Forumda herkes süreç uyguluyor ve herkes bozuyor. Peki bir daha yapmayacağım dediğimiz o ilk andaki duygularımızı koruyamaz mıyız? Forumda 100 günlük, 300 günlük süreçlerini bozanları görünce ümidi azalıyor insanın. Tekte bırakmak mümkün değil mi? mümkünse o insana nasıl dönüşebiliriz? düşünelim tartışalım
Tekte Bırakmak İmkansız Mı?
- Konuyu başlatan newme
- Başlangıç tarihi
Merhaba uzun zamandır bu nofap konusuyla ilgileniyorum yani uzun dediğimde 1 2 yıl ve en uzun sürecim aynı zamanda son süreçlerimden biriydi 130 gündü o günden sonra eskisi gibi olmadı bazı şeyler . 1 aydır uzak duruyordum ve dün gece bozdum her seferinde beni düşüren şeyi biliyorum sosyal medya tetikleyici üzerine gecenin sessizliğinde yapıyorum bunu. Tekte bırakmanın mümkün olduğunu düşünmüyorum çünkü bir kere beyin yıkandı o zehirli görüntülere bu yüzden herşeyden cazip gelicek bu bir yanılsama ama bunu bildiğin halde yapmaktan geri durmuyorsun duramıyorsun nasıl o insan olabiliriz soruna gelirsek bir amacımız olması gerektiğini düşünüyorum çünkü 100 gün nofap yapan bir adam hiç bişey yapmadan durursa ve derse ki 100 gündür nofap yapıyorum, o adamın yaptığı süreç boştur insan kendine bişey katmalıdır ancak öyle gelişebilir bu bir kariyer meslek veya eğitim ya da başka türlü şeyler olabilir artık neye ihtiyaç duyuyosan. Ben buna inanıyorum bir amaca sahip olursak ancak o zaman iyi olur durumlar
Tekte bırakmak diye bir şey yok bence önemli olan istikrarlı bir şekilde devam etmek. Bir yerde illaki ayağın tökezleyecek ve yere düşeceksin işler yolunda gitmeyecek ama önemli olan tekrar ayağa kalkıp sürekliliği sağlayabilmek ben böyle düşünüyorum.
Bırakmaktan kasıt ne? Önemli olan bu. Eğer hayatın boyunca masturbasyon yapmak istemiyorsan bu sadece düzenli bir cinsel hayatla mümkün olabilir. Diğer türlüsü sence de saçma değil mi? Zaten kişisel gelişimin amaçlarından biri de bu. Partner bulmak vs.
neyi bırakıyorsun, pornoyu mu masturbasyonu mu her ikisini mi? Orgazm olmak temel ihtiyaç olmadığı için onsuz yaşanır, pornosuz pekala yaşanır. Ayrıyeten de ben birkaç gün sonra yine bıraktığım şeyi yapacağım diyorsan bu bırakmak değil birkaç günlük bir 'oruç' oluyor, ki bu da sadece o an aldığın hazzı arttıracağından bağımlılık durumunun daha derinleşmesine sebep olur. bırakma kararını al ve bir daha arkana bakma. son olarak süreçteki asıl hedef süreci x güne ulaştırmak da olmamalıdır.
O zaman senin mantığınla hayatın sonuna kadar bu bağımlılıkla yaşayacan. Ben de işte bunu istemiyorum
amaç olması zaten bilinen bişey ama hayatta amacın olsa bile küçük bir boşluğunla yine düşüyosun. amaç olayını çok duydum. gerekli de zaten
En önemlisi birşeye bağlı kalmıyor özgür oluyor . Pornosuz bir hayat mastürbasyonsuz bir hayat yaşıyor .insan zaten sürekli gelişmekte olmalı
Bu arkadaş çok iyi yazmış amaç da tam olarak bu
mastürbasyon hakkında söylediğin doğru ama porno bağımlılığı evlenince geçen bişey değil diye biliyorum. çok ciddi berbat bir bağımlılık.
Doğru. Porno uyuşturucu gibidir ve ömür boyunca tüketilmemeli. Ancak bir erkeğin boşalma gerekliliği milyonlarca yıllık evrimin sonucudur. Bu yüzden partner bulmak elzemdir.
erkeklerin insanlık tarihi boyunca boşalma ihtiyacı zaten var. evrimle alakası yok. bu ihtiyaç da rüyalanma ile giderilebiliyor. evlenene kadar erkeğin kendini muhafaza etmesi gerekli. bu da zor bir durum. burda olmamızın sebebi de bu. hayatımızdaki bu pislikten kurtulmak
eğer islama intisap etmiş ilim sahibi müminler olsaydınız hiçbiriniz bu pornodan bahsetmeyecektiniz
her insanın hatası vardır. sen niye burdasın dört dörtlük müslümansan
dört dörtlük müslüman olduğumu iddia etmedim sadece birazcık islamla alakadar olsaydınız porno illetinden bahsetmeyecektiniz
Çok şükür müslümanım. Müslümanın da günahı vardır. O zaman burda olan insanlar siz dahil islamdan mı çıktı ne demek istiyorsunuz.
hayır İslamdan çıktılar demiyorum İslamdan uzaklaşmaktan bahsediyorum
İslama yakın olanlar da bu bağımlılık ile savasıyor, tek basına yeterli değil.
Hayalperest olmak gibi olmasın ama ben porno ve mastürbasyonu ve bunlardan gelen orgazmı hayatımızdan tamamen çıkarmanın mümkün olduğuna inanıyorum. Varsayalım o ilk anda bırakmak istedik. O yoğun duygu ve bırakma çabasının yüksek inancı seni büyük ölçüde etkiler ve sürecin başında rahat bir şekilde ilerlemeni sağlar. Herkesin eşiği farklıdır lakin 10'lu günlere, 20'li ya da 30'lu günlere gelindiğinde o yoğun duygunun kaybolduğunu, inancın eskisi gibi motivasyon vermediğini göreceğiz ve bozmak o an insana elzem gelecektir. Bu durumun ne kadar zor ve insanı ne kadar çaresiz hissettirdiğini tahmin edebiliyorsunuzdur, bence buradaki herkes farkındadır.
Bağımlılığın doğasında hazzın ihtiyacı yatar. İnsan hazzı ihtiyaç seviyesine koymuştur. Bu sayede sıkıcı ve 'berbat' hayatından bir nebze olsun kaçacaktır. Zaten bağımlılığının eşiği bizlerdeki gibi yükselmiş kişilerde, bağımlılıktan doğan hazzın ihtiyaç seviyesinde görülmesi insanın bağımlıkla savaşındaki en güçlü engeldir. İnsan zihninde ''ya ben bunu 90 gün yapayım sonrasına bakarız'' düşüncesi varsa hayatından bağımlılığını çıkarması zaten imkansıza yakındır. Bir çok kişi bu düşünceler bütünü ile savaşırken mücadelesini kaybetmiştir. Tabi 90 gün düşüncesi varsa esasında en başında kaybetmiştir. Çünkü 90 günü tabu olarak gören insan, 90 dan sonra 270'i de bulamaz.
Bağımlılıklardan kurtulmanın en doğru yolu bağımlılıktan kurtulma isteğini, inancını ve arzusunu sürecin her anına yüksek derecede taşıyabilmektir. Eğer bu mümkün olmazsa sürecin zayıf bir anında hançerlenir ve kaybeder. PMO'yu hayattan çıkarmanın yolu da budur. Bir dönem çıkarmakta değil temelli çıkarabilmek. Bunu yapan çok az insan vardır ve o çok az insan hayatlarının anlamını bulan ve bir amaç uğruna yaşayabilen insanlardır. Haz, İhtiyaç, Amaç. Bunları bilen insan bağımlılıktan kurtulup hayatını baştan sona dizayn edebilir.
Dışarda hayat var arkadaşlar. Mutluluklar, tatlı üzüntüler, keyifli anlar, arkadaşlar, aile bunlar somut şeyler. Fazla soyutta kalıyoruz. Fazlasıyla düşünüyoruz. Bırakamama düşüncesini ummak, melankoliyi çağırmak dışardaki hayatı kaçırmamıza vesile oluyor. Kafalarımızda kurduğumuz kötü düşüncelere inanmakta uygulamakta yine bizlerin ellerindedir. Seçimler bizlerin ellerindedir. Hazlara esir olmak veya olmamakta seçimdir. Seçimler her daim bizlerin ellerindedir. Olumlu düşünmek ya da olumsuzu ummak bizlerin ellerindedir. Hazzı ihtiyaçtan çıkarıp onu hayatımızdan çıkarabilmek ve çıkarabilmek için o yoğun duyguyu, inancı koruyabilmekte yine bizlerin ellerindedir. Her şey bizim elimizde. Doğru da yanlışta. Tamamen bırakmak mümkündür.
