Son Paylaşımlar

Sitemize Hoşgeldiniz NeverFap Türkiye

Bize katılmak için kayıt olabilir veya giriş yapabilirsiniz.

Soru Sor >>>

NeverFap hakkında sormak istediğiniz soruları buradan sorabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Forum Rehberi >>>

Neverfap Türkiye Forum kurallarını öğrenmeniz ceza almanızı engeller. Kurallarımızı okuyunuz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Yönetimle İletişime Geç >>>

Sitemizi kullanırken yaşadığınız sorun ve önerilerinizi yöneticiler ile paylaşabilirsiniz. Sağdaki simgeye tıklayarak gidebilirsiniz.

Kaygı Bozukluğu Hakkında

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Arkadaşlar kaygı bozukluğuyla boğuşuyorum. Muhtemelen en başından beri bu durumun sebebini nofab ile ilişkilendirmeye çalıştım fakat süreçte 2 hafta 3 hafta ne kadar geçtiği mesele değil kaygı bozukluğumu aşamadım tam tersine bağımlılıktan kurtulmaktan korktum. Kasıtlı olarak relapse oldum ki kendimi kötü ve suçlu durumuna sokup beklentilerimi sıfırlamak istedim. Her seferinde hüsrana uğradım ve bıktım artık. Kafamın bir köşesinde hep 100-150 gün nofab yaparsam bu durumdan kurtulacağım düşüncesi vardı ve kurtulunca bunların gerçekleşmemesi ihtimalinden korktum içimdeki son umudun saklı kalmasını istedim belki de. Yardımcı olabilecek var mı:(
 

izleyici1

Jüpiter Yolcusu
Katılım
13 Tem 2020
Mesajlar
170
Tepki puanı
251
Puanları
84
hocam nofapta ilerledikçe
tüm psikolojik sorunlar azalıyor bitiyor
kaygı anksiyete huzursuz ayak diş sıkma tırnak yeme vs
ama 2 3 haftada etkilerini tam hissedemezsin
tam tersine geri çekilmeden dolayı
daha çok etki acı zorluk yaşayabilirsin
birde diğer bağımlılıklarında yoksa tabi
müzik sigara alkol kumar oyun şeker kafein gibi
bu söylediklerim monk mod için kendi tecrübem
soğuk duş ve günlük yürüyüşleride sürecine ekle
ve kitap okumaya başla sürecin kolaylaşacaktır
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
11.gündeyim. 30 günlük periyodlar ile değişimleri yazacağım.
 

SDG

Jüpiter Yolcusu
Katılım
23 Kas 2020
Mesajlar
152
Tepki puanı
246
Puanları
64
Her şeyi nofap a bağlamak bazen işi zorlaştırıyor. Nofap seni daha iyi noktaya getirecek, evet. Çoğunlukla daha iyi hissedeceksin çünkü dopamin sistemin tamir olacak, aynen. Tüm sorunların sona mı erecek ? Tabiki de hayır. Nofap ocaktaki yemeği kaynatan ateş gibi bir şey, o tencereye soğanını sebzeni katmazsan istediğin sonucu elde edemezsin.
Nofap bir kişisel gelişim yolculuğu. Bu yolculuk sadece pmo dan uzak durmak olarak algılanmamalı.
Asosyal bir insan 100 gün nofap yapıp birden sosyal bir insan mı olacak ? Hayır. Nofap enerjisini yükseltecek, o da asosyalliği kırmak için bu enerjiyi arkasına alıp adımlar atacak. İnsanların arasına karışacak, örneğin korkusunu yenmek için üni sınıfında sunum yapmaya gönüllü olacak, meditasyon yapacak, atıyorum youtube daki ücretsiz diksiyon kurslarını izleyip konuşmasını güzelleştirecek, kült filmleri izleyip kült kitapları okuyacak bu sayede insanlar arasında sohbet konusu açmakta zorlanmayacak... Ne olursa işte, şikayetçi olduğu konuyu aşmak için adımlar atacak. Bu senin için de böyle.


Kasıtlı olarak relapse oldum ki kendimi kötü ve suçlu durumuna sokup beklentilerimi sıfırlamak istedim
Kafamın bir köşesinde hep 100-150 gün nofab yaparsam bu durumdan kurtulacağım düşüncesi vardı ve kurtulunca bunların gerçekleşmemesi ihtimalinden korktum içimdeki son umudun saklı kalmasını istedim
Dostum nasıl bir ruh hali içerisindesin bilmiyorum. Bu şeye benziyor, kuyudan çıkmak isteyen bir insan tırmanışının yarısında "ya ben yapamayacağım, kuyudan çıksam da bu çölde hayatta kalacağımın garantisi yok" diyip kuyunun dibine geri atlıyor. Düşünce sisteminin sıkıntısını fark edebiliyor musun ? O kuyudan kimse seni çekip almayacak, bir şekilde çabalamak zorundasın. Öyle ya da böyle, bazen koşacak bazen sürüneceksin ama ileri gitmen lazım.

Ha tek başına çabalamak zorunda değilsin, terapi alabilirsin, burada insanlar az çok yardımcı olabilir (ama bir terapist kadar profesyonel olmaz bu yardımlar). Yakınlarınla paylaşabilirsin. Ben zaten başaramayacağım diye bir mücadeleye girersen zaten başarılı olamazsın. Ben yapacağım diye girmelisin. O işi alacağım, o konuyu öğreneceğim, o sınavdan geçeceğim, o basketi atacağım ...

En iyi dostun kendinsin, sars omuzlarından kendini. " Kendine gel, yaparsın koçum" de "Çıtırız yaparız " de "Zoru başarırım imkansız zaman alır "de. Aha böyle içten yanmalı motor gibi kendini yükselt.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Ruh halimi sizlere anlatayım. Anlatayım ki mevzu daha iyi anlaşılsın. Uzun olacak fakat okursanız benle alakalı her şeyi öğrenmiş olacaksınız. 2 farklı durum yaşadım. Ortak noktaları saptadım ve neverfab yolculuğumdan beni alıkoyan şeyin ne olduğunun tam olarak farkındayım. İlk olay koşu pistinin etrafında spor yapmak istememle oldu. İlk gün 400 2.gün 800 3.gün 1200 metre tempolu hiç durmadan koştum. Göğsümün ortasında 2 saniyelik bir ağrı/sıkışma hissettim 3.günde. O an korktum, soğuk soğuk terledim birkaç saniye. Daha sonra çikolata ve suyumu aldım. Rahatladım ve ders çalışmaya başlamamla mevzuyu unutup diğer gün 4 tur koşu yaptım. Diğer gün ağrım olmadı. Spora birkaç gün ara verdim çünkü dışarısı yağmurluydu ve benim de biraz yapasım gelmiyordu. Birkaç gün sonra bu konu hakkında araştırma yapmaya başladım ve yaptığım şeyin gereksizliği ve ahmaklığının farkına vardım. Tek amacım koşu pistindeki diğer insanlara hava atmaktı bu nedenle kendimi olması gerekenden fazla zorlamıştım. Vücudum bundan dolayı bir sorun olduğunu hissediyordu fakat sorunu tam olarak bilmediği için en uç ihtimalleri araştırıp ona göre önlem alma gereksinimi duyuyordu. En uç ihtimaller çözülemez ve geri döndürülemez hasarlardı. Her ne kadar böyle bir durumun oluşma ihtimali trilyonda bir bile olsa beynim yaptığı eylem ve olası sonuçlarından ziyadesiyle rahatsızdı. Muhtemelen birşey olmayacağını biliyordu fakat kendimizi tehlike alanına atmamızdan rahatsızdı ve çözümsüz ihtimallerin olması onu akıl almaz bir kaygıya sokuyordu. RELAPSE olduğu zaman ise relapse ın verdiği suçluluk ve değersizlik geçici bir süre buna baskın geliyor, kendini değersiz görüyordu. Kendini bir şeye layık görmeyen ben ise haliyle bu koşu meselesini tüm sonuçlarına rağmen umursamamaya başlıyordum. Fakat bu yalancı gerçek 8-10 gün arası sürüyor. Bu noktada vücut tüm hisleriyle relapseın bu meselenin çözümü olmadığı ve anlamsızlığını idrak ediyor, kalp ile yaşadığını düşündüğü o sorun ile beraber relapse ve sıkışmışlığın verdiği daha büyük bir his ile mücadele etmek zorunda kalıyordu.
Kendini bu psikolojiden çıkarmasının tek yolu ise doktora gidip EKG çektirmek, bilgi edinmek ve tamam artık ne olduğunu biliyorum ve başlıyorum demekti. Ne olduğunu anlamam ise bu hafta yaşadığım ikinci olayla oldu. Ne olduğunu ve ikinci olayı okumak isterseniz yazacağım söylerseniz harika olur.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Düşündüm de 2.yazıyı yazacağım. İsteyenler bunu da okuyabilir. 2.olay aylardır sürekli olarak günde dakikalarca hava boksu yapmamla başladı. Havayı olağan hızıyla kolumu tam açmadan yumrukluyordum. Bunun bende hafif sarsıntılara, uzun vadeli kötü durumlara yol açabileceği düşüncesi gene araştırmaya sevketti beni. Durumun ne olduğunu tam bilmeyen beynim yine en uç ihtimallere göz atma gereksinimi duyuyordu. Evet gene çözümsüz kötü durumları görüp derin bir suçluluk ve tehlike alanına girmenin kötü kaygısını ve değersizliğini hissetmeye başladı. 2 olayı ortaya koydum ve ortak noktaları saptadım şimdi madde madde yazıyorum sonra da tavsiyeleri alacağım.
1-Kaygılanmam için bir olay ya da olaylar zincirinin gerçekleşmesi gerekiyor.
2-Beynim öncelikle etrafındaki insanların bu tip eylemlerde bulunup bulunmadığını saptıyor.
3-Yaptığı eylemin kimsenin yapmadığı/yapmayacağı ahmakça eylemler ise ve bu durumu gerçekleştiren 1.kişi kendisi ise kendisini mağdur olarak diğerlerinden ayırıyor. Ahmakça demesinin sebebi ise gereksiz ve kimsenin yapmayacağı türden şeyler olması.
4-Bu durumda eylemle alakalı araştırmalar yapmaya, sorular sormaya koyuluyor. Sorunu tam olarak saptayamadığı için (nitekim bir semptom ya da sorun yok) beyin uç ihtimalleri düşünüp ona göre önlem almaya yöneliyor.
5-Uç ihtimallerin korkunç ve çözümsüz olması onu aşırı kaygılandırıyor üzüyor ve yaptığından dolayı sürekli suçlu hissetmesine, pişmanlık duymasına (olayın diğerlerine göre sert olup olmaması önemli değil) ve aklında sürekli olayla alakalı senaryolar kurmasına, geçmişle alakalı kendini kandırıp rahatlamaya çalışmasına sebebiyet veriyor ki bunlar işe yaramıyor.
6- Son aşamada beyin belirsizlikten kurtulmak için derhal hastaneye gidip test yaptırmak istiyor. Nitekim sorunu saptayamayan ve en uç ihtimali düşünen beynim, hastaneye gidip elindeki verileri incelediği zaman, sanki bu kötü durumdan kurtulmuşçasına sevinip olayı geride bırakmayı kabul ediyor fakat bir daha benzeri şeyleri yapmaya cesaret etmiyor, elindeki defterden o eylemi de SİLİYOR.
NOT: 5. ve 6.aşama arasında (hastaneye gitme aşaması) mastürbasyon yapmayı yine istemiyorum. Fakat mastürbasyon yaptığım zaman belirsizlik benim için önemini kaybediyor ve kendimi değersiz hissediyorum. Değersiz insan başına gelecekler hakkında daha az endişenir. Fakat 10 gün sonra mastürbasyonun etkileri gitmeye başlayınca değersizlik hissi artarak geri dönüyor. Üstelik sorun çözülmemiş, depresyon ile tam tersine daha çok büyümüş gibi hissediyorum. Devamını daha sonra yazacağım.
 
Moderatörün son düzenlenenleri:

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Bu yüzden bruce lee felsefesine ilgi duydum biraz da. Stoayla alakalı kitap satın aldım, 22 adet okuyacağım felsefi, kurgu kitabı var elimde.
 

SDG

Jüpiter Yolcusu
Katılım
23 Kas 2020
Mesajlar
152
Tepki puanı
246
Puanları
64
Mastürbasyonu Bırakmak İçin Terapi Deneyimim ve Nacizane Çıkarımlarım

Dostum vaktin olduğunda kısmen konuya ilişkin önceden yazdığım yukarıdaki yazımı okumalısın bence öncelikle.

İkinci olarak da çözümünün suçluluk duygusu ve değersizlik duygusu üzerine eğilmenle geleceğini düşünüyorum.
Kendini güzel analiz etmişsin, bir şeyleri aşmak için hem niyetlenmiş hem de adım atmışsın ki nadir insanlar çözüm için gerçekten somut adımlar atarlar. Öncelikle seni bu konuda hem tebrik ediyorum hem de destekliyorum.

Tutarsızlıkların farkındasın ve gelmesi trilyonda bir ihtimallere takılıp kendini yok yere yorduğunun ve yıprattığının, kendi üstüne bu kadar gelmemen gerektiğinin de farkındasın.

Çözüm önerilerime gelince bence muhakkak suçluluk duygusu, kendini değersiz hissetme, kendini sevme ve farkındalık konularında terapi almalısın. Üşenmeden kalkıp bir şeyler hakkında araştırma yapabilen (bu vesveseden kaynaklansa da), kafana bir şey koyduğunda (bknz kalp mevzusu) bunu bırakmayıp dış dünyada da adımlar atabilen (Bknz EKG ye gitmek) bir insansın. Bu yönlerde kabiliyetlerin var ve günümüzde nadir olan kabiliyetlerin vesveselerce sönümleniyor. Bu şekilde kendi kendini sabote etmek sana haksızlık. Daha iyisini hak ediyorsun.

Bu arada ek olarak belirtmek isterim ki döngü spor aktiviteleri üzerinde sıkışmış görünüyor. Neden kendi kendine spor yapmak yerine bir spor salonuna yazılmıyorsun? Antrenör yani işin uzmanı eşliğinde spor yapmak bu döngüyü kırabilir. Ya da youtube da yeni başlayanlar için spor videoları var. En asgari düzeyde meseleleri ele alıyorlar, o videolarla senkronize biçimde spor yaparsan da döngü kırılabilir.

Geleceğe yönelik uzak ihtimallerdeki kötü senaryolara bağlı olarak kendini garantiye alma ihtiyacı hissediyorsun. Bu garanti ihtiyacının temeli neye dayanıyor? Diğer bir ifadeyle kendini hangi konuda güvensiz ve desteksiz hissediyor olabilirsin ? Çocukluğundan bugüne biraz düşün. Her halükarda paragrafın başındaki durumunun bir hafta sonra aç kalacağını düşünen adamın bugünden kilolarca yemek yemesi gibi mantıksız olduğunu kendine hatırlat.
Başka şeyler de ekleyecektim, kaçtı artık.

Bu konuyla alakalı bende kelam da deniz de bitti hocam. Kendi hayatının biricik kahramanısın. Top sende artık
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
8 -9 aydır bunalım ve obsesif sorunlar yaşıyorum. Bu durum ilk defa 2-2.5 ay önce bunalım ve obsesyonun sağlığıma zarar vereceğinden endişe edip doktorun yolunu tutmamla başladı. Daha sonra sağlık anksiyetem oluştu. Yaptığım hareketleri sorgular hale geldim. Doktora gitmeden rahat edemiyorum o konuda. Fakat şu durum son olacak buraya da yazıyorum. Doktora gitmem büyük ihtimalle ama gitmedikçe de endişelenmeye devam ediyorum bilmiyorum nereye gidecek. Bu aslında başka bir endişe başka çeşit bir duygu. İç huzursuzluğu gibi bir şey. Eskiden kendimi kaderin kollarına vicdanen tamamen rahat bir şekilde bırakabilirken son birkaç aydır her şeyi mahvettim. Emin değilim fakat bir şeyler bulurum umarım. Geçmiştekiyle hesaplaşmadan geride bırakamamak bu. Fakat söz veriyorum bu sorunu aşarsam kendimi doğru yaşamaya vereceğim. Okuyacağım, izleyeceğim ve bir şeyleri olduğu gibi kabul edeceğim.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Fakat bir artısı var ki doktora gidince olayı kapatabiliyorum. Veri bağımlılığı da denebilir buna kontrol bağımlılığı da. Bu sene bu iş bitmeli nofabde 12.günüme giriyorum. Tek kriz yaşamadım tamamen bittiğini umuyorum. Dertlerime deva olmayan, hayatımı güzelleştirmeyen ve anlamsızlaştıran her türlü eylemden uzak duracağım.
 

SDG

Jüpiter Yolcusu
Katılım
23 Kas 2020
Mesajlar
152
Tepki puanı
246
Puanları
64
8 -9 aydır bunalım ve obsesif sorunlar yaşıyorum. Bu durum ilk defa 2-2.5 ay önce bunalım ve obsesyonun sağlığıma zarar vereceğinden endişe edip doktorun yolunu tutmamla başladı. Daha sonra sağlık anksiyetem oluştu. Yaptığım hareketleri sorgular hale geldim. Doktora gitmeden rahat edemiyorum o konuda. Fakat şu durum son olacak buraya da yazıyorum. Doktora gitmem büyük ihtimalle ama gitmedikçe de endişelenmeye devam ediyorum bilmiyorum nereye gidecek. Bu aslında başka bir endişe başka çeşit bir duygu. İç huzursuzluğu gibi bir şey. Eskiden kendimi kaderin kollarına vicdanen tamamen rahat bir şekilde bırakabilirken son birkaç aydır her şeyi mahvettim. Emin değilim fakat bir şeyler bulurum umarım. Geçmiştekiyle hesaplaşmadan geride bırakamamak bu. Fakat söz veriyorum bu sorunu aşarsam kendimi doğru yaşamaya vereceğim. Okuyacağım, izleyeceğim ve bir şeyleri olduğu gibi kabul edeceğim.
Aşarsam değil aşacağım de dostum. 8-9 aydır bir bunalımın varsa ve sonradan ortaya çıkmışsa daha iyi, analizde çok gerilere gitmezsin. İnstagramda küçük ilham kutusu nun gönderilerine bakmak iyi gelebilir.
Bir de ekleyeceğim şeyler sonradan aklıma geldi manevi şeylerle aran nasıldır bilmiyorum ama bi dua et, bi namaz kıl. Allah'ım meseleyi biliyorsun amin de (bizim ailede bu söz espri gibi bir şeydir. Anneannemin kankisi hacca gideceğinde herkes ona dua ısmarlıyordu. En sonunda sinirlenip "gidecem kabeye, basacam elimi Allah ım meseleyi biliyorsun amin diyeceğim" demişti 😂 ) bu vesileyle "yükünü bırakmış, sırtını sağlam dağa dayamış" gibi hissedip rahatlayabilirsin.
Bir de yabancısı değilsen hacamat vs rahatlatıyor adamı.

İlerlemende başarılar
 

Senharikabirisin

Uranüs Yolcusu
Katılım
5 Kas 2020
Mesajlar
274
Tepki puanı
365
Puanları
111
Sende kaygı bozukluğu falan yok. Hepimiz bazen korkarız. Korku fazla olunca kaygı bozukluğu deniyor hemen. Tek tavsiyem bu düşünceyi kafadan at ve izzet gullu videolarını izle. Durumun cidden kötü ise psikologa gidebilirsin. Bir de telefon ve İnterneti azaltıp sürekli araştırma yapmamani tavsiye ederim. Haftada en az 3 gün en az yarım saat hafif tempolu yürüyüş yapmalısın. Kaygıyı azaltır.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Değerli yorumlarınız için teşekkürler. Eskiden bütün ihtimallere her an hazır hisseder ne olursa olsun başaracağım mentalitesiyle hareket ederdim. Gördüğüm kötü durumlar, neverfabte defalarca başarısız olmam bütün güvenimi alt üst etti. Kendime bedenime artık güvenemiyorum esas mesele bu. Görünen o ki bedenimi en ufak durumda tarumar olacak kadar zayıf görüyorum. Doktora gitme gereksinimimin sebebi de o çünkü yaptıklarımı başka insanların yapmayacağı kadar ahmakça ve yaşayacaklarımı da komik birer trajedi olarak görmek beni üzüyor. Uzun uzadıya baştan aşağı yazmıyorum cidden çok uzun sürüyor. Bu kadar:(
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Ya kabul edemiyorum arkadaş. Sorun yok diyemiyor içimden bir ses. Sorun var gibi yaşıyor. Sürekli suçluluğu pişmanlığı tetikliyor bu. Bıktım artık cidden be.
 

Senharikabirisin

Uranüs Yolcusu
Katılım
5 Kas 2020
Mesajlar
274
Tepki puanı
365
Puanları
111
Ya kabul edemiyorum arkadaş. Sorun yok diyemiyor içimden bir ses. Sorun var gibi yaşıyor. Sürekli suçluluğu pişmanlığı tetikliyor bu. Bıktım artık cidden be.
Bu forumda 3 bin kişi kayıtlı ve bu durumdan rahatsız olup kayıt olmuş. Dünyada nofap akımları var. Bu sorunları tek sen yaşamıyorsun. Hayatını berbat etmedin. 2 yılda bir çöküş falan yaşamadın. Her şey olması gerektiği gibi akıyor. Günahsa günah tovbe edersin olur biter. Hayat böyle yaşanmaz. Bırak bu suclulukmus yok mükemmel kusursuz benliğimi mahvettim falan. Kabul et her şeyi olsun bitsin. Şuanda ne yapman gerekiyor ona odaklan.

Sen suanda kaygı ile korku ile Sorumluluktan kaçıyorsun. Öğrenci misin otur çalış. Kitap oku film izle gez toz. Bırak bu kaygı saçmalığını.22 yaşında misin daha çok gençsin. Yıllarını iğrenç bağımlılıkları geçirip hayatını hiç eden insanlar var. Biz öyle miyiz???? Bağımlılık ile ilgili film izle berbat hayatları. Biz öyle miyiz hayir. Şükret haline. Mücadele etme demiyorum, et de farklı şekilde etmen lazım bu suçluluk aşaması uzadıkça mücadele edemiyorsun boğuluyorsun. Sonu intihara kadar gider Allah korusun. Hayatta her şeyin bir çaresi var. Hadi bırak bu saçmalıkları da ders mi çalışıyorsun kitap mı okuyorsun birseyler yap. Forumu azaltmalisin. Bunu iyiliğin için diyorum.

Ağır oldu biraz yazım kusura bakma.
 

Senharikabirisin

Uranüs Yolcusu
Katılım
5 Kas 2020
Mesajlar
274
Tepki puanı
365
Puanları
111
Yaşın küçük olduğu için ve yeni başladığın için kabul etme zorluğu yaşıyorsun. Bu durumu en kısa zamanda aşıp olgunlaşman dileği ile. Kalan ömrümüzün geçen ömrümüzden hayırlı ve iyi olması dileği ile.. Önemli olan geçen günler değil fark ettiysen bugün ne yaptın o önemli. Hayat akıp gidecek. İlerde, ulan pişman olmak yerine biseyler yapsaydım dememek için harekete geçip bir çaba harcamak daha değerli. Suçluluk bir oyalanma biçimi. Suçluluk ve pişmanlık acısı çekerek kendini cezalandırmis hissediyorsun ve böylece vicdanını rahatlatmaya çalışıyorsun ama rahatlama olmuyor. Suçluluk daha da artıyor. Bu yüzden tovbe edip bu duygudan kurtulmalıyız.
 

Senharikabirisin

Uranüs Yolcusu
Katılım
5 Kas 2020
Mesajlar
274
Tepki puanı
365
Puanları
111
Mükemmeliyetçilik başarısızlık korkusu asla eskisi gibi olamayacağım düşünceleri mevcut sende. Olma zaten olgunlaşarak devam et. Hayatın alt üst olmadı sen yine aynı sensin. Başına gelen geldi olan oldu. Tecrübe edin ders çıkar. Akıllı insanlar böyle yapar. Ağlama sizlama evresi de olur elbet. Hepsini ben de yaşadım. Hala zaman zaman da yaşıyorum. Önemli olan bu evreyi fazla uzatmadan hayatına devam edebilmek. Çaba harcamak. Ölmediğin sürece hayat devam ediyor çaba da devam ediyor. Hiçbir zaman tamam oldum ben diyemiyor insan.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Kesinlikle haklısın yazdıkların için minnettarım. Fakat mastürbasyon için pişmanlık duyup tekrar yaptığım zamanları çoktan aştım. Olaya daha mantıksal yaklaşıyorum. Aylar önceki gibi aşırı üzgün ve mutsuz da değilim çünkü duygularımın durumu değiştirmediğini de canım acıyarak öğrendim. Tek problem koşmam ya da aylarca hava boksu yapmam gibisinden şeylere geri döndürülemez hata gözüyle bakmam. Adeta mantığım felç olmuş durumda. Hastaneye gidip doktordan sağlık raporu alınca aptal durumuna düşmekten zevk alıyorum. Saçmalığa bakar mısınız. Aptal durumuna düşsem de kurtulmuşum üzerimden bir yük kalkmış gibi hissediyorum. Bu son diyorum da bıktım artık cidden harfiyen dikkate alacağım ne yazıyorsan. 1 hafta ara vereceğim foruma.
 

Peace of Wisdom

Mars Yolcusu
Katılım
12 Kas 2021
Mesajlar
129
Tepki puanı
145
Puanları
53
Şimdi önümde iki seçenek var:
-Ya doktora gidip bu durumu anlatacağım.
-Ya da umursamayıp hayatıma devam edeceğim.
Bir an önce harekete geçmem gerek. Kaybolan her an canımı yakıyor. Sonunda haftalarca sürünüp doktora gitmek istemiyorum esasında gitmek bile istemiyorum. Midem bulanıyor kusacağım artık. Cidden canım zerre istemiyor zorunlu gibi hissediyorum.
 

Senharikabirisin

Uranüs Yolcusu
Katılım
5 Kas 2020
Mesajlar
274
Tepki puanı
365
Puanları
111
Hangi bölümdesin? Yaptigin eylemleri fazlaca sorgulaman iyi değil. Araştırma yapıp kesin gözüyle bakman. Kaygıların yersiz muhtemelen. Yine de için rahat etsin diye 1 kere git. Sonra gitmezsin
 
  • Beğeni
Tepkiler: SDG
shape1
shape2
shape3
shape4
shape5
shape6
Üst