21 yaşındayım, lise mezunuyum. Part-time çalışıyorum, spor yapıyorum ve sağlık açısından çok şükür ciddi bir problemim yok. Aslında hayatım tamamen kötü değil ama içimde ciddi bir boşluk ve amaçsızlık hissi var.


Sanırım en büyük problemim yalnızlık. Çevremde insanlar var ama gerçekten oturup sohbet edebildiğim, bir şeyler paylaşabildiğim insan sayısı çok az. Bu yüzden elim sürekli WhatsApp’a gidiyor; “Acaba biri yazdı mı?” diye durup dururken kontrol ediyorum.


Bir de biraz içe kapanığım ve fazla düşünüyorum. En ufak şeyi bile kafamda büyütüp kendimi yorabiliyorum. Telefon, sosyal medya ve PMO gibi kısa süreli hazlara da fazla kapıldığım oluyor. Günün sonunda “Bugün ne yaptım?” diye kalıyorum.


Aslında hedeflerim var: Bu yıl YKS’ye girip en kötü ihtimalle açıktan üniversite okumak, uzun vadede polis olmak, İngilizce öğrenmek ve spora devam etmek istiyorum. Ama hepsini aynı anda düşününce gözümde büyüyor ve nereden başlayacağımı şaşırıyorum.


O yüzden biraz dışarıdan fikir almak istiyorum:

• YKS, iş, İngilizce ve sporu nasıl dengelerdiniz?
• İçe kapanık ve sosyal çevresi zayıf biri yeni insanlarla nasıl tanışabilir?
• Sürekli WhatsApp/sosyal medya kontrol etme alışkanlığı nasıl kırılır?
• Hayata daha fazla amaç ve düzen katmak için gerçekten işe yarayan şeyler neler?

21 yaşında olup “hayatımı biraz toparlamam lazım” diyen birine ne tavsiye ederdiniz?


Biraz içimi dökmek istedim. Benzer dönemlerden geçmiş insanların deneyimlerini okumak gerçekten işime yarayabilir.