Yukarda bir arkadaş İslam ile yaşayan, ilim sahibi mü'min insanların bu gibi konularla alakası olamayacağından bahsetmiş. Şahsen ben dindar bir müslüman sayılabilirim. Böyle bir şey söz konusu değil. İnançlı ya da inançsız herkes bu günaha düşebilir. İlim sahibi olması da önemli değil. İlim sana hazzı ve sonuçlarını tarif eder uygulamak yine senin elindedir. İnançlı insan için belki de kurtulmak daha kolaydır. Zira inancı onu yasaklar listesine koymuştur. Ama yine de uymak veya uymamakta onun elindedir. Konunun bu boyutuyla inancın pekte bir alakası yoktur. İnanç bağımlılığın başlamamasında ve sonlandırılmasında işe yarar. Gerçekten inançlı olup İslam'ı gereğince yaşamaya çalışan bazı insanlarda da bu illetin bağımlılık seviyesinde olduğu da bir gerçektir. Çünkü günah işlemek insana has bir özelliktir ve daha inançlı olanlar daha az günah işler teorisi pek işlemez. Bunun ters veya doğru orantısı da yoktur. Çünkü insan her an her türlü hatayı yapabilir. Daha inançlı biri olup mü'min gibi yaşamak, daha az günah işlemeyi ummaktır. Ya da günahı azaltmak için bir yoldur.
Bağımlılığın doğasında hazzın ihtiyacı yatar. İnsan hazzı ihtiyaç seviyesine koymuştur. Bu sayede sıkıcı ve 'berbat' hayatından bir nebze olsun kaçacaktır. Zaten bağımlılığının eşiği bizlerdeki gibi yükselmiş kişilerde, bağımlılıktan doğan hazzın ihtiyaç seviyesinde görülmesi insanın bağımlıkla savaşındaki en güçlü engeldir. İnsan zihninde ''ya ben bunu 90 gün yapayım sonrasına bakarız'' düşüncesi varsa hayatından bağımlılığını çıkarması zaten imkansıza yakındır. Bir çok kişi bu düşünceler bütünü ile savaşırken mücadelesini kaybetmiştir. Tabi 90 gün düşüncesi varsa esasında en başında kaybetmiştir. Çünkü 90 günü tabu olarak gören insan, 90 dan sonra 270'i de bulamaz.
Bağımlılıklardan kurtulmanın en doğru yolu bağımlılıktan kurtulma isteğini, inancını ve arzusunu sürecin her anına yüksek derecede taşıyabilmektir. Eğer bu mümkün olmazsa sürecin zayıf bir anında hançerlenir ve kaybeder. PMO'yu hayattan çıkarmanın yolu da budur. Bir dönem çıkarmakta değil temelli çıkarabilmek. Bunu yapan çok az insan vardır ve o çok az insan hayatlarının anlamını bulan ve bir amaç uğruna yaşayabilen insanlardır. Haz, İhtiyaç, Amaç. Bunları bilen insan bağımlılıktan kurtulup hayatını baştan sona dizayn edebilir.
Dışarda hayat var arkadaşlar. Mutluluklar, tatlı üzüntüler, keyifli anlar, arkadaşlar, aile bunlar somut şeyler. Fazla soyutta kalıyoruz. Fazlasıyla düşünüyoruz. Bırakamama düşüncesini ummak, melankoliyi çağırmak dışardaki hayatı kaçırmamıza vesile oluyor. Kafalarımızda kurduğumuz kötü düşüncelere inanmakta uygulamakta yine bizlerin ellerindedir. Seçimler bizlerin ellerindedir. Hazlara esir olmak veya olmamakta seçimdir. Seçimler her daim bizlerin ellerindedir. Olumlu düşünmek ya da olumsuzu ummak bizlerin ellerindedir. Hazzı ihtiyaçtan çıkarıp onu hayatımızdan çıkarabilmek ve çıkarabilmek için o yoğun duyguyu, inancı koruyabilmekte yine bizlerin ellerindedir. Her şey bizim elimizde. Doğru da yanlışta. Tamamen bırakmak mümkündür.
Yukarda bir arkadaş İslam ile yaşayan, ilim sahibi mü'min insanların bu gibi konularla alakası olamayacağından bahsetmiş. Şahsen ben dindar bir müslüman sayılabilirim. Böyle bir şey söz konusu değil. İnançlı ya da inançsız herkes bu günaha düşebilir. İlim sahibi olması da önemli değil. İlim sana hazzı ve sonuçlarını tarif eder uygulamak yine senin elindedir. İnançlı insan için belki de kurtulmak daha kolaydır. Zira inancı onu yasaklar listesine koymuştur. Ama yine de uymak veya uymamakta onun elindedir. Konunun bu boyutuyla inancın pekte bir alakası yoktur. İnanç bağımlılığın başlamamasında ve sonlandırılmasında işe yarar. Gerçekten inançlı olup İslam'ı gereğince yaşamaya çalışan bazı insanlarda da bu illetin bağımlılık seviyesinde olduğu da bir gerçektir. Çünkü günah işlemek insana has bir özelliktir ve daha inançlı olanlar daha az günah işler teorisi pek işlemez. Bunun ters veya doğru orantısı da yoktur. Çünkü insan her an her türlü hatayı yapabilir. Daha inançlı biri olup mü'min gibi yaşamak, daha az günah işlemeyi ummaktır. Ya da günahı azaltmak için bir yoldur.
Son düzenleme:
