biraz düşündüm ve artık gerçekten köklü birkaç değişikliğin zamanı geldi çünkü bu şekilde olmaycak artık zamanı değil şu geçsin gibi bahaneleri bir kenara bırakıyorum şuan ne gerekiyorsa onu yapacağım

hayatımda gün gün birşeyleri değiştirmeye başlayacağım bunu yaparken mükemmel olmak zorunda değilim tam yapmak zorunda değilim ama yapmak zorundayım bugün namaz kılmak ve dua etmek ile başladım sabah namazı hariç kılıyorum bakalım ilerlemeye devam edicem

Tuhaf şeyler yaşıyorum bu ara allah hayırlara vesile etsin

dün 10 dk md yaptım pmo ve md şuan gördüğüm kadarı ile alışkanlık haline geldi yani uzak durduğumda dengem bozulmuyor ama kötü bir alışkanlığım var gibi geliyor

bilmiyorum ya kafam çok dolu çok karışık ne yapacağımı bilmiyorum

yarın iyi bir şey olacak inşallah

Neler olup bitiyor biraz anlatayım

Haftaya part time bir işe başlıyorum okul tatil olunca full time çalışıcam
Yüzmeyi öğrendim en azından boğulmayacak düzeydeyim artık haftada 1 yüzmeye gideceğim
Fitness a gidiyorum bunu haftada 3 e çıkaracağım
Bu yaz için planlarım var ama hepsini aynı anda yapamayacağımın farkındayım
İlk önce ehliyetlerimi alacağım
araba ve motor ardından
İngilizce öğrenmek veya tiyatro eğitimi almak var ama şuan için hangisini seçeceğimi bilmiyorum niyetim tiyatro kursu bu benim gelişimim için daha iyi olacağını düşünüyorum kurs fiyatlarına ve iş düzenime uygun hangisi uyarsa ona yönelicem ama kesinlikle bir tanesini yapacağım

Bağımlılık kısmında günde 1-2 kez pmo ve ortalama 1-2 saat md yapıyorum ama önümüzdeki hafta ile günlerimin dolu geçiceğini birazda irade ile bağımlılıklarımın üstesinden geleceğimi düşünüyorum

Burda önemli birşey anladım yeni şeyler denemek için zamanın gelmesini veya bağımlılıkları bırakmayı beklemek fazla zaman kaybı kötü hissetsende denemek adım atmak bence çok önemli 1 ay önce eğer yüzmeyi erteleseydim şuan hala yüzme bilmiyordum ve bağımlıklardsnda kurtulamamıştım ama şuan herşeye rağmen öğrendim

Son olarak burayı okuyan müslüman arkadaşlar varsa
ismi azam duası ile ilgili yaşadığımı anlatayım ben salı akşamı bu bu duayı iş bulmak için yaptım ve çarşamba öğlen iş başvuruma dönüş oldu haftayada işe başlıyorum dün akşam ise başka bir başvuruma dönüş oldu bence bir deneyin inananarak youtubede hüseyin çevik ismi azam duası yazarsanız çıkar orada anlatıyor bence bir bakın

Son Son olarak şuan sanki istediğim hayata doğru gidiyorum gibi geliyor engeller birer birer kalkıyor ve istediğim şeyleri alacağım gibi hissediyorum ve bu zamana kadar geçen süreci hazırlık olarak geçiyor gibi hissediyorum halledeceğim hepsini

Bazı insanlar gerçekten sizi kötülemeye ve sürekli bir eleştiri bulma çabasındalar bu beni çok yoruyor kimseye birşey kanıtlama çabasında değilim ama kendi dar dünyalarında beni aşağılamaları çok zoruma gidiyor belli etmesemde bugün akrabama işe girsiğimi söyledim x bir işyeri diyelim hemen bana yakıştımı sana niye oraya girdin gibi şeyler söylemeye başladı ben bu işi bulduğum için seviniyorum şükür ediyoru onlar işi beğenmiyor ve beni aşağılıyor şimdi konuşşsam kötü olacaz diye sustum ama çok sinir bozucular kendileri bir bol değil kalkıp seni kötülüyorlar yaprığıkın ne kadar iyi birşey olduğunu anlamıyorlar yani öğrenciyim ve çalılıyorum tebrik beklemiyorum ama hayırlı olsun deyip geçmek bu kadar zor olmamalı ya ne bileyim benmi çok iyi niyetliyim bilmiyorum

insanlar o kadar güzel rol yapıyorlarki yani düşündükleri şeyleri söylemiyorlar ama hoşlarına gitmeyen birşey olursa veya sinirlenirse senin canını nasıl yakacaklarını çok iyi biliyorlar eğer gardın açıksa nakavt ediyorlar yaptığın veya şuanki içinde bulunduğun kötü durumları hiç çekinmeden yüzüne vuruyorlar benim zoruma giden bu aslında bana noröal bir zamanda iyi davranıp rol yapıp bir yanlış yaptığımda tüm olanı yüzüme vurmaları bana aptal gibi hissediyorum ve tiksiniyorum ve en kötüsüde bunu yapanın ailen olması ve bir defa değil birden fazla kez hatta çoğu zaman yapmaları asıl düşüncelerini saklayıp beklemediğin bir anda yüzüne vurmaları bu insanın çok zoruna gidiyor

bir işe giricem hayırlısı ile evrakları teslim ettim ama birkaç sorun var onları hallolmasını bekliyorum keşke bugün olsada çağırsalar gerçekten o kadar bunladım ve sıkıldımki bazı zamanlar nefes alamıyorum gibi hissediyorum bir an önce olur inşallah

ev işleri yapmak istemiyorum dediğim günden beri sürekli istisnasız 2 günde 1 bana birşeyler yapmamı söylüyorlsr veya laf sokuyorlar ama sorsan yapma biz yapıyoruz sana yap diye zorlamıyoruz derler anlamıyorum insan hiç demezmi bu çocuk 2-3 yıl yaptı şimdide yapmak istemiyor saygı duyalım rahat bırakalım ama yok illa üstüme gelecekler laf sokacaklar bıktım yemin ediyorum bıktım hem kendi içimde bir mücadele veriyorum hem aileme karşı mücadele ediyorum ne yapacağımı şaşırdım gerçekten artık hiç tahammülüm kalmadı bir an önce evden kurtulmak istiyorum yani dayanılmaz bir hal almaya başladı bu gerçekte anladığım 2 şey var bir iyliği sürekli yapmaya başladığın zaman o senin görevin oluyor zorunlulğun haline geliyor yapmıycam dediğinde insanlar düşman kesiliyor diğeride insanların nankörlüğü bugün ben 3 yıldır ev işlerine yardım ediyorum hatta yeri geldiğinde herşeyi tek başıma yapıyorum ve 2 ay önce yapmama kararı aldım bu seferde hiç yapmıyosyna döndü yanş bir anda yaptığım 3 yıl boşuna gitti söylesen başıma kakıyon diyecekler susuyorum diğer türlü insan kendini kullanılmış hissediyor
yani insanın 40 yıl sırtında taşı 1 gün indir 40 yıl taşıdı demez 1 gün indirdi der misali bilmiyorum belki hayat beni hazırlıyordur brlkş ama artık dsrsldım bunaldım

bugün hem iyi hem kötüydü sinamaya gittim ama sosyalleşmeye çok uygun muhteşem bir fırsatım vardı ona gitmedim neden bilmiyorum ama ayaklarım geri geri gitti bende zaman geçsin diye sinemaya gittim çok kötü hissediyorum kendimi hayatta çok basit şeyler için bile artık mücadele veriyorum ama dışarı baktığımda insanlar bunlar için düşünmüyorlar bile hayatı kaçırmış gibi hissediyorum önceki zamanda yaptıklarım bana çok şey kattı dövüşmek vs ama şuan baktığımda boşamı geçti acaba diye düşünüyorum acaba başka bir hayatım olurmuydu kafam karışık yani zaten film izlerken bunları düşündüm bilmiyorum ya bazen boşa kürek çektiğimi düşünüyorum bazen iyki denemişim diyorum karışık birde üstüne ailemde üzerime gelmeye başlayınca gerçekten bıkkınlık geliyor beynim o kadar doluki yaşadıklarım ailemin baskısı bağımlılklarım yarım kalmış hayaller keşkeler amalar yapmak istediklerim yolunda gitmeyen şeyler tam iyimolacakmış gibi olup son anda bozulan şeyler bir sonuca bağlanmayan işler sıkıldım artık ve bu yüzüme o kadar yansımışki anlatamam nefes alan ama yaşamayn birine dönmüşüm bunların tüm suçlusu benmiyim bilmiyorum suçlu aramak mantıklımı onuda bilmiyorum resmen beynim sızlıyor artık bıktım çabalıyorum mğcadele ediyorum gerçekten birşeyler deniyorum ama bir sonuö alamıyorum bilmiyorum ya artık herşeyden tiksinmeye başladım neyse iyi olacağız inşallah mücadeleye devam edelim biz

çok öfkeliyim öfkem başkasına değil kendime ne zaman bu hale geldim ne ara bu kadar insanlıktan çıktım bilmiyorum yavaş yavaş eriyor gibi hissediyorum hani sınavda 2 şık arasında kalır ve yablışı işaretlersin ya benim şuana kadar hayatta neredeyse çoğu seçimim bu şekilde oldu her sefwrinde yanlış kararı verdim ve bundan nasıl çıkıcam bilmiyorum okuyanlar adım at konfor alanından çık vs diyebilirsiniz ama işler inanın öyle olmuyor ve herşey sosyal medyada göründüğü gibi kolay değilmiş bunu uzun zaman önce farketmiştim zaten ama ne kadar bilinçli olsanda psikolojik olarak içine çekiyor demekki

uğruna mücadele ettiğim bana karşı çıkan yapmamı istemeyen herkesi ikna etmeye çalıştığım dil döktüğüm beni aşağılayan herkese kendimi kanıtlamaya çalıştığım bir 2 yıl geçirdim ve sonunda onların dedikleri oldu ve bıraktım ama beni yolculukta yoran şey ne antremandı nede yediğim yumruklar insanları ikna etmek onlara kendimi kanıtlamakla uğraşmaktı bu o kadar çok yormuşki beni içindeyken anlamıyorsun ama bırakıp biraz uzaklaşınca farkediyorsun sanki bir savaştan çıkmış gibi hissettim oysa kimseye açıklama yapmadan kendimi kantışamadan devam etseydim belki bambaşka olurdu bilinmez ama en azından bu kadar yorulmazdım ama sonunda dedikleri oldu umarım şuan mutlulardır beni yolumdan dönderdiler başarılı olamadım umarım mutlulardır pes ettim haklı çıktılar umarım mutlulardır onları haklı çıkardığım içinmi yoksa pes ettiğim içinmi öfkeliyim bilmiyorum ama bunu ben kimseye yapmayacağım genel olarak şunu yapmak çok zor olmamalı biri bir yola girmişse ve heveside varsa denemesine izin verilmeli be hevesi kırılmamalı bu bana çok kez yapıldı yani antremana giderken dayak yenek için gidiyorsun seni döverler boş iş şöyle böyle ve ben her diyene açıklama yapmak onu ikna etmek veya kendimi kanıtlamaya çalışıyordum bu gerçekten insanı çok ama çok yıpratan birşeymiş şimdi anlıyorum yani bırakalı 6 ay oluyor ilk ay kafamı yastığa koyduğumda eski zamanlar aklıma geldi ve ne kadar yoruluğumu o zaman farketmiştim bunlar yaşarken insan anlamıyor ama iş nihayete erip sonlandığında arkana yaslanıyorsun ve kuş bakışı bakıyosun ve işte o zama anlıyosun ne kadar yıprandığını artık kimseye karşı bir açıklama veya kanıtlama ihtiyacı hissetmiyorum hafif bir tebessüm ve doğrudur diyorum

başka bir yerdende iş görüşmesi aldım hangisi dönerse oraya giricem ama büyük ihtimal bayramdan sonraya kaldı hayırlısı olsun ama inşallah 2.iş olur

bir tane ufak bir kıvılcım yetecek ya inanıyorum yani o eski hırsımı geri gelmesi bir tane kıvılcıma bakıyor olacak inşallah

kafam şuan karışık evde tek olduğum birgün kalem kağıt alıp herşeyi ölçüp biçecğim kafamda bin türlü şey dönüyor o hesapları tek tek kapatmak gerek burayıda çok fazla yazı yazmısım birkaç mesajla neler yaşadığımi hepsini özetleyip yeni sayfa açacağım

belirsizlikten çok nefret ediyorum ve artık çok yoruyor sonuca odaklanmadan devam etmem gerektiğini biliyorum ama her zaman bunu yapamıyorsun işte

çok kötü durumdayım psikolojik fiziksel her anlamda

aileme karşı iyi numarası yapmaktan bıktım artık onlarında sabrı kalmadı anlıyorum

işim daha belli olmadı bir yerde onay mevzum var 1 aydır hallolmadı diğer iş yeri ile öngörüşme yaptık bayram tatili dönüş yok yani bir belirsizlik var

bu belirsizlikte hareket edemiyorum kafamda hep işe gitdikten sonra düzeleceğim fikri var çünkü zamanımın çoğu orda gececek ekstra spor vs düzeleceğim öncedende öyle oldu ama şuan bütün iyi şeyleri yapsamda günümün maksimum 3-4 saatini kaplıyor ve nüyük bir boşluk oluyor buda bağımlılklara itiyor

sahile avm vs tek gidiyorum aileme arkaşımla gidiyorum diye yaşan söylüyırum artık bundanda sıkıldım asosoyalim arkadaşım yok genelde evdeyim bu tatildede evdeydim artık kendimde kötü hissetim dışarı çıktım

çok kötü hissediyorum hergün 1-2 kere pmo yapıyorum 3-4 saat md yapıyorum md belki daha fazladır gerisi boş ğc oyunları sosyal medya anlıyacağınıx çok kötü haldeyim

kafamda hep şu işe girsem düzeleceğime dair düşünceler var inşallah yanılmıyorumdur ama eski zamanlarımk düşündüğün zaman şuan bir bağımlılığın içindeyim ve bundan çıkış yolum vaktimi dılu geçirmek diye düşünüyorum önceden öyle olmuştu çünkü bilmiyorum ya kafam dağınık belirsizlik beni mahvetti hemde birşeyler bu kadar yalınken olmayışı daha beter ediyor burdan dersimi çıkardım kötü hissettiğinde belirsiz olduğunda bile devam et ama bu o kadar kolay değil işte her zaman yapılmıyor



önceden de birkaç kez yazdım ama gerçekten şuan şöyle 1 aylık herkesdeb izole olabileceğim bir tatil o kadar çok istiyorumki kafa dinlemek rahatlamak kimse olmadan ama varya muhteşem olur kafayı resetlerdim



şuan ne diyet yapabiliyorum ne bir tutün oluşturabliyorum herşeyim darmadağın ve yarımyamalak herşeyimi işe girişe bıraktım artık hayırlısı ama inanıyorum iş ile beraber herşey düzelecek eylül ekim gibi çok daha iyi bir psikolojide olacağım



kime güveneceğimi bilmiyorum şuan aktif konuştuğum 1 tane arkadaşım var onunda hayatı uzun zamandır iyiye gitmiyor dertleşiyoruz ama son zamanlarda konuşmalarından anladığım aşağılık kompleksi var ve kendinden iyi durumda olanı yanında istemiyor ve bu yüzden benimle konuştuğunu düşünüyorum veya kendi durumu biraz iyi olsa beni iplemeyecekmiş gibi hissediyorumve içten içe hayatımın düzelmesini istmeyor gibi hissediyorum



ben hayatımda o doğru arkadaşlığı dostluğu bulamayacağım heralde hep böyleydi ailem desen onlarında eline koz vermiş gibi hissediyorum



bakalım hayat karşımıza neler çıkarıcak velki küllerimden yeniden doğarım

Kendimle alakalı biraz düşündüm ve bir sonuca vardım kendimi avutmadığımı düşünüyorum çünkü kendimi kandırmayı sevmem

Ben ortalama 2-3 yıldır durmaksızın ara vermeden hep aynı çember içerisinde bir disiplin düzen oturtmaya bağımlılıklardan kurtulmaya çalıştım ama atladığım konu o düzeni gerçekten istemiyor oluşum yani okuyupta bilmeyen varsa sporu profesyonel düzeyde yapmaktan bahsediyorum bana göre değilmiş ama inat ettim ve devam ettim bazen insan inat etmememsi kabul etmesi gerekiyormuş istemediğin bir düzende ısrar etmek haliyle başarısız yapıyor seni ve sadece başarısızlık değil aynı zamanda başına gelen kötü olaylar yapmak istediklerin ama yapamadıkların gibi şeyelerde üst üste gelince ve uzun süre bu çemberden çıkmadan inatla devam edince psikolojik olarak çok yıpranıyosun

Ve tam 6 ay önce bu çmberden çıkışın ilk adımını attım bıraktım o zaman niye düzelmedin diye sorarsanız kendimle yüzleşmem yaşanan tüm olayları hazmedmem vs derken anca diyelim çünkü gerçekten benim için hiç kolay olmayan olaylar yaşadım

Tabii bunlar olurken çevremde hiç arkadaşım kalmadı yeni bir sosyal ortamımda olmadı ve bu yüzden kafamı dağıtıcağım derdimi anlatacağım bir arkadaşım ortamım olmadı bu seferde evde tıkılı kaldım kendim çıkıyorum ama zorunluluktan ve aile baskısı yani anlayacağınız hala bu çemberin içindeyim ve şuan ne kadar çırpınsamda batıryorum

Peki nasıl düzelecek

İşe girmek bu hem maddi olarak istediklerimi yapmak hemde psikolojik açıdan bana çok fayda sağlayacak ve istediğim şeyleri yapmamı sağlayacak ve günüm çoğu orda geçeceği için evdeki dramalardan vs uzak olacağım ve normalde yapmakta zorlandığım kitap okumak vb gibi rutinleri ve hayalerimi yapacağım geriye sosyalleşmek kalıyor oda psikoloji ile alakalı zaten işe girmemle beraber tüm bu sorunları arkada bırakacağımı düşünüyotum

Peki neden böyle düşünüyorum

Hayatımda 1-2 tane köklü değişim yaptığım zaman oldu vebunlar beni bulundum durumdan kurtardı kat kat ileri attı şuanda aynı şey geçerli diye düşünüyorum çünkü ben gerçekten disiplinli ve düzenli ama dediğim gibi hep aynı yerde şansımı denediğim için yıprandım ve şuan ne yapsamda çıkamıyorum düzlüğe

Şuan ne yapıyorum

İş buldum ama 1 aydır bir onay meselesi var o yüzden giremiyorum ama girmem yakındır işe girmemle beraber ehliyet vs gibi planlarım var bunları tamamlayacağım birçok kez tekrarladığım gibi şuan bir rutin disiplin bağımlılkları bırakmak vs bunları yapamıyorum çırpındıkça dahada batıyorum bu yüzden işe girmemle birlikte bunları halledicem yanlış olabilir biliyorum bu yaptığım ama abartmıyorum 3 yılda 100 den fazla kez denemişimdir birde böyle yapalım hayırlısı

Arkadaşlar gerçekten düşmeyin yoksa düşeni kaldırmak yerine bir tekmede çevreniz vuruyor

Şuan benim psikolojim kötü durumda depresyonda gibiyim evden çıkmıyorum vs ailem bunu görüyor buna rağmen benim üzerime geliyor yani sürekli benimle bir zıtlaşma halindeler ya beni bir bırakın artık diyesim geliyor ama olmuyor işte bu halimi gördükçe dahada üstüme geliyorlar canımı sıkıyor bu durum birini rahat bırakmak bu kadar zor olmamalı ya

Sürekli bir acitasyon bir şikayet sanki onlar çocuk ben ebeveynim işin bıktıran tarafı çözüm buluyorum birşeyler yapmaya çalışıyorum bu seferde ekleştiğimi söylüyorlar ya madem rahatsız değilsin o zaman niye şikayet ediyorsun acitasyon yapıyorsun anlamıyorumki ne istedikleri belli değil net değiller benimde psikolojimi bozdular