Evet başlık çok sansasyonel,
Ofiste 4-5 kişi oturuyorduk, 40'lı yaşlarda 50 lerine yakın diş hekimi bir abi geldi. Konu konuyu açtı ve herkesin de erkek olmasından ötürü kendi ergen oğlundan bahsederken konu mastürbasyona geldi. Bi anda ben mast. bıraktığımda hayatım mahvoldu dedi, şaşırdım duraksadım o an hiç kimse sorgulamadı kısa bir durmadan sonra nasıl yani abi dedim.

O da şöyle açıkladı mastürbasyon yaparken hiçbir şeyin farkında değildim hayatın gerçeklerinden hep kaçıp mastürbasyona sığınıyordum benim ne zamanki bıraktım hayatımın ne kadar kötü bir noktada olduğu gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kaldım dedi.
Gerçekten de üzerine epey düşünülmesi gerek bazılarımız bırakmaya çalıştığında bu acı karşılaşma tekrar onları buna itiyor olabilir, ben de olduğu gibi...

Ama bu harbiden doğru değil mi ?
Mastürbasyon yaparken kötü bir noktada olduğunu anlamıyorsun çünkü gerçeklerden kaçıyorsun ve her kaçışta bir kat daha aşağı düşüyorsun böylece mastürbasyon yaparak sadece kendini avutuyorsun, hayatın gerçeklerine karşı bilmezlikten geliyorsun.
Fakat iş ne zaman çıkılmaz bir noktaya gelirse işte o zaman ben ne yaptım kendime diye ağlayacaksın ve pişman olacaksın.

Hiçbir şey yapmazsan sonucu da doğal olarak hiç olur. Sınavda boş kağıt verip yüksek not beklemek gibi bir şey bu. O yüzden işte yüzlerce, binlerce kez aynı tavsiyeler verilip duruluyor burada. Günler geçsin diye beklemeyin, zaman geçsin diye beklemeyin her anınızı doldurmaya çabalayın ama içi boş eylemlerle ve insanlarla değil, size bir fayda sağlayacak insanlar ve eylemlerle.