17 yaşındaydım. Hayatınızı kökten değiştirecek olan şeyle haberdar oldum dopamin reseptörlerinden. Oradan nofap-trye ulaşmıştım. Bu sitede ödül döngüsü ve dopamin reseptörleri hakkında çok şey öğrenmiştim. İlk sürecim yazın başlamıştı. O motivasyonla 21 günlük bir sürece ulaşmıştım. (Yazıyı okumadan önce 75 günlük bir bilgisayar oynamama sürem vardı. Yazıdan bağımsız olarak bilgisayarı bırakmıştım.)Sonra okul açılmıştı 12ye geçmiştim. Okulun ilk haftası harikaydı. Saçlarım ve tenim müthiş bir güzelliğe ulaşmıştı. Son sene yeni bir sınıfa da geçmiştim. O sınıfta kızın biri ilk günden benden hoşlanmıştı. Birkaç kızın daha ilgisini çekmiştim. Okulda tanımadığım kızlardan çok sıcak tavırlar görüyordum. Hiçbir şey yapmadan ilgi görüyordum. Derslerdeki odağım artmıştı vs vs. (Bu etkileri biliyorsunuz.) Hayatınızı kökten değiştirecek olan şey gerçekti. Hayatım kökten değişmişti.

Biraz abarttığımı düşünüyor olabilirsiniz. Biraz ilgi görmek ve saçlarımın güzel görünmesiyle kökten değişimin ne alakası vardı? Önceki hayatımı bilseydiniz böyle demezdiniz. Sonraki hayatımı bilseydiniz de böyle demezdiniz.

Süreç bir şekilde bozuldu. 21günlük süreç sona erdi ve 75günlük bilgisayarsız sürecim de bitti. Hayatımın en depresif yıllarından birini bu süreçlerin bitmesiyle yaşadım. Dünyanın en asosyal insanına dönüştüm. Saçlarım döküldü. Benden hoşlanan birkaç kız yüzüme bile bakmaz oldu. Ailemle aram kötüleşti. Mezuna kaldım. Burada anlatmak istemeyeceğim başka şeyler de oldu. Bunların çoğu da benim yüzümden oldu.

Tüm bunlar olurken nofaptrye devam ettim. 21gün rekor olarak geride kaldı. Sadece forumu takip ettim. Bilgiler edindim, tartışmalara girdim, defalarca banlandım, çokça dertleştim.

Yaşım şimdi 27 oldu. 10 sene geçti. Yitirdiğim dopamin reseptörlerini geri kazanamadım. Üstüne daha çoğunu kaybettim. IQ seviyem bariz şekilde düştü. Kendi kendime zulmettim. Çok alçaldım.

Buna bir son vermenin zamanı geldi. 10 yıl sonra bu işi bitirmenin zamanı geldi. Çünkü 30uma geldim. Hala fark etmesem de ölüme daha yakınım. Aklım çocuksuluğunu büyük oranda yitirdi. Motivaayonlarım kalmadı. Karamsarlık üstüme büsbütün çöktü. Beynime verdiğim zarar ileri boyutlara ulaştı.

Gün 0. Son kez başlıyorum ve bu işi bitiriyorum. Yaşımdan ve reseptörlerin gördüğü zarardan ötürü kendime 90 gün değilde 360 gün hedefini koydum. 360 gün ve hedef 1 nisan 2027. Nasipse her gün buraya yazmak 360 güne 360 mesaj yazmak istiyorum. Kendi yazdıklarımı sık sık okuyarak kendimdeki değişimi görmek istiyorum. Başlıyorum.

Gün 1

Forumdan faydalı bir yazı: Aslında Tembel Değildin Öyle Olman Gerektiğini Öğrendin

Dünkü yazımı gaza gelip yazmışım yine. 10 senedir bu gaza gelmeler bitmedi. Genelde etkileri kısa süren gaza gelmeler olur. Motivasyonumuz hemen kırılır.

Dünkü yazdığım yazıyı unutmuş şekilde sabah kalktım ve telefonu elime aldım kaydırmaya başladım. Durum çok kötü. İnsta tiktok x müstehcen sitelere dönüşmüş. Neyseki ilerleyen saatlerde farkındalığımı tekrar kazandım. Sosyal medyayı kapatıp bir süre kitap okudum. Bugün hiç bilgisayar oynamadım.

Hayat sosyal medya kullanmadan bilgisayar oynamadan beleş dopamin kaynakları olmadan çok cansız geliyor. Çizgifilmi kapatılınca ağlayan 4 yaşındaki çocuk gibiyim. Büyümedim, olgunlaşmadım. Çocuğun toyluğu hala üzerimde. Günde 2 saatten fazla reels izlemek, 5 saat bilgisayar oynamak ve bunları yapmadan duramamak beynimi ne denli yanlış eğittiğimi gösteriyor. Başımdaki garip his reels izlemeye başladığımda geçiyor ya da oyun oynadığımda. Dopaminsizlik fiziken hissediliyor.

Nofapin etkilerini görmeyi çok hızlı beklemiyorum. 90 gün sonra bile bir etki göremeyebilirim. Şimdilik sadece beyni alıştırma evresindeyim.