Arkadaşlar konuya kitabın ortasından giriyorum, bitmiş durumdayım. Daha 17 yaşımda , cinsel sağlık olsun, fiziksel olsun, zihinsel olsun, leş bir durumdayım. O kadar dipteyim ki size bir kaç sorundan bahsetsem yeterli. Daha bu yaşta artık cinsellikten haz almıyorum, bu sağlık konusundan bir sorun. vücut yağ oranım %35-40'larda, buda fiziksel konuda olsun. Ve ve ve en büyük sorun yaşadığım şey, zihinim. Zaten izlediğim içeriklerden dolayı beynimin içinin ne kadar çöplüğe döndüğünü tahmin edebiliyorum. bdsm, aşağılama veya aşağılanma, sissy videolar, bunun sonunun olmadığını ve işin nerelere gittiğini, gideceğini tahmin edebilirsiniz. Üstüne bir de bu bilinçaltı okb ile birleşince müthiş bir uyum yakalıyor. Bravo, artık kendi ailenizin bile size cinsel gözle baktığını düşünen bir bilinçaltına sahipsiniz. Bir de dopamin, bu lanet hormonu o kadar bozdum ki bütün duyguları daha yaşamadan tık tık yiyip bitiriyorum, dopamin seviyem o kadar kısa vadeli ödüle alışmış ki tembel bir insan olarak 5 dakika bir şey yapmadan duramıyorum.
E tabi bir şeylerin erken farkında oldum diyebilirim, bu sitede kaç yaşında büyüklerimiz var. Peki bu kalıcı mı diye düşünüyorum kendi kendime, erken teşhis demek erken tedavi demek mi? Ben bütün olanları 14 yaşımda farkettim, hadi çözdük hadi çözücez derken buralara geldi mevzular, 3 yıl sudan hızlı aktı gitti. Bu kısım da size geliyor, hayal etmeyin. Bakın ben bu konu hakkında deliler gibi makaleler okumadım belki ama bildiğim tek şey var, kısa yoldan ödüle ulaşmaya alışmış bir dopamin sistemine sahip kişi, hayal kurmaz, onu yaşar. "Sonunda nasıl bir halde olacağız acaba" diye başlar o hayalin başı, nasıl yaparız, nasıl ederiz, şöyle yaptığımı düşün, böyle olduğunu düşün derken zaten beyin finale geldiğini düşünüyor. Hayat bu kadar kısa olmamalı, hep sonuçlara odaklanıyorsunuz, asıl süreç sizi ayakta tutan şey. Süreç olmadan edinilen başarı kabustur. Dönün bakın etrafınıza, kolay yoldan bir yerlere gelmiş ünlü insanların, başkalarının istediği her şeye sahip olan insanların yaşadıkları major depresyonu görün. Beynimizde 2 tip mutluluk hormonu vardır, biri kısa vadeli diğeri uzun vadeli. sonuç size kısa vadeli coşkuyu yaşatır, süreç size uzun vadeli huzuru sağlar. Siz sürecin sonunda başarılı olun ya da olmayın, gerekeni yapın ve hayatın nasıl değiştiğini izleyin.
Şimdi yerden kalkma zamanı, bunu anlık motivasyonla yazmıyorum. Yerden kalkıyorum çünkü gidecek başka bir yerim kalmadı benim. Bu yaşadığımı söylediğim şeyler, sadece belirli başlık altındaki şeyler. Travmalarımı, geçirdiğim major depresyonu, hayatımdaki ihanetleri, bir türlü uyum sağlayamadığım insanları işin içine katmıyorum bile. Sert bir plana giriyorum arkadaşlar, askeri disiplin istiyorum. Benim hayatımda daha çok boşa harcanacak gençlik yılı elimizde yok, maalesef. Planım şöyle olacak;
-günde 2 ağırlık antrenmanı, sabah akşam (itiş çekiş şeklinde)
-günde 2 kardiyo, öğlen ve akşamüstü (yürüyüş ve koşu)
-her gün soğuk duş
-günde sadece tek öğün (tavuk pilav)
-günde 1 saat ders ve yarım saat kitap
-kesinlikle günde en az 1 saatimi dışarda geçireceğim, ne zaman boşluk bulursam artık
Zaten gün bitti, keşke 24'ten fazla saatimiz olsa. Konu bağımlılıklarda, her şeyi bırakıyorum. Şeker, sosyal medya, müzik, film/dizi, PMO ve sigara. İnandırıcı gelmeyebilir, açıkcası bende şu anda bunları bir anda yapabileceğime inanmıyorum. Ama hedeflerimi hep büyük belirliyorum ki başarısızlığım bile bir başarı olsun diye. Günlük rutinimde 6, bağımlılıklarımda 7 şey var. yarısını başarıyla tamamlasam zaten günü kazanıyorum. Ama ben yine de hepsini yapmayı deneyeceğim. Oyun şimdi başlıyor, her hafta buraya geri döneceğim. Kendinize iyi bakın.
E tabi bir şeylerin erken farkında oldum diyebilirim, bu sitede kaç yaşında büyüklerimiz var. Peki bu kalıcı mı diye düşünüyorum kendi kendime, erken teşhis demek erken tedavi demek mi? Ben bütün olanları 14 yaşımda farkettim, hadi çözdük hadi çözücez derken buralara geldi mevzular, 3 yıl sudan hızlı aktı gitti. Bu kısım da size geliyor, hayal etmeyin. Bakın ben bu konu hakkında deliler gibi makaleler okumadım belki ama bildiğim tek şey var, kısa yoldan ödüle ulaşmaya alışmış bir dopamin sistemine sahip kişi, hayal kurmaz, onu yaşar. "Sonunda nasıl bir halde olacağız acaba" diye başlar o hayalin başı, nasıl yaparız, nasıl ederiz, şöyle yaptığımı düşün, böyle olduğunu düşün derken zaten beyin finale geldiğini düşünüyor. Hayat bu kadar kısa olmamalı, hep sonuçlara odaklanıyorsunuz, asıl süreç sizi ayakta tutan şey. Süreç olmadan edinilen başarı kabustur. Dönün bakın etrafınıza, kolay yoldan bir yerlere gelmiş ünlü insanların, başkalarının istediği her şeye sahip olan insanların yaşadıkları major depresyonu görün. Beynimizde 2 tip mutluluk hormonu vardır, biri kısa vadeli diğeri uzun vadeli. sonuç size kısa vadeli coşkuyu yaşatır, süreç size uzun vadeli huzuru sağlar. Siz sürecin sonunda başarılı olun ya da olmayın, gerekeni yapın ve hayatın nasıl değiştiğini izleyin.
Şimdi yerden kalkma zamanı, bunu anlık motivasyonla yazmıyorum. Yerden kalkıyorum çünkü gidecek başka bir yerim kalmadı benim. Bu yaşadığımı söylediğim şeyler, sadece belirli başlık altındaki şeyler. Travmalarımı, geçirdiğim major depresyonu, hayatımdaki ihanetleri, bir türlü uyum sağlayamadığım insanları işin içine katmıyorum bile. Sert bir plana giriyorum arkadaşlar, askeri disiplin istiyorum. Benim hayatımda daha çok boşa harcanacak gençlik yılı elimizde yok, maalesef. Planım şöyle olacak;
-günde 2 ağırlık antrenmanı, sabah akşam (itiş çekiş şeklinde)
-günde 2 kardiyo, öğlen ve akşamüstü (yürüyüş ve koşu)
-her gün soğuk duş
-günde sadece tek öğün (tavuk pilav)
-günde 1 saat ders ve yarım saat kitap
-kesinlikle günde en az 1 saatimi dışarda geçireceğim, ne zaman boşluk bulursam artık
Zaten gün bitti, keşke 24'ten fazla saatimiz olsa. Konu bağımlılıklarda, her şeyi bırakıyorum. Şeker, sosyal medya, müzik, film/dizi, PMO ve sigara. İnandırıcı gelmeyebilir, açıkcası bende şu anda bunları bir anda yapabileceğime inanmıyorum. Ama hedeflerimi hep büyük belirliyorum ki başarısızlığım bile bir başarı olsun diye. Günlük rutinimde 6, bağımlılıklarımda 7 şey var. yarısını başarıyla tamamlasam zaten günü kazanıyorum. Ama ben yine de hepsini yapmayı deneyeceğim. Oyun şimdi başlıyor, her hafta buraya geri döneceğim. Kendinize iyi bakın.
