defiantwarrior
Yoda
- Katılım
- 31 Ocak 2024
- Mesajlar
- 566
- Tepki puanı
- 1,554
- Puanları
- 160
Harika bir vizyonun var bizlere örnek oluyorsun ve bakış açın gayet berrak. Buradaki günlüklerini keyifle takip ediyor ve seni destekliyorum.
Teşekkür ederim. Sen de benim bu yolda örnek aldığım kişilerden birisin; uzun zamandır günlüğünü ilgiyle takip ediyorum. Azmin, kararlılığın ve güçlü iradenle bizlere ilham veriyorsun.Harika bir vizyonun var bizlere örnek oluyorsun ve bakış açın gayet berrak. Buradaki günlüklerini keyifle takip ediyor ve seni destekliyorum.
Bu hisleri yıllardır yaşıyorum en büyük sebebi bizlerin de beyni gelişmiş olan bir hayvan olmamız. Sağlıklı olma halini bedensel, ruhsal ve sosyal olarak tanımladığımız için bir yanımızın bağlılıkları var. Bu bağlılıklar da sorunların, krizlerin patladığı yer. Sanırım içgüdüsel olarak doyumu karşı cinste bulacağımızı sanıyoruz aslında gerçek karmaşık. Bence yönetimsel sorunlarımızı da zaman zaman buraya kaydırıyoruz benim özelimde böyle. İşler yolunda gitmiyorsa, stresliysek, yıprandıysak hep bu arayışların içine giriyoruz. Kurtların yalnızlığını belgesellerde izlediğimde hep şu detayı fark ediyorum her zaman güçlü görünüyorlar. Bu yüzden güçlü olursak ve hayal kırıklıklarının üstüne gidersek iyi hissediyoruz. İyi hissetme halini bile farkına varamıyoruz çünkü aradığımız hep başka bir imge oluyor. Umarım anlatmak istediklerimi net bir şekilde ifade etmişimdir.Dostlar önceki yazımda doğal olmalıyım dedim. Bunu bu hafta gerçekleştirdim aşırı doğal davrandım. Hatta terleme sorunu olan birisi olarak bile normalde terleyeceğim yerde aşırı soğukkanlı olduğum için terlemedim. Normalde utanıp söylemeyeceğim şeyi direkt söyledim ve güldüm. Bir şeyi yaptım iyi mi yaptım kötü mü yaptım düşünmeden yaptım ve şu anda da düşünmüyorum. İçimden geleni yaptım kısacası.
Çok yorgunum eskiden olsa dinlenirdim. Biraz daha uyuyayım derdim. Ama artık sabahları uyandığımda hiçbir derdim yok çünkü o problemi kafamda büyütmüyorum.
Tek canımı sıkan şey şu dostlar. Ben ortaokul ve lisede çok insanlarla konuşmazdım. Üniversitede baya açıldım. Şu an sosyalim. Ancak yine de günün sonunda yalnızım. Okul bitiyor eve geliyorum, Allaha şükür ailem var ve keyifleri, sağlıkları yerinde. Ancak sevgili düşüncesi konusunda olmadığı için olmasının iyi bir şey olmasını düşünüyorum ve sanki benim eksik tarafımı tamamlayacakmış gibi hissediyorum. Ama eksik tarafım yok. ( sadece karşı cins tarafından sevilme ihtiyacı olabilir)
Bende normalde bu yalnızlığı kafaya takmazdım. Son birkaç ayda tanıştığım bir kız, nedense kişiliği bana çok uygun geldi. Kafamız uyuyor falan. Bu yüzden aslında erkekle kız arkadaş olamaz hep buraya kayıyor çünkü. Ben o kızla samimi bir şekilde takılırım ama öyle de sanki sevgilimmiş gibi geliyor yani garip bir his. Normalde bir kızla mesafeli konuşurum falan hissedilir hem o hem ben. Ama burada durum farklı.
Bu durumu düşünmek istemiyorum ama aklıma geliyor. Kurtulmam lazım. Hayatım çok güzel memnunum, ancak bunları düşünmek istemiyorum. Olacaksa olacağı vardır deyip yaşamak istiyorum.
Tabii ki anlattıklarının hepsinin farkındayım değerli dostum. Biz şu anı yaşayabilecekken hep düşüncelerde kaybolup mutsuz oluyoruz. Halbuki hayatımızda eksik bir şey yok. Mutlu olmamamız için sebep yok. Ama bazen yenik düşüp hayallere dalıyoruz ve o hayalin gerçekleşemeyecek olma olasılığı bile bizi mutsuz ediyor.Bu hisleri yıllardır yaşıyorum en büyük sebebi bizlerin de beyni gelişmiş olan bir hayvan olmamız. Sağlıklı olma halini bedensel, ruhsal ve sosyal olarak tanımladığımız için bir yanımızın bağlılıkları var. Bu bağlılıklar da sorunların, krizlerin patladığı yer. Sanırım içgüdüsel olarak doyumu karşı cinste bulacağımızı sanıyoruz aslında gerçek karmaşık. Bence yönetimsel sorunlarımızı da zaman zaman buraya kaydırıyoruz benim özelimde böyle. İşler yolunda gitmiyorsa, stresliysek, yıprandıysak hep bu arayışların içine giriyoruz. Kurtların yalnızlığını belgesellerde izlediğimde hep şu detayı fark ediyorum her zaman güçlü görünüyorlar. Bu yüzden güçlü olursak ve hayal kırıklıklarının üstüne gidersek iyi hissediyoruz. İyi hissetme halini bile farkına varamıyoruz çünkü aradığımız hep başka bir imge oluyor. Umarım anlatmak istediklerimi net bir şekilde ifade etmişimdir.





