8 yıldır pmo yapan bir gencim ve 20 yaşındayım. Keşke bu lanet şeyi hiç öğrenmemiş olsaydım. Burada olan herkes gibi bende pmo'yu bırakmak istiyorum. Hayattan zevk alamaz, her şeyi takıntı haline getiren, sürekli tetikte olan, yapılan konuşmaları, olayları, başından geçen her şeyi manyakça analiz eden, saçma sapan şeylere kafa yoran ve asıl mevzuya odaklanamayan, yıllardır 'bu son, artık değişiyorum' diyen fakat hala aynı devam eden bir adama dönüştüm.

4-5 günlük bir dayanma sürem var, sonrasında beynim sanki hiçbir şey başaramamışım, daha fazla mutlu olmam lazım diyor sanki ve o boşluk anında beni yakalayıp pmo yapmaya zorluyor. inanın kendimi bu süreden daha fazla alıkoyduğum çok az zaman oldu. en son 2 sene önce ramazanda 17-18 gün görmüştüm sanırsam.

bu konuyla ilgili tavsiyelerinizi bekliyorum, ayrıca gelişimimi kayıt altına alırken de aşamadığım psikolojik, manevi taraflardan da bahsetmek istiyorum nereye yazmam gerekir nereye konu başlığı açayım?


bir şey beni pmo yapmaya ciddi şekilde zorluyor ve ben bunu zararını bilmeme rağmen tekrar tekrar yapıyorum. tekrar derken bir gün içerisinde birden fazla yapmıyorum. gayet her şeyin farkındayım ve artık bir şeylerin değişmeyeceğini, asla doğru partner bulamayacağımı; bulsam da ondan da sıkılacağımı, maymun iştahım sebebiyle bir yere tutunamayacağımı, sürekli insanların takdirini kazanma uğruna çalışmayı, bu pmo alışkanlığını ömrümün sonuna kadar yenemeyeceğimi düşünüyorum.

iyi durumda değilim ama dibi de görmüş değilim. Rabbim muhafaza etsin, bu meretten beni kurtarsın istiyorum ama tekrar tekrar dönüyorum. gece ağlayarak dualar ediyorum, 2-3 gün sonra aynı tas aynı hamam. irademe sahip olamıyorum, bu bağlamda çok aşağılarda bir insanım sanırım.