konu üzerine şahsen de konuşa biliriz kardeşim.

 

[Mahir Kara]

Maalesef , bizim gibi beyin yapısına sahip olan insanlar bu bağımlılığa karşı hassastır.Bir kez yaptıktan sonra beyin altüst oluyor , dağılıyor.Oysa her sabah gözünü açar açmaz bunu yapan ve hiçbir şey olmamış gibi yaşayan insanlar var.Hatta günde 3-4 kez yapan ve bizim gibi zarar görmeyen çok insan tanıdım (tabi zararlarını görüyorlar , PMO zararsız bir şey demiyorum , fakat bizimki kadar değil).Onlar benim durumumu anlamıyor ve "neden böyle?" diye soruyorlar.Benim düştüğüm durum onlara komik geliyor.Onlar yaptıktan sonra benimki kadar anksiyeteleri artmıyor , beyinleri zarar görmüyor.

Elbette aile değerleri ve yaşam kalitesi gibi faktörler de etkili.Ama benim gibi aynı sosyo-ekonomik ortamda doğmuş , benden daha çok yapan ama benim kadar zarar görmeyen insanlar da tanıyorum.Buradan şunu söyleyebiliriz: burada belirleyici rol genetik ve beyin yapısına aittir.Biz bu açıdan şanslı değiliz.Başkası günde 2-3 kez yaptıktan 10 gün içinde iyileşmeye başlayabilir , ama bizim durumumuz farklı; 30-40 güne gelsek bile tam iyileşme gözlemlenmiyor.Uzun süre ve faydalı alışkanlıklar gerekiyor.

Böyle bir beyinle doğmak bizim suçumuz değil.Ama kişisel gözlemlerim gösteriyor ki , böyle beyinlere sahip olanlar başkalarını daha iyi anlıyor ve daha aktif oluyorlar , okuduğunu daha çabuk kavrıyor.Allah bizim gibilere sabır versin.

İstersen bu konu üzerine şahsen de konuşa biliriz kardeşim.

Aslında yazım epinetikle yakından alakalı , forumda bu konu hakkında paylaşım yapmak isterim.

 

[hasanmertayd]

Maalesef , bizim gibi beyin yapısına sahip olan insanlar bu bağımlılığa karşı hassastır.Bir kez yaptıktan sonra beyin altüst oluyor , dağılıyor.Oysa her sabah gözünü açar açmaz bunu yapan ve hiçbir şey olmamış gibi yaşayan insanlar var.Hatta günde 3-4 kez yapan ve bizim gibi zarar görmeyen çok insan tanıdım (tabi zararlarını görüyorlar , PMO zararsız bir şey demiyorum , fakat bizimki kadar değil).Onlar benim durumumu anlamıyor ve "neden böyle?" diye soruyorlar.Benim düştüğüm durum onlara komik geliyor.Onlar yaptıktan sonra benimki kadar anksiyeteleri artmıyor , beyinleri zarar görmüyor.

Elbette aile değerleri ve yaşam kalitesi gibi faktörler de etkili.Ama benim gibi aynı sosyo-ekonomik ortamda doğmuş , benden daha çok yapan ama benim kadar zarar görmeyen insanlar da tanıyorum.Buradan şunu söyleyebiliriz: burada belirleyici rol genetik ve beyin yapısına aittir.Biz bu açıdan şanslı değiliz.Başkası günde 2-3 kez yaptıktan 10 gün içinde iyileşmeye başlayabilir , ama bizim durumumuz farklı; 30-40 güne gelsek bile tam iyileşme gözlemlenmiyor.Uzun süre ve faydalı alışkanlıklar gerekiyor.

Böyle bir beyinle doğmak bizim suçumuz değil.Ama kişisel gözlemlerim gösteriyor ki , böyle beyinlere sahip olanlar başkalarını daha iyi anlıyor ve daha aktif oluyorlar , okuduğunu daha çabuk kavrıyor.Allah bizim gibilere sabır versin.

İstersen bu konu üzerine şahsen de konuşa biliriz kardeşim.

Seni çok iyi anladım kardeşim, beyin yapımız seninde söylediğin gibi çok hassas bu doğru ben sana bir de farklı bir bakış açısı getiriyim belki de bizler gibi insanların beyinleri cinselliğe karşı çok hassas yani kendi açımdan şöyle söyleyeyim o kadar yüksek düzeyde bi algı değişimi zaman genişlemesi her alanda çok fazla detay görmeye başlamak ve hayretler içerisinde ve tuhaflık hissine bürünmüş bir şekilde nasıllll yaa? Nasıl olabilir bu, bu hiç mantıklı gelmiyor nasıl dünya hep böyle miydi ve ben bunları daha yeni mi yaşamaya başlıyorum şeklinde orta düzey korkuyla birlikde acaba birşey olur mu kaygısı ile birlikde yaşıyorum chatgpt bana bu konuları anlattığımda çok rahatlatıcı ve bilimsel nedenler sundu ve beni gerçekten çok rahatlattı sanada öneririm şuan işe gideceğim özelden yazabilirsin bana her türlü fikire sohbete danışmaya hazırım her türlü durum olur hiç fark etmez ama sana şiddetle tavsiyem kafandaki düşünceleri chatgpt kendi kişiliğindende bahsederek sor ve onunla sohbet et bu seni rahatlatacaktır emin ol

 

[Mahir Kara]

Seni çok iyi anladım kardeşim, beyin yapımız seninde söylediğin gibi çok hassas bu doğru ben sana bir de farklı bir bakış açısı getiriyim belki de bizler gibi insanların beyinleri cinselliğe karşı çok hassas yani kendi açımdan şöyle söyleyeyim o kadar yüksek düzeyde bi algı değişimi zaman genişlemesi her alanda çok fazla detay görmeye başlamak ve hayretler içerisinde ve tuhaflık hissine bürünmüş bir şekilde nasıllll yaa? Nasıl olabilir bu, bu hiç mantıklı gelmiyor nasıl dünya hep böyle miydi ve ben bunları daha yeni mi yaşamaya başlıyorum şeklinde orta düzey korkuyla birlikde acaba birşey olur mu kaygısı ile birlikde yaşıyorum chatgpt bana bu konuları anlattığımda çok rahatlatıcı ve bilimsel nedenler sundu ve beni gerçekten çok rahatlattı sanada öneririm şuan işe gideceğim özelden yazabilirsin bana her türlü fikire sohbete danışmaya hazırım her türlü durum olur hiç fark etmez ama sana şiddetle tavsiyem kafandaki düşünceleri chatgpt kendi kişiliğindende bahsederek sor ve onunla sohbet et bu seni rahatlatacaktır emin ol

ChatGptden çok faydalanıyorum , bu süreçte bana çok yardımı dokundu.

Özelden yazıcam size hocam.

 

[nevergiveup20]

Selamlar. Bugün sürecimin 17. günündeyim.
İlk günlerdeki kadar depresif hissetmesem de, kendimi tamamen iyileşmiş saymıyorum. Beyin sisi hâlâ devam ediyor; düşünceler ve kontrolsüz hayal kurma (daydreaming) beni rahat bırakmıyor.


Bu kadar zarar veren bir şey varken, bu konu üzerinde durup düşünmek istiyorum. Bu illet beni çok ama çok geriye attı. Hayatımı elimden aldı desem yeridir. Zararlarını saysam bitmez.


Bazen kendi kendime soruyorum: Bir şey insana bu kadar mı zarar verir?
İnsan adeta zombi gibi oluyor. Söylenenleri, yaşananları tam olarak algılayamıyorsun. Amaçsızca dolaşıyorsun. Bu gerçekten bu kadar zarar verebilir mi? İnsanı bu derece aptallaştırabilir mi? Yoksa her şeyi bağımlılığa yükleyip, bireyin kendisiyle mi ilişkilendirmek gerekir?


Şunu net olarak söyleyebilirim: Daha önce iyileştiğim bir dönemde, kaybettiğim tüm özelliklerimi geri almıştım. Aradaki fark inanılmazdı. Gerçekten insan insandan farklı oluyor. Çünkü bu bağımlılık, beni ben yapan ne varsa elimden aldı.
En azından benim yaşadığım tam olarak buydu.

Bende de sana benzer etkiler oluyor bunu yapar yapmaz beyin devreden çıkıyor resmen ne yaşadığını bilmeme,beyin sisi,algı problemi,dikkat eksikliği ve vs .Neden biz bu kadar aşırı etkileniyoruz acaba

 

[Mahir Kara]

Bende de sana benzer etkiler oluyor bunu yapar yapmaz beyin devreden çıkıyor resmen ne yaşadığını bilmeme,beyin sisi,algı problemi,dikkat eksikliği ve vs .Neden biz bu kadar aşırı etkileniyoruz acaba

Nenedini yukarıda var

 

[sagopa yaşlı sucuk]

Maalesef , bizim gibi beyin yapısına sahip olan insanlar bu bağımlılığa karşı hassastır.Bir kez yaptıktan sonra beyin altüst oluyor , dağılıyor.Oysa her sabah gözünü açar açmaz bunu yapan ve hiçbir şey olmamış gibi yaşayan insanlar var.Hatta günde 3-4 kez yapan ve bizim gibi zarar görmeyen çok insan tanıdım (tabi zararlarını görüyorlar , PMO zararsız bir şey demiyorum , fakat bizimki kadar değil).Onlar benim durumumu anlamıyor ve "neden böyle?" diye soruyorlar.Benim düştüğüm durum onlara komik geliyor.Onlar yaptıktan sonra benimki kadar anksiyeteleri artmıyor , beyinleri zarar görmüyor.

Elbette aile değerleri ve yaşam kalitesi gibi faktörler de etkili.Ama benim gibi aynı sosyo-ekonomik ortamda doğmuş , benden daha çok yapan ama benim kadar zarar görmeyen insanlar da tanıyorum.Buradan şunu söyleyebiliriz: burada belirleyici rol genetik ve beyin yapısına aittir.Biz bu açıdan şanslı değiliz.Başkası günde 2-3 kez yaptıktan 10 gün içinde iyileşmeye başlayabilir , ama bizim durumumuz farklı; 30-40 güne gelsek bile tam iyileşme gözlemlenmiyor.Uzun süre ve faydalı alışkanlıklar gerekiyor.

Böyle bir beyinle doğmak bizim suçumuz değil.Ama kişisel gözlemlerim gösteriyor ki , böyle beyinlere sahip olanlar başkalarını daha iyi anlıyor ve daha aktif oluyorlar , okuduğunu daha çabuk kavrıyor.Allah bizim gibilere sabır versin.

İstersen bu konu üzerine şahsen de konuşa biliriz kardeşim.

Bence bu çoğunlukla sinir sistemi hassasiyetiyle alakalı. Yani hepimiz için kalıcı bir durum değil. Bence dönemsel olarak sinir hassasiyeti yaşayan insanlar PMO'dan daha fazla etkileniyor. Aynı, kahve ve şekerin bu hassas dönemde normal bir sinir sistemine sahip birine göre bizi daha fazla etkilemesi gibi. Aslında mesele uyarandan ziyade sinir sistemimiz bence. Ben en azından kendi açımdan bu sonuca vardım. Tabii bunu beyin yapımız da etkiliyor. Hassas bir beyne sahip olmak, bağımlılığa yatkınlık, stresi yönetme becerileri, vs. Birçok faktör var.

 

[root]

Kardeşim 130 gün yapmışsın. Niye hala buradasın? Cidden merak ediyorum. Neden?

Olabiliyor çok normal bende 126 gün yapmıştım sürecin son zamanlarında çöptü, bozdum süreci ondan sonra toparlanamadım bir türlü 2 yıl 20-30 günü geçemedim şuanda tekrar 80 günlük bir süreç yaptım

 

[Lazrail]

Olabiliyor çok normal bende 126 gün yapmıştım sürecin son zamanlarında çöptü, bozdum süreci ondan sonra toparlanamadım bir türlü 2 yıl 20-30 günü geçemedim şuanda tekrar 80 günlük bir süreç yaptım

Forumdaki herkes sizin yerinizde olmak istiyor. Nasıl olduğunu açıklayın bari Eğer mezun olduysanız bence buralarda gezmenin bir anlamı yok.

 

[DexterMorgan_]

Kardeşim 130 gün yapmışsın. Niye hala buradasın? Cidden merak ediyorum. Neden?

Zaten 130 günlük sürecin içerisinde bi süre girmiyordum dostum ancak şimdiki yeni sürecimde hem nasıl daha iyi yol izlerim hem de nasıl yardımcı olurum insanlara diye giriyorum belki tekrardan uzun bir süreci elde edersem girmem

 

[Whiplash]

"90 gün bitti mezun oldum! artık hiçbir şekilde PMO ile işim olmaz" diye diye kaç ocak söndü. Kurtulun lütfen şu gün takıntısından askerde 142 gün PMO yapmadım ama kendimi öyle bir strese sokmuştum ki(PKBY kitabında da bu durumun zararından bahsediyor) enerji dışında hiçbir verim alamadım süreçte ve doğal olarak da bozup tekrardan başlamıştım. 6-7 ay boyunca evden dışarı bir adım atmayıp ve odasına kapanıp sadece bilgisayar oynayarak nofap yaptığını sanan insanlar var forumlarda.

Lazkopat veya yeni nickiyle Lazrail arkadaşımızın deyimiyle "eğer mezun olduysanız bence buralarda gezmenin bir anlamı yok" dememek lazım mutlaka kendinize de bir faydası olacaktır forumun ama olmasa da şurada bir kişinin dahi hayatına olumlu anlamda dokunabiliyorsanız o ne kadar güzel ve kıymetli bir şey bunun bilincinde olmak gerekir. Bu "benden sonrası tufan" anlayışı ile ne kendinize bir faydanız olur ne de çevrenizdeki insanlara bahsi geçen arkadaşımızda olduğu gibi.