Merhaba:
Bu foruma ill kez gelmiyorum: 2020 yılında, pandemi döneminde henüz 15 yaşındayken buraya kayıt almuştum. O zamanlar evdeydik, yalnızdım ve kendi içime dönmeye başlamıştım. Kendimde bazı şeylerin yolunda gitmediğini fark etmiştim. Pornonun ve mastürbasyonun ne kadar zararlı olabileceğini o yaşta anlamıştım ama buna rağmen bırakamadım. O dönemde günde 5-6 kez mastürbasyon yapıyordum ve bu durum çığ gibi büyüyordu.
Pornoyla ilk tanıştığım anı hâlâ hatırlıyorum. Masanın altında, çıplak kadın resimlerine bakıyordum. Nasıl bu kadar sardığını bugün bile tam anlayamıyorum. Lise sınavında başarılı olamadım ve sonrasında yurt dışına, avrupa ülkesine gönderildim. Oraya çok hızlı uyum sağladım. Hatta gittiğim ilk gün, Tinder'dan tanıştığım biriyle ilk cinsel deneyimimi yaşadım.
O yıl boyunca yerimde durmadım. Kızlarla ilişkilerim oluyordu ama porno ve mastürbasyonu bırakmak yine mümkün olmadı. Hatta kızlarla bırlıkteyken ve birlike olduktan sonra eve gelip tekrar mastürbasyon yapıyordum.bir süre sonra bu durumu normalleştirdim ve önemsememeye şladım.
Daha sonra Türkiye'ye döndüm. Vize alamadığım için yaklaşık bir yıl Türkiye'de kaldım. Bu süreçte başka zararlı alışkanlıklarla ve yanlış arkadaşlıklarla da tanıştım.Tanıştıktıkan sonra bu duruma evrilde olay; Eve gidip sadece porno ve mastürbasyon yapmak için zararlı ortamlarda bulunuyordum daha fazla pornodan ve masttan zevk alayım diye eretkil olamadığımdan dolayı değil. Ailem durumun farkındaydı; eve geç geliyordum, bazen iki gün odama kapanıp aç susuz sabahlara kadar devam ediyordum.
Zamanla şunu fark ettim: Asıl yılanın başı mastürbasyon ve pornoydu. Diğer yaşadığım şeyler bunun etrafında gelişiyordu. Kuzenimle çok vakit geçiriyordum, onun çevresi benim çevrem olmuştu ama ben bu hayata tamamen düşmek istemiyordum. Kuzenim cezaevine girdikten sonra o çevreyle de bağımı kestim.
Yaklaşık 6-7 ay önce başka bir ülkeye geldim. O günden beri vücuduma herhangi bir zararlı birşey almadım.
Kendime daha iyi bakıyorum. Gelmeden önce 65 kiloya kadar düşmüştüm, șu an 80 kiloyum. Spor yapıyorum, vücut geliştirmeyle ilgileniyorum. Fiziksel olarak toparladım ama bu bağımlılık hâlâ benimle.
Şu an yalnız yaşıyorum. Duvarlar üzerime geliyor gibi hissediyorum. Sağlam iki arkadaşım var, bana yetiyor.
Ancak şunu fark ettim:
İstek her koşulda geliyor.
Uykumu alsam da geliyor, açken de tokken de geliyor. Hastayken, kusarken bile geliyor.Ve her seferinde yapıyorum. Hiçbir ruh hâli bunu durdurmuyor.
Bu artık keyif almakla ilgili değil. Otomatikleşmiş bir durum. İstek geldiğinde trans hâline giriyorum.
Havalimanında bile yaptığım oldu. Beynim "yap" diyor ve ben yapıyorum
Bu artık keyif almakla ilgili degil. Otomatikleşmiş bir durum. İstek geldiğinde trans haline giriyorum. Yapmadan önce zihinsel olarak kopuyorum, yaptıktan sonra ise her şey kararıyor. Büyük bir pişmanlık ve boşluk hissi çöküyor. Muhtemelen anı dopamin düşüşü.
Buraya gelme sebebim bu. Herkes gibi ben de bırakmak istiyorum. Ama kendime yalan söylemek istemiyorum. Bugün ne kadar kararlı olsam da yarın tekrar yapma ihtimalim olduğunu biliyorum. Bu durum yüzünden ilişkiler kaybettim ama en çok kendimi kaybettim. Zaman zaman her şeyden soyutlanıyorum.
Son zamanlarda pornoyla yaşanabilirmiş gibi geliyor.
ki ilacım buymuş gibi hissediyorum. Ama aynı
zamanda beni zehirleyen şeyin de bu olduğunu biliyorum. Çok acımasız bir döngü.
Bu yazıyı yazmamın tek nedeni dürüst olmak. Kendime de buradakilere de yalan söylemek istemiyorum.
Pornosuz bir hayat nasıl olurdu, gerçekten görmek istiyorum. Yardım istemek için buradayım. Açık olmak gerekirse buraya bağlı kalmak istiyorum bu forumda daha da aktif kalarak en azından burası için yapmıyorum demem lazım kendime çünkü iyice hiçbirşey kalmadı bende
Bu foruma ill kez gelmiyorum: 2020 yılında, pandemi döneminde henüz 15 yaşındayken buraya kayıt almuştum. O zamanlar evdeydik, yalnızdım ve kendi içime dönmeye başlamıştım. Kendimde bazı şeylerin yolunda gitmediğini fark etmiştim. Pornonun ve mastürbasyonun ne kadar zararlı olabileceğini o yaşta anlamıştım ama buna rağmen bırakamadım. O dönemde günde 5-6 kez mastürbasyon yapıyordum ve bu durum çığ gibi büyüyordu.
Pornoyla ilk tanıştığım anı hâlâ hatırlıyorum. Masanın altında, çıplak kadın resimlerine bakıyordum. Nasıl bu kadar sardığını bugün bile tam anlayamıyorum. Lise sınavında başarılı olamadım ve sonrasında yurt dışına, avrupa ülkesine gönderildim. Oraya çok hızlı uyum sağladım. Hatta gittiğim ilk gün, Tinder'dan tanıştığım biriyle ilk cinsel deneyimimi yaşadım.
O yıl boyunca yerimde durmadım. Kızlarla ilişkilerim oluyordu ama porno ve mastürbasyonu bırakmak yine mümkün olmadı. Hatta kızlarla bırlıkteyken ve birlike olduktan sonra eve gelip tekrar mastürbasyon yapıyordum.bir süre sonra bu durumu normalleştirdim ve önemsememeye şladım.
Daha sonra Türkiye'ye döndüm. Vize alamadığım için yaklaşık bir yıl Türkiye'de kaldım. Bu süreçte başka zararlı alışkanlıklarla ve yanlış arkadaşlıklarla da tanıştım.Tanıştıktıkan sonra bu duruma evrilde olay; Eve gidip sadece porno ve mastürbasyon yapmak için zararlı ortamlarda bulunuyordum daha fazla pornodan ve masttan zevk alayım diye eretkil olamadığımdan dolayı değil. Ailem durumun farkındaydı; eve geç geliyordum, bazen iki gün odama kapanıp aç susuz sabahlara kadar devam ediyordum.
Zamanla şunu fark ettim: Asıl yılanın başı mastürbasyon ve pornoydu. Diğer yaşadığım şeyler bunun etrafında gelişiyordu. Kuzenimle çok vakit geçiriyordum, onun çevresi benim çevrem olmuştu ama ben bu hayata tamamen düşmek istemiyordum. Kuzenim cezaevine girdikten sonra o çevreyle de bağımı kestim.
Yaklaşık 6-7 ay önce başka bir ülkeye geldim. O günden beri vücuduma herhangi bir zararlı birşey almadım.
Kendime daha iyi bakıyorum. Gelmeden önce 65 kiloya kadar düşmüştüm, șu an 80 kiloyum. Spor yapıyorum, vücut geliştirmeyle ilgileniyorum. Fiziksel olarak toparladım ama bu bağımlılık hâlâ benimle.
Şu an yalnız yaşıyorum. Duvarlar üzerime geliyor gibi hissediyorum. Sağlam iki arkadaşım var, bana yetiyor.
Ancak şunu fark ettim:
İstek her koşulda geliyor.
Uykumu alsam da geliyor, açken de tokken de geliyor. Hastayken, kusarken bile geliyor.Ve her seferinde yapıyorum. Hiçbir ruh hâli bunu durdurmuyor.
Bu artık keyif almakla ilgili değil. Otomatikleşmiş bir durum. İstek geldiğinde trans hâline giriyorum.
Havalimanında bile yaptığım oldu. Beynim "yap" diyor ve ben yapıyorum
Bu artık keyif almakla ilgili degil. Otomatikleşmiş bir durum. İstek geldiğinde trans haline giriyorum. Yapmadan önce zihinsel olarak kopuyorum, yaptıktan sonra ise her şey kararıyor. Büyük bir pişmanlık ve boşluk hissi çöküyor. Muhtemelen anı dopamin düşüşü.
Buraya gelme sebebim bu. Herkes gibi ben de bırakmak istiyorum. Ama kendime yalan söylemek istemiyorum. Bugün ne kadar kararlı olsam da yarın tekrar yapma ihtimalim olduğunu biliyorum. Bu durum yüzünden ilişkiler kaybettim ama en çok kendimi kaybettim. Zaman zaman her şeyden soyutlanıyorum.
Son zamanlarda pornoyla yaşanabilirmiş gibi geliyor.
ki ilacım buymuş gibi hissediyorum. Ama aynı
zamanda beni zehirleyen şeyin de bu olduğunu biliyorum. Çok acımasız bir döngü.
Bu yazıyı yazmamın tek nedeni dürüst olmak. Kendime de buradakilere de yalan söylemek istemiyorum.
Pornosuz bir hayat nasıl olurdu, gerçekten görmek istiyorum. Yardım istemek için buradayım. Açık olmak gerekirse buraya bağlı kalmak istiyorum bu forumda daha da aktif kalarak en azından burası için yapmıyorum demem lazım kendime çünkü iyice hiçbirşey kalmadı bende
Son düzenleme:
