Summary and Review
Bu gün ve dün karışık geçti. Relapse olmadı. Ama sürecin başladığı da söylenemez. Sadece krizlere karşı direndim. Artık sorunların bir çoğu düzelmeye hazır. Lakin, her bağımlılık relapse'i işleri zorlaştırıyor. Fiziksel ve psikolojik etkilerini çok net şekilde görüyorum. Zamanın daralması işleri daha da karmaşıklaştırıyor. Her günün kıymeti çok büyük ve büyük ölçüde harcanan her gün stressi daha da artırıyo. Zor, biliyorum, ama son bir kez kendini toparlaman ve bu engeli yok etmen gerek. Peki, ama nasıl?
Şu an devam eden düzen var. Önceki süreç relapsele bitse de, kurulan düzen sağlam ve krizlere karşı direniyo. Bu aynı zamanda iradenin de çökmediği anlamına geliyor. Buralarda ciddi sorun yok. Asıl sorun psikolojik durumunda. Şu zamanlar oldukca gerginsin. Sınavlar yetişmeycek vakit kaybettim, hızlı olmam gerek, neden böyleyim, spora gidemedim, vücut iyi gözükmüyo, sosyal olarak berbatım, yetenektsiz miyim, kitap geç okunuyo, odaklanamıyorum, ders çalışmak istiyorum ama sinirlerim çok gergin, ve s. Bunlar ciddi sorunlarmış gibi gözüke bilir, ama değiller. Bir çoğu zaten düzelmiş ya da düzelmekte. Şu an karşındakı en büyük sorun bağımlılıkla birlikde yok olan sinirlerin. Kendini son bir kez zorlamalı, bu hisslerle savaşmalı, ve chaser dönemini geçmelisin. Acele etme, her şey yavaş-yavaş düzelecek. Şimdi olmazsa, zaten hiç olmayacak. Kendini bir süre tutmayı öğren, gerisi gelecek.
Diger mesele ise günlük düzen nasıl olmalı. Şu an sinirlerin eskisi gibi bozuk değil ve dersleri uzun çalışmaya başlamak istiyorsun. Ama acele etme. Chaser zamanı sinirlerin gerginleşecek ve normal performansını tutduramamak seni duyğusal olarak zorlayacak. Şimdilik sadece minimumu bitir. Yapabileceğini hissetsen dahi yapma. Çünki gördüğün gibi ikinci saatde odağının bozulması felaket yaratıyo. İlk saat bitiyor, ikinci saate giriyorsun ne kadar fazla o kadar iyi diye, ama odaklanman gidince "zaman var ama sen odaklanamıyorsun" diye kendini kızıyor ve sinirlerini bozuyorsun. Yine kendini disipline zorlayacağıb düzen olsun, ama bu daha çok spor, ders, yeni dil öğrenmek, ve s. şeklinde bölünsen. Tüm gün kimya çalışmak şeklinde olmasın. Mesele kendini disipline zorlamak, odaklanmağa zorlamak değil.
Son olarak, sinirler. Şu an bu yazını kimse okuyorsa muhtemelen saçmaladığımı düşünüyordur, çünki sürekli sinirler, ve s. garip şeylerden bahsediyorum. Lakin, burda yazdıklarım kendime olan notlar gibi. Gerçekde neyin ne demek olduğunu kendi hayatımdan biliyorum. Kısaca söylemek gerekirse, hayatım eski süreçden önceki gibi mahv olmuş değil. Sadece olarak sinirlerim çok bozuk ve diger her kes gibi bazı şahsi sorunlar var. Bağımlılıktan her kurtulma girişiminde sinirlere mağlup oluyorum. Mesela, odaklanamıyorum, bu bütün gün dert oluyor, kimya çalışmak istiyor, ama çalışamıyorum, günlük olaylar büyüyor, ve s. Bu her kesde olur, ama bende çok aşırı uçlara varacak şekilde. Bu yüzden de bunu kontrol etmeyi öğrenmek gerek başarılı bir süreçde.