Merhabalar Neverfap ahalisi,

Bu meydan okuma tümüyle kendime adanmıştır. Bu meydan okumanın detaylarına girmeden önce neden böyle bir şahsi meydan okumaya giriştiğimi anlatmak isterim. İşin başında yaklaşık 50 gündür Viyana Üniversitesinde (UniWien) "Visitor Researcher" (Ziyaretçi Araştırmacı) olarak bulunuyorum, bu süreçte kendime o kadar fazla şey kattım ki bunların hepsini kapsamlı yazabilmem çok zor. "4 Yıl Sonra "Loner"" Bu yazı aslında geçmişteki çalışmalarımı, başarılarımı çok kapsamlı anlattığım bir süreç ama Viyana'ya gelip çalışmaya başladıktan sonra gerçekten Avrupa'nın yaşam şartlarına, iş potansiyellerine, dünya görüşlerine gerçekten hayran kaldım. Onlar gibi yaşamaya başladım zamanla ve Avrupa'ya dair temelli bir yerleşme arzum oluştu. Viyana'da bisiklete binmeyi, ucuz ama kaliteli yemek yemeyi, sosyal çevremi ve yeni aktivitelerimi (uzun lafın kısası insan gibi yaşamayı) Türkiye'de sürdürebilmenin zor olacağına inanıyorum. Yüksek lisans için Almanya'daki TUM'da Biomedical Neuroscience alanında ( ) karar kıldım, 1 sene kadar TÜBİTAK'ta görev almaya devam edeceğim çünkü burs imkanlarını, yaşam süreçlerini daha kapsamlı öğrenmeye ve kendi disiplinlerim üzerine daha fazla çalışıp uluslararası bir network ile birlikte yazılım portfolyosu artı görev aldığım 3 uluslararası hakemli makalenin çalışmalarını bitirip Google Scholar gibi akademik mecralarda da kuvvetli bir el oluşturmayı planlıyorum. Bir de burs harici de para biriktirmek ve iş tecrübemi arttırmak istiyorum.

Süreç 2 Ekim günü (1 Ekim günü Türkiye'ye dönüyorum) başlayacak. 1 Ekim'e kadar burayı vakit buldukça kullanacağım ve güncelleyeceğim ama 2 Ekim'den sonra sadece 1 Şubat 2026'da güncelleme verecek, sonrasında 2 Temmuz'da süreci hayırlısıyla bitireceğim.

2 Ekim'e kadar bir "planlama ve hazırlanma" süreci olacak benim için çünkü tek bir kurşunum var! En ufak bir pürüzün bile süreci mahvetmesine izin veremem, gerekirse arkadaş-sevgili-akraba demem ve süreci baltalayacak her şeyi keser atarım. Spontane gerçekleşecek vukuatlar elbet olabilir fakat bu olayların ruh halimi baltalamasına izin verebileceğim bir aşamada değilim. Tam bir sene değil (9 ay) ama belki de hayatımdaki en büyük meydan okuma bu olacak. Neler yaşayacağımı kestiremiyorum ama TUM'a kabulle birlikte anlayacağım ki ben her şeyi başarabilirim. Çok şey yazmayacağım akademik planlarla alakalı veya projelerimin detayları veya makale süreçleri - enstitü/üniversite bağlantıları gibi, ilgilenen kişilere bunları açmayı tercih ederim.

Kesin planları şöyle yazıyorum ama eklemeler yapacağım ve bu eklemeleri detaylandıracağım zaman içinde...

1- Dokunmatik telefonu kaldırıp 3310 bulma planım var.
2- Fast-food ayda bir.
3- Gündelik hayatım hareketli evet ama yine de haftada 3 gün ağır kardiyolu bir fitness süreci.
4- 2 Ekim'de bütün sosyal mecraları (LinkedIn hariç) kapatma planım kesin, 1 Şubat'ta sadece tek bir paylaşım olacak şekilde.

5 Ekim 2025 - Viyana Dönüşü ve Türkiye

20 Ağustos 2025'te girdiğim yazıdan sonra forumla olan bağlantım her zamankinden az hale geldi. Yurt dışındaki çalışma sürecini başarıyla verdim ve makalemi yazdım, yakın zamanda yayınlama sürecine gireceğim ve hakemli prosedür başlayacak. Yarından itibaren TÜBİTAK süreci başlayacak, artık siteye hiç giremem herhalde.

Viyana'daki süreç açıkçası beni değiştirmekten öte, yeniden doğurdu. İlk yazıdan birkaç gün sonra köklü bir değişimin ilk adımını atarak hayatımdaki en büyük engel olan toksik ilişkimi sonlandırdım. Bir hafta kadar kendime gelmekte ve üniversitedeki çalışmalarda zorlandım ama ikinci haftadan itibaren psikolojim toparlamaya başladı, sigaraya Viyana'dayken tekrar başlamıştım ve ciddi bir miktar gidiyordu sigaraya (7 Euro) her gün. Sigarayı ebediyen hayatımdan çıkarttım ve 3 haftadır ağzıma hiç koymadım, spor verimimden tutun cildimin görünümü, kıyafetlerimin temizliğinden tutun da odak süresine kadar her şeyim tanınmayacak kadar değişti. Sadece 3 haftalık köşeye para koymayla bile kendime H&M'den bir ceket ve gömlek ile elektrikli diş fırçası alabildim. Türkiye'de alımı çok zorlayan şeyler normalde.

Viyana'daki yaşam şartlarını incelediğimde gerçekten Avrupa'nın bizi neden umursamadığını daha net gördüm. Çok dürüst bir şekilde bizim Avrupa ile gram alakamız bulunmamakta. İnsanların gündelik hayatlarından tutun davranışlarına kadar, konuşmalarından tutun dış görünüşlerine kadar her şey çok başka! Sokaklarının temizliğinden tutun, insanların medeni sohbetlerine, tarihi eserlerine verilen öneme ve bisiklet süren insanlarına kadar her şey çok başka! Neden böyle olamadık diye sormadan edemiyorum...

Uzun lafın kısası, Viyana için seneye referansım bulunmakta. Çalışma bağlantılarım ve yüksek lisans için gerekli prosedürleri halledecek ve buralardan gideceğim.

1 Ekim'de döndüğümden bu yana her gün köşeye döviz atıyorum. Hayatımda sigara + fast food gibi şeyler olmadığından paranın birikmesi daha mantıklı. Spora gitmeye ve yeni insanlarla tanışmaya devam ediyorum. İmajıma, entelektüel birikimime, geleceğime ve kendime-sevdiklerime odaklı bir hayatı yaratmakla meşgulüm.

Tekrardan görüşmek dileğiyle, hoşça kalın!

5 Kasım 2025 - TÜBİTAK

Bu ülkede yaşamak gerçekten insanı hasta edebiliyor. İnsanların bakışlarındaki o tatsız huzursuzluk ve patlamaya her an müsait psikoloji gerçekten de ülke içindeki yaşamımı sorgulamama sebep oldu. 1 aydır iş-spor ve ev haricinde pek kimseyle görüşmedim. Yine de geçmişe nazaran birkaç farklılığı yazabilirim:

1- Köşeye ciddi bir miktar döviz attım. Atılmış döviz bile ekstrem bir durumda çoğu şeyi karşılamama yetebilir. Zor günlerim için para bulunduruyorum. Eskiden olsa fast food falan yerdim.

2- Yaklaşık 6-7 kilo verdim bir ayda. Bunun sebebi bazen 10 kilometreye varan yürüyüşler ve fitness olmalı. Bunun yanı sıra sağlıklı beslenme ne olursa olsun çok önemli. Evde yaptığım yemeği gerçekten seviyorum. Normalde göbek simidim oldukça çıkıyordu, artık neredeyse düzleştim. Bir de 3 litre su içiyorum her gün. Cildim hiç olmadığı kadar temiz ve düzgün görünüyor.

3- Bazı yazılımları öğrenmeye başladım. Bu yazılımlar sinirbilim alanında oldukça işime yarayacak bir portfolyonun temelleri aynı zamanda.

4- Sosyal hayatım pek kalmadı ama bunu o kadar da umursamıyorum artık. Kalan sağlar bizimdir diyorum, kalanı kaybetmeyelim bari.

5- Özgüvenimde bir artış var ama bu artışın sebebi kesinlikle tüm hayatım boyunca sürdürdüğüm disiplinin hiç olmadığı kadar keskin bir hal almasından ötürü. Bir şey yapılacak diyorum ve yapıyorum. Yok şu zaman yaparım, yok o gün yaparım falan değil. O an o iş yapılacak diyorum!

6- Tekrardan edebi eser okumaya başladım (Tannhaus - Zamanda Yolculuk). Üç ayda bir yeni kitaplar alacağım.

7- Evim her daim tertipli, temiz ve her şeyim hazır ve nazır bir halde. Eskiden olsa yurtta falan her yeri *ok götürürdü.

8- Sadece bir ayda 3 farklı kız numaramı istedi. Ha bu ne kadar beni etkiledi, o kadar da değil. Farklılığı elbet hissediyorsun fakat sabahları bir idealle kalkıp geceleri bir idealle yatan bir adam olarak bu tür konular çerçevemi sarsmıyor. Yoluma eşlikçi aramıyorum ama eşlikçiyi de asla reddetmiyorum.

22 Kasım 2025 - TÜBİTAK

Neredeyse iki ay olacak.

1- Köşeye 500 Euro'ya yakın para attım. Muhtemelen yaza doğru farklı kıyafetler alacağım ve farklı alanlara yatırımlara odaklanacağım.

2- Şimdiye kadar 14 kilo vermişim. Göbek simidim kalmadı diyebilirim ama Aralık ayında kesin bir sonuç çıkar ortaya. Bugün yüzmeye gittim arkadaşla, Mayıs 2025'te yüzmeye gittiğim zaman 50 metre (bir uçtan öbür uca) tıkanmıştım hatta gözüm kararmıştı. Bugün ise 300 metre ile bir açılış yaptım. Bir hafta sonra 500 metre deneyeceğim.

3- Yazılım portfolyosu oluşturmaya başladım. MATLAB ve R üzerine giriyorum bazı verileri.

4- Sosyal hayatım az ama öz.

5- Özgüvenim daha da arttı ve iş disiplinimden şimdiye kadar hiçbir sapma olmadı. Sadece bazen aşırı yorgun oluyorum.

6- Zamanda Yolculuk kitabında 200.sayfaya yaklaştım ama istediğim sıklıkta okuyamıyorum iş yoğunluğundan.

7- Yarın evi temizleyeceğim.

8- Kafam ilişkilerden uzaklaşınca ÖYLESİNE rahat hale geldi ki size anlatabilmem mümkün değil. Mentalitem çok değişmedi.

7 Aralık 2025 - TÜBİTAK

1- Yazılım portfolyomu iyice geliştirmek için MacBook Pro aldım. Python'da ve R'da davranışsal analizleri, MATLAB'da ise hesaplamalı sinirbilim üzerine olan işlemleri hallediyorum. Ocak 2026'ya yüksek lisans başvuruları başlayacak yüksek ihtimal. GitHub portfolyosu hazır olsun hele...

2- Verilen kilo 17. Eskiden dar gelen bazı kıyafetler artık üstümden dökülüyor. Yanaklarım şişkin değil hatta yavaştan jawline belli oluyor, eskiden yanağımın yarısını kaplayan yağ bezesi (özellikle 125 kilo olduğum dönemde - 2024 sonu) artık yok. Özgüvenimde epey artış var, bakışları daha kolay kendime çekiyorum ve ilgiyi daha net hissediyorum. O bakışlar artık bir tiksintiyi ifade etmiyor, 2019-2020'deki gibi övgüler alıyorum.

3- Yüzmede 600-700 metreye kadar yüzüyorum. 50 metrede bir mola veriyordum. Artık 100 metrede bir yapacağım. Göz kararması falan da yok, normalde 50 metrede gözüm kararırdı. Sınırları zorlasam 1000 metre yapar mıyım? Denemeye değer...

4- Sosyal yaşantıma yeni insanlar giriyor. Eski arkadaşları arıyorum ama neredeyse tamamını şutladım lüzumsuz olanların.

5- Zamanda Yolculuk kitabında ilerleyemedim. Yine de satın almak istediğim kitapların listesini oluşturdum.

6- Eski sevgilimi düşündüm geçen. Onun beni asla sevmediğini düşünüyordum ama şu an baktığımda belki de bana herkesten fazla katlandığını ama benim onu asla anlamaya çalışmadığını çok net görüyorum. Onu kendi malım gibi sahiplendiğimi, teyitsiz suçlamalarda bulunduğumu (zina gibi), hakaretler ettiğimi, psikolojik şiddet uyguladığımı ve saygı göstermediğimi anlıyorum. Kendi güvensizliğimi onun yüzüne vurduğumu, defalarca kez aldattığımı (hiçbirini bilmiyor) ve bütün bunlara rağmen bana duyduğu saygı ve sergilediği desteğin azalmamasına ve bariz bir korkuya rağmen ona "Bugüne kadar ne yaptın ki" dediğimi kabul ediyorum. Sevmeyi ben de bilmediğimi kabul ediyorum. Onun yaptığını bazen bir anne çocuğuna yapmayabilir bile...

Artık insani yönlere daha fazla saygı gösteriyorum, onları daha fazla anlamaya çalışıyorum. P*rnografinin bende yarattığı hasarın patolojik bir seviyede olduğunu kabul ediyorum. Bu siteye ilk geldiğim kadar ağır bir vaka kesinlikle değilim ama ona yaşattığım şeylerden ve onun bana yaşattığını "sandığım" şeylerden sonra (düzenli ve günde birkaç kez farklı erkeklerle aldatma) bu olayın ciddiyetini unuttuğumu fark ettim. Ona yaşatılan şeyleri anlamamak için kaçıyorum gerçeklerden ama yeter, gerçeğe doğru yürüyorum, zira yapılanın ağırlığını anlamazsam başkaları da zarar görecek. Nofap'e karşı olan tutumum daha ılımlı iken (gündelik hayat aksamadığı takdirde sorun olmaz diyordum) artık daha kesin bir tutumla yaklaşıyorum (P*rno gitmediği takdirde asla TÜMÜYLE düzelemeyeceğim).