Zaman bir yol gibi hep ileriye doğru mu gider yoksa bir çember gibi hep kendini mi tekrar eder ? Bilmiyorum. Belki hayatımda öyle kırılmalar yaşayacağım ki, bir yolmuş ve ben hep ileriye doğru gitmişim diyeceğim. Belki de bu döngünün içinde saplanıp kalacağım. Bu zamana kadar yaşadığım hayat bir çemberin içinde dönüp durmaktan farksız değildi. Anlık bir heyecanla yahut uzun süren bir düşünce silsilesi ardından aldığım kararlarla süreçlere başladım. Bazısı uzun, bazısı kısa sürdü ama bir şekilde başa döndüm ve bu çemberi kıramadım, onun içinden çıkıp gerçek bir anın içine giremedim. Herkes, herkesle bir hayat yaşarken ben bir odaya hapsolmuş, olmayan, gerçekleşmeyen hayallerimi anlık bir haz ile tatmin etme peşine düştüm. Bana ne verdi bu haz ? Gece 03.04'te, vücudumun her yanına yayılan bir sızı ve bitip tükenmez bir vicdan azabı ile yazdığım bu satırları. Başka ? Başka hiçbir şey bu acıya baskın çıkmıyor, bu şekilde yaşamaya devam edersemde çıkmayacak.

Ne zaman yazdığımı hatırlamıyorum, ajandama şöyle yazmışım: "Şu an yaşadığın acıyı ve yalnızlığı hiçbir zevk öldüremez. Değişmeyen zihin, değişmeyen yaşamın gölgesinde pinekler."


Kalemin, klavyenin verdiği yazma tatmininden sıyrılıp bu süreçte yapıp yapmayacağım şeyleri sıralamam lazım sanırım.

1. Her gün bir şey yazmak için buraya girmeyeceğim. Zihin böyle bir bağımlılıktan kurtulma sürecinde bu tarz şeylerden bile ürküp tetikleyebiliyor. Eğer unutmazsam haftalık raporlar yazacağım. Belki de 3-4 günde bir uğrarım. Bilemiyorum...

2. 90 gün, 6 ay 1 sene sonrasını planlamayacağım. Yalnızca önümdeki hedeflere odaklanacağım. 1 hafta sonra bir sınavım var ve bu sınava çalışmaya devam edeceğim. Bu bir haftada yoğun bir tempo yapacağım. Zaten bir çok şeyi bitirdim, yalnızca halletmem gereken iki konu kaldı. Şu an hayattaki tek hedefim tam bir hafta sonraya salimen ulaşmak.

3. Telefon kullanımım minimuma indiği için zaten bu konularda radikal bir değişiklik yapmama gerek yok. Telefonla ilişkimi aynen korumak yeterli olacaktır.

4. Çok uzun süreçlerim olmamış olsa bile, üst üste binen süreçler sayesinde bir çok açıdan zihnimin değiştiğinin farkındayım. Bu kez sağlam bir perhizle bu işi taçlandırmak istiyorum. Bu yüzden bu süreçte kendimi biraz daha fazla yoracağım. Şu sınavı atlatayım sıra onlara da gelecek.

31 Ağustos, 03.19.