Bu yazıda, hedefler için çalışmanın basit bir mantıkla düşününce aslında yorucu ya da acı verici olmadığını, tam tersi zevk ve dinginlik getirici olduğunu anlatmaya çalışacağız.
Öncelikle acı çekmek ve haz almamak arasındaki ayrımı yapalım. Bu yazıda örneği ders çalışmak olarak vereceğim ve bunun üzerinden düşüneceğiz. Ders çalışmanın aslında acı verici bir eylem olmadığını söyleyebiliriz. Evet, içsel bir sıkılma hissi hissedilir; bunun sebebi yeterli konforun olmamasıdır. Bu belki acı olarak nitelendirilebilir ama net bir fiziksel ya da ruhsal acı olarak da görülmemesi gerektiğini düşünüyorum. Sonuçta sadece konforsuz hissediyorsunuz, yani yeterli zevk almadığınızı hissediyorsunuz. Kimse size vurmuyor ya da kimse size psikolojik zarar vermiyor. Bunun sonucunda biz, ders çalışmanın aslında acı verici bir eylem olmadığını, sadece hazzı terk etmek olduğunu söyleyebiliriz. Yani ortada bir acı yok.
Yorucu diyenler olabilir ama basit bir kâr-zarar hesabıyla neyin daha yorucu olduğunu anlayabiliriz. Şu an ders çalışmayan bir kişi, gelecekte çalışsa sahip olacağı meslekten daha kötü bir mesleğe sahip olacaktır ve hem fiziksel hem de zihinsel olarak çok daha fazla yorulacaktır. Modern dünyada çalışmaktan kaçmak mümkün olmadığı için, her hâlükârda 8-12 saat çalışmamız gerekeceği için daha az efor gerektiren ve daha kazançlı olan mesleği tercih etmek hem daha az yorucu hem de daha dinlendirici olacaktır. Yani aslında bugün ders çalışarak yorulmayan biri, bir gün kötü bir işte çalışarak daha çok yorulacaktır. O yüzden aslında yorulmayı istemeyen birinin, tam tersi olarak ders çalışması gerekir.
Bazıları ders çalışmanın bir şeyleri feda etmek olduğunu söyleyebilir fakat aslında durum böyle değildir. Çünkü o kişi, feda olarak saydığı haz verici eylemleri yaparken gelecekte yapabileceği daha yüksek haz verici eylemleri kaybetmiş olur ve aslında toplam olarak daha az zevk almış olur; ama ders çalışınca bu olmaz. Yani aslında ders çalışmak değil, çalışmamak bir fedadır.
Bu yazının sonunda; bir şeyleri feda etmek istemeyen, acı çekmek istemeyen, yorulmak istemeyen ve haz almak isteyen bir kişinin, düşünülenin aksine hedefi için çalışması gerekir. Çünkü modern dünyada çalışmaktan kaçış yoktur; bugün çalışmayan o kişi, yarın daha çok çalışacaktır, hem de paşa paşa. Duyguları bir kenara bırakıp rasyonel düşünürsek yapmamız gerekenin hedeflerimiz için çalışmak ve geçici hazlara düşmemek olduğunu anlarız.
Öncelikle acı çekmek ve haz almamak arasındaki ayrımı yapalım. Bu yazıda örneği ders çalışmak olarak vereceğim ve bunun üzerinden düşüneceğiz. Ders çalışmanın aslında acı verici bir eylem olmadığını söyleyebiliriz. Evet, içsel bir sıkılma hissi hissedilir; bunun sebebi yeterli konforun olmamasıdır. Bu belki acı olarak nitelendirilebilir ama net bir fiziksel ya da ruhsal acı olarak da görülmemesi gerektiğini düşünüyorum. Sonuçta sadece konforsuz hissediyorsunuz, yani yeterli zevk almadığınızı hissediyorsunuz. Kimse size vurmuyor ya da kimse size psikolojik zarar vermiyor. Bunun sonucunda biz, ders çalışmanın aslında acı verici bir eylem olmadığını, sadece hazzı terk etmek olduğunu söyleyebiliriz. Yani ortada bir acı yok.
Yorucu diyenler olabilir ama basit bir kâr-zarar hesabıyla neyin daha yorucu olduğunu anlayabiliriz. Şu an ders çalışmayan bir kişi, gelecekte çalışsa sahip olacağı meslekten daha kötü bir mesleğe sahip olacaktır ve hem fiziksel hem de zihinsel olarak çok daha fazla yorulacaktır. Modern dünyada çalışmaktan kaçmak mümkün olmadığı için, her hâlükârda 8-12 saat çalışmamız gerekeceği için daha az efor gerektiren ve daha kazançlı olan mesleği tercih etmek hem daha az yorucu hem de daha dinlendirici olacaktır. Yani aslında bugün ders çalışarak yorulmayan biri, bir gün kötü bir işte çalışarak daha çok yorulacaktır. O yüzden aslında yorulmayı istemeyen birinin, tam tersi olarak ders çalışması gerekir.
Bazıları ders çalışmanın bir şeyleri feda etmek olduğunu söyleyebilir fakat aslında durum böyle değildir. Çünkü o kişi, feda olarak saydığı haz verici eylemleri yaparken gelecekte yapabileceği daha yüksek haz verici eylemleri kaybetmiş olur ve aslında toplam olarak daha az zevk almış olur; ama ders çalışınca bu olmaz. Yani aslında ders çalışmak değil, çalışmamak bir fedadır.
Bu yazının sonunda; bir şeyleri feda etmek istemeyen, acı çekmek istemeyen, yorulmak istemeyen ve haz almak isteyen bir kişinin, düşünülenin aksine hedefi için çalışması gerekir. Çünkü modern dünyada çalışmaktan kaçış yoktur; bugün çalışmayan o kişi, yarın daha çok çalışacaktır, hem de paşa paşa. Duyguları bir kenara bırakıp rasyonel düşünürsek yapmamız gerekenin hedeflerimiz için çalışmak ve geçici hazlara düşmemek olduğunu anlarız.
