Krizler Zamanla Azalır Mı ?

[nofap1905]

7 yıl ardından sonra ilk defa 2 gün boyunca bastıran krizler baş koydum benim asıl sorum şu krizler 10 veya 15 gün içinde sönüyor diyolar bu kişiden kişiye değişen birşey mi

 

[Black Rose]

Kisiden kisiye, bağımlılık derecesine, ortama, şartlara ve günlerinizi nasil gecirdiginize göre tamamen değisir. Maksat bos kalmamak, yalnız kalınca gelen krizi görmezden gelmek veya başka işlerle meşgul olmak.

İlk 1 hafta yoğun istek olur sonra bi tik daha azalir fakat şu zamandan sonra kriz, istek gelmez asla diyemeyiz. En ufak bi tetikleyici, dürtü, fetiş size pornoyu hatırlatabilir. Mesele bundan etkilenmeyip, o sitelere gitmemek.

 

[neveragain1]

İlk 7 gün temiz geçirirsen testosteron artacağı için ilk krizler o zamanda yoklayacak eğer nefse boyun eğmezsen biraz daha şiddetli azalacak ve ilk haftadan ikinci haftaya kadar devam edecek. Eğer yoksunluk acısına dayanırsan başarılı olacaksın, acı çekmek ve o eski bataklık hayatından nefret etmek seni bu bağımlılıktan kurtulacak. Çoğu kişi daha ilk zamanlarda yoksunluğa dayanamayıp direkt porno açıp gelişimi sonsuza kadar baltalıyorlar.

 

[fahri]

7 yıl ardından sonra ilk defa 2 gün boyunca bastıran krizler baş koydum benim asıl sorum şu krizler 10 veya 15 gün içinde sönüyor diyolar bu kişiden kişiye değişen birşey mi

Azalıyor Başkan Yani Ben Spor yaparak geçirdim süreci belli bı sure sonra unutuyosun zaten

 

[İvan sermayeff]

Yatağa uyku gelmeden ve bunun dışında gitmemek ve telefonu yataktan uzak biryere bırakmayı dsiplin etmek lazım. Ayrıca çok fazla uyarıcıya maruz kalmamak lazım gün içinde mümkünse şehirden uzak yaşamak gün içindeki tetikleyiciler lego parçası gibi sürecin bozulmasının, başarısızlığın malum resminin tablosunun tamamlanmasını sağlıyor. Eğer tetikleyiciyiye maruz kalırsakta içten içe bize, kendi kendisine ve toplum açısından fitne yaratan bu davranışa içimizden karşı çıkmak ve suçluluk duymak. Çünkü eğer insanlığa borçlu hissediyorsak yapılan hatalara israflara ve suçlara karşı koyamamak pasif kalmakta bizimde hatamız var. Fakat şikayet ettiğimiz eğilimler bizde olduğundan bundan uzak olmadığımızdan toplumsal bi mesele olduğundan dolayı malesef yeterli aktifliği gösteremiyoruz. Yolda yürürken yada günlük hayatta gözümüze görüş açımıza organ atan birini yolda yürürken uyarsak korkuyoruz ki sapık diye anılcaz , psikolojide korktuğun şeyi istiyorsun diye acı bir gerçek var. Halbuki sıfır korku olsa bu tip şeylerden çekinmeyiz , gerçi bu tip bir durumda hiç rastlamadığımız garip bi hareket yapan birine örneğin kaldırıma sıçan birine verdiğimiz tepkiyi veririz bu tepki çok doğal olur ve tam olarak uyarma niteliğinde olmaz içten gelen bi şaşkınlık ve doğal bi tepki , bu tepki nşa da muhattabı utandırır zaten ve uyaran açısından kendi dahil olmadığı ve doğal bi tepki olcağından çekincede olmaz en büyük uyarıyı verir. Fakat bir süre sonra çoğunluğun zihniyeti ile bu garip şeyi normalleştiren bu vicdani utancı bastıran kişiler bize bunun normal olduğuna inandırabilir ve yeniden hakkımızı savunamaz ve içimize atıp 31 ci konuma gelebilirz. Dolayısıyla bu tip şeylerde kişilerle değil toplumsal zihniyet ile mücadele etmek gerekir. Kişisel olarak yapılcak en makul şey de taviz vermemek ve o legodaki resmi görüp sert durmak bu gibi kişilere. Tabi diğer tarafta akılcı tarafta bizi bekleyen aşırılığada kapılmama pantolonda dölü kurumamış gözünde organ izi kalkmamış kişilerin aşırı yargı ve tutumlarına kapılmama