Selamlar herkese,
Öncesinde 120 günleri aştığım süreçlerim oldu. Bundan bir - bir buçuk ay öncesine kadar da PMO yapmadığım sadece mast ile hayata devam ettiğim yaklaşık 7 aylık bir sürecim oldu. Sonra mental birikimden kaynaklanan bunalımlarla hızlı bir düşüşe geçtim, Netflix 'te Kore dizileri harici dizileri izlemem ve manga sitelerini okumaya geri başlamamla PMO 'da geri nüksetti. Ortalama 7 senedir beni tanıyan ve kendisiyle çok yol kat ettiğim psikoloğum da en yakın zamanda psikiyatriste gitmemi önerdi. Önerdi biraz kibar bir tabir oldu, emri vaki yaptı diyelim

Belli ailevi sorunlara kronik olarak maruz kalmak, elden bir şey gelmemesi, mesleği ve işi bırakıp komple yeni bir sektöre ve şehre taşınıp taşınmayacağımın normalde 1 senede netleşmesini beklerken 3 senedir hem ailevi hem bürokratik işlerin çözülmemesi sonucu hiç bir şeyin netleşmemesi, olduğum yere ait hissedememe ve hayatımın kalkmayan belirsizliği içerisinde özel sektörde tükendim sanırım.

Buraya bir niyet tazeleme yazısı yazmak ve destek olmak isteyenlerden destek almak istedim.

- Daha önce pek çok sürecim oldu, dolayısıyla tekrar bir süreç yürütebileceğimi ve bunun çok büyük bir şey olmadığını biliyorum.

- Manga/webtoonlar ve Netflix'in benim için PMO tetikleyicisi olduğunu biliyorum. Bunları bırakıp sadece kardeşimle soft animeler izleyerek dopamin sistemimi dengeye getirebilirim. Anlık haz için tekrar Duolingo çalışmaya dönebilir ve emekli olmuş babamla Duolingo yarışması yapmaya geri dönebilirim.

- Şu an spor yapacak enerjiyi kendimde bulamıyorum ama yürüyüşlere geri başladım ve iyi geldi. Zamanla içimde tekrar spor yapma şevkini bulabilirim ve spor için motivasyon gruplarına katılıp kendimi motive edebilir ve arta kalan libido enerjimi PMO yerine spora aktarabilirim.

- Faça çeken ve kendine zarar verme davranışları gösteren yapayalnız bir ergenken tüm bunları geride bırakmış çalışma hayatına atılmış, özsaygısı olan, problemleri konuşarak çözmeye ve krizleri yönetmeye çalışan, ailesi ile arası daha iyi ve çevresinde onu seven akranları ve aile dostları olan biriyim. Sadece alo diyerek yanında oturmaya gidebildiğim insanlar var. Bu iğrenç günler de geçecek ve ben bu günleri de geride bırakacağım.

- Doğrusu bıkkınım ve yorgunum ama bir şekilde üretmeye devam edebilirsem, zor zamanlarımda daha sık yazı yazar, belki sevdiğim mekanlara, podcastlere tekrar dönersem içimde o kıvılcımı tekrar ateşe dönüştürebilirim.

- Kendini abur cuburlarla, PMO - diziler - filmler ve youtube programlarıyla uyuşturan bir insan olmak istemiyorum. Psikiyatriste de gitmek istemiyorum. Hala kendi kendimi ayağa kaldırabildiğimi ve dolu dizgin koştuğumu görmeye ihtiyacım var. Hemen yapabilecek enerjiyi kendimde henüz bulamıyorum ama ustanın karşısına tamir edilsin diye koyulan hasarlı araba gibi kendimle ince işçilikle ilgilenmem gerekiyor, bunu hak ediyorum, her zaman kendimin yanındaydım, şu an yarı yolda bırakamam.

Sonrası sükut olsun.

Hoş geldiniz hocam, bayadır yoktunuz. Benden ve buradaki birçok üyeden çok daha uzun süreçleri olan biri olarak zaten kendinize sağlıklı bir yol haritası çizebilecek potansiyele sahip olduğunuzu düşünüyorum. Hemen hemen herkes kendi hayatını en kötüsü ve en çekilmezi sanıyor ama daha kötülerine denk gelince bu ortadan kalkıyor.

Ben de 2.5 ay önce bir plazada muhasebeci olarak çalıştığım işimden kimseye bir gram zararım olmaması ve işimde de gayet iyi olmama rağmen sadece çevremdeki insanların kıskançlığından mütevellit işsiz kaldım ve maddi, manevi çok derin sıkıntılar yaşadım. Yine de çok şükür geçen hafta itibariyle her ne kadar daha uzak ve maaşı daha az da olsa bir iş buldum ve hayat mücadelemi devam ettirmeye çalışıyorum. Kendi durumumu anlatmam belki alakasız gelebilir ama maksadım hayat mücadelenizde yalnız olmadığınızı belirtmekti. Sırtı pek veya yolunu bulmuş küçük bir azınlık dışında öğrencisinden, işçisine veya emeklisine kadar hepimiz çırpınıyor ve hayatta kalmaya çalışıyoruz ama şunu devamlı hatırlatmamız gerek kendimize diye düşünüyorum: Yaşadığımız müddetçe umut hep var ve Şartlar ne kadar acımasız olursa olsun kurtuluşa giden yol kişinin kendisinde